Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Μη φοβηθείς να ζήσεις!! (Όσο μπορείς, Κ.Π.Καβάφης)


 Πραγματικά αυτό το ποίημα του Καβάφη είναι εξαιρετικό! Αξίζει να το διαβάσουν όλοι: πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και ανόητοι. Ο καθένας θα μπορούσε να απαντήσει έμπρακτα σε αυτό το ποίημα , γιατί ο κάθε άνθρωπος μπορεί. Ο κάθε άνθρωπος σε κάθε γωνιά του κόσμου μπορεί να καλυτερεύει και να διορθώνει τη ζωή του. «Όσο μπορείς, τρέξε», είπε ο προπονητής στον αθλητή. «Όσο μπορείς , προσπάθησε», είπε ο πατέρας στο παιδί του. «Όσο μπορείς, πίστεψε», λέει ο κόσμος για τη θρησκεία μας. «Όσο μπορείς», λέει σε μας στον καθηγητή, στον προπονητή, στον πατέρα ο Καβάφης.
Άραγε έχουμε σκεφτεί ποτέ «πόσο μπορούμε»; Πόσο μπορούμε να καλυτερέψουμε μέσα από όλες αυτές τις μικρές προσπάθειες όλη μας τη ζωή; Ίσως ναι, ίσως όχι. Παίζει ρόλο πόσο πολύ προσπαθείς για τα μικροπράγματα της ζωής. Κάποιοι άνθρωποι είναι εκεί, στο όριο της φτώχειας, κάτω από δύσκολες συνθήκες ζωής, κι όμως δεν έχουν να σταματούν να προσπαθούν, δηλαδή να ζουν και όσο ζουν να προσπαθούν όσο μπορούν. Δίνουν ώθηση στον εαυτό τους για να πραγματοποιήσουν την προσπάθεια τους, για να φτάσουν στον τελικό τους στόχο.
Σε αυτό το σημείο συνήθως είσαι τόσο χαρούμενος και οι υπόλοιποι δεν καταλαβαίνουν το γιατί. Όμως εκεί σε βοηθά ο εαυτός σου, είναι εκεί για να σου πει το μπράβο!Μπράβο που έκανες καλύτερη τη ζωή σου, μπράβο που προσπάθησες και με πείσμα κατάφερες να κάνεις την ζωή σου καλύτερη και αξιοπρεπέστερη. Μπράβο από τον εαυτό σου , για εσένα. Ούτε από τον κόσμο, ούτε από κανέναν! Μπράβο που κατάλαβες το νόημα της ζωής!
Κατερίνα Γιαλλούση, Γ1








Προσπάθησε να κάνεις τη ζωή σου όπως τη θες
και όχι όπως τη θέλουν οι άλλοι,
γιατί με τις προσπάθειες αυτές
θα γίνεις σπουδαίο παλικάρι.

Κι αν δεν μπορείς το υπέρτατο όριο να φτάσεις,
με το χαρακτήρα και τη δύναμη σου
αρκεί να προσπαθήσεις.

Προσέχοντας αυστηρά τις συναναστροφές,
αυτές τις σχέσεις τις ανούσιες,
θα καταφέρεις τότε τη ζωή στα χέρια σου να πάρεις.


Αν ασχολείσαι μόνο με ό,τι λέει ο κόσμος,
που νόημα δεν έχει,
θα καταλήξεις μόνος.

Και έτσι πια για σένα η ζωή
 κανένα νόημα δεν θα χει
χωρίς ελπίδα στην ψυχή
και με κυρίαρχο το δάκρυ.

Αντώνης Αβρίθης, Γ1








Όσο μπορείς προσπάθησε τη ζωή σου
να κάνεις, όπως τη θέλεις.
Ζήσε την χωρίς έγνοιες και άγχος
και αγνόησε τη γνώμη των υπολοίπων.
Μόνο τότε θα ζήσεις πραγματικά.

Και πράγματα που δε θα έκανες,
γιατί αυτά αξίζουν στη ζωή .
Ζήσε την κάθε μέρα διαφορετικά
κι έτσι θα καταλάβεις τι είναι ζωή.
Δημήτρης Τρίγκας, Γ5




Κάθε άνθρωπος έχει ή τουλάχιστον θέλει να έχει αξιοπρέπεια. Πώς όμως καταφέρνει κανείς να διατηρήσει ή να αποκτήσει αξιοπρέπεια; Τι χρειάζεται να κάνει; Να ζήσει όπως εκείνος θέλει! Να κάνει ό,τι τον κάνει χαρούμενο και ευτυχισμένο. Κατά την άποψη μου ο καθένας μας θα έπρεπε να στοχεύει στο να ζει και όχι απλά να επιβιώνει. Γιατί τελικά, αν έχεις πάει 88 χρονών χωρίς όντως να έχεις ζήσει , ποιο είναι το νόημα; Ποιο το νόημα του επιβιώνω από τη στιγμή που δε ζω;
Γι αυτό καθένας μας θα έπρεπε να πράττει αυθόρμητα, χωρίς πολλή σκέψη, χωρίς να φοβάται το κουτσομπολιό που πιθανόν θα ακολουθήσει . Θα έπρεπε να εκφράζεται χωρίς να φοβάται αν έχει δίκιο ή άδικο. Να μιλά ανοιχτά και όχι να θάβει τους άλλους πίσω από την πλάτη τους. Να μη φοβάται να νιώσει – γιατί πλέον οι περισσότεροι φοβούνται και ας μην το παραδέχονται- να μιλά για τα αισθήματα του. Γενικώς να μη φοβούνται να είναι ο εαυτός τους! Να μη φοβάται να δείξει στον έξω κόσμο ποιος είναι αληθινά. Αν κρύβεις τον εαυτό σου , τις σκέψεις σου, τα αισθήματα σου από φόβο για το τι θα πουν οι άλλοι, τότε πίστεψε με έχεις χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας που ίσως κάποτε να είχες , γιατί απλά είσαι μια φτηνή απομίμηση του ιδανικού της εποχής σου. Απλά ακολουθείς το ρεύμα, χωρίς να αφήνεις το στίγμα σου στον κόσμο. Επιβιώνεις, δε ζεις. Είσαι ουσιαστικά ένας ζωντανός νεκρός και ούτε που το καταλαβαίνεις, μέχρι που θα φτάσεις σε μια ηλικία που θα ρωτάς τον εαυτό σου «Τι έκανα; Τι κατάφερα; Πάλεψα; Άλλαξα τον κόσμο έστω και λίγο; Ποιος είμαι τελικά;». Μα τότε ίσως να είναι αργά, αλλά ίσως και όχι. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι απλά να ζήσεις. Να μην πολυσκέφτεσαι το σωστό και το λάθος με βάση τι σκέφτονται οι άλλοι, αλλά τι είναι σωστό και λάθος για σένα. Τι πιστεύεις εσύ, όχι οι άλλοι. Τι αρέσει σε σένα, όχι στους άλλους. Τι θες να είσαι εσύ, όχι τι θέλουν οι άλλοι να είσαι. Ζήσε όσο μπορείς πιο αληθινά για σένα!!!!
Μαρία Νίκη Χατζαντώνη, Γ5


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Υπεροχα ολα αλλα το αγαπημενο μου ειναι της Γιαλλουσης