21 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού και των διακρίσεων

Η 21η Μάρτη είναι μέρα σταθμός για το αντιρατσιστικό κίνημα στην Ελλάδα και τον κόσμο. Η μέρα αυτή θυμίζει την 21η Μάρτη 1960, όταν 70 μαύροι φοιτητές, που διαδήλωναν ειρηνικά μαζί με χιλιάδες άλλους διαδηλωτές κατά των ρατσιστικών νόμων του απαρτχάιντ στην πόλη Σάρπβιλ της Νοτίου Αφρικής, έχασαν τη ζωή τους από εν ψυχρώ πυροβολισμούς της Νοτιοαφρικανικής αστυνομίας. Μετά από έξι χρόνια, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών την καθιέρωσε ως Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού, εκπαιδευτικοί και μαθητές διοργανώνουν σήμερα εκδηλώσεις κατά του ρατσισμού σε εκατοντάδες σχολεία σε όλη τη χώρα. Η ΟΛΜΕ έχει ζητήσει από το υπ. Παιδείας να αφιερωθούν δύο διδακτικές ώρες σε αντιρατσιστικές εκδηλώσεις και συζητήσεις.
Στα παάίσια του γιορτασμού της Ημέρας κατά του Ρατσισμού παρακολουθήσαμε στο σχολείο την ταινία Crash και ακολούθησε συζήτηση με τα παιδιά. Προβληματιστηκαμε πραγματικά βλέποντας πως ο ρατσισμός δημιουργείται από μια σειρά στερεότυπων απόψεων και ιδεών και δεν περιορίζεται μόνο ανάμεσα σε δυο διαφορετικά έθνη, αλλά εκτείνεται συχνά και στα μέλη της ίδιας εθνότητας.
Το σημαντικό όμως που πρέπει να παρατηρήσουμε είναι ότι ρατσιστής γίνεσαι και δε γεννιέσαι. Γίνεσαι από το καθημερινό βομβαρδισμό με μηνύματα και στερεότυπα τα οποία εκμεταλλεύονται το φόβο του μέσου ανθρώπου για το διαφορετικό.
Αισιόδοξο μήνυμα της μέρας είναι η δήλωση μιας μαθήτριας
..Άλλαξα γνώμη για όσα πίστευα μέχρι σήμερα για τους ξένους.... και παρατήρηση δική μας ότι η δύναμη της Τέχνης είναι να αλλάζει τη ματιά του ανθρώπου.

"...Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον θέση για όνειρα....", η επιστολή μιας μαθήτριας

Βρώμικοι, κακοντυμένοι, κακοί, περιττοί, παρείσακτοι….είναι μόνο κάποια επίθετα που έχουμε στο μυαλό μας για τους μετανάστες.
Αλλά σ’ αυτά τα μυαλά αν υπήρχε λίγο περισσότερο μυαλό για να δουλέψει θα σκεφτόμασταν, γιατί αυτοί οι άνθρωποι κατάντησαν να είναι βρώμικοι, κακοντυμένοι, περιττοί.. Βρώμικοι, γιατί πολύ απλά πολλοί από τους μετανάστες ζουν σε άθλιες συνθήκες και η στέγαση τους σε ένα μέρος δεν είναι δεδομένη. Συνήθως ζουν πολλοί μετανάστες μαζί σε ένα υπόγειο ή ακόμη αναγκάζονται να τριγυρνούν από παγκάκι σε παγκάκι κι όλα αυτά επειδή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να μείνουν σε ένα σπίτι. Κακόγουστοι, γιατί το να πάρουν μια μπλούζα για αυτούς μπορεί να είναι ένα μεροκάματο. Κακοί γιατί κλέβουν…

(μια από τις αφίσες του Δημ. Καραΐσκου από την καμπάνια "30 αφίσες για τη μετανάστευση")

Μα, αν το καλοσκεφτούμε, η κλοπή είναι μία από τις μόνες λύσεις επιβίωσης τους. Πάντα υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει προκατάληψη για τους μετανάστες και έτσι κανείς δεν τους προσλαμβάνει πλην κάποιων εργασιών στις οποίες οι εργοδότες τους εκμεταλλεύονται και κυριολεκτικά τους δίνουν ψίχουλα - αλλά ούτε κι αυτές δεν είναι δεδομένες γι’ αυτούς - και δεν έχουν καν ασφάλιση.

Επίσης η ανεργία στις μέρες μας υπάρχει παντού και μας προβληματίζει όλους – ακόμα και τους μετανάστες, που μπορεί να την ζουν καθημερινά. Αυτοί είναι κάποιοι από τους λόγους που προβαίνουν σε ληστείες. Εξάλλου αυτά που έχουν κλέψει στο σύνολο τους όλοι οι μετανάστες μαζί δεν αγγίζουν ούτε το 5% από όσα όχι μόνο έχουν κλέψει αλλά φάει Έλληνες πολιτικοί και όχι μόνο από το δημόσιο χρήμα.

Περιττοί και παρείσακτοι, γιατί πολύ απλά εμείς βάζουμε στο περιθώριο αυτούς τους ανθρώπους κρεμώντας σε όλους την ίδια ταμπέλα: «κίνδυνος». Όμως πιο επικίνδυνοι έχουν φανεί εκείνοι που κρεμάνε τις ταμπέλλες. Κανένας μετανάστης δεν έχει έρθει σε αυτή τη χώρα με όνειρο, ούτε να κλέψει, ούτε να τον εκμεταλλεύονται. Και φυσικά με όλα τα παραπάνω δε νομιμοποιούμε τη ληστεία - όμως πάντα η ανέχεια οδηγεί σε τέτοιες λύσεις.

Αν ήμασταν έστω και λίγο δημοκρατικοί, θα δίναμε τις ίδιες ευκαιρίες σε όλους. Οπότε πριν βγει κάποιος να κατηγορήσει τους μετανάστες για οτιδήποτε ας σκεφτεί πως και μεις, το ελληνικό έθνος, σιγά σιγά πάμε στο περιθώριο, γινόμαστε άθλιοι, κακοί και περιττοί στα μάτια των υπολοίπων Ευρωπαίων πολιτών εξαιτίας των δικών μας πολιτικών, που με τις παράνομες συναλλαγές τους η χώρα θα μείνει στάσιμη και χρεωκοπημένη. Μπορεί να μη μας κλέβουν άμεσα, αλλά το κάνουν έμμεσα εις βάρος όλων των πολιτών και αυτό είναι πολύ χειρότερο. Γι’ αυτό ας ρίξουμε σε αυτούς τις ευθύνες για το τι συμβαίνει γύρω μας, αλλά ας τις ρίξουμε και σε μας τους ίδιους που τους ψηφίζουμε και τους ξαναψηφίζουμε.

Με οπισθοδρομικές απόψεις πολιτικών, που βγαίνουν στην τηλεόραση και αναπτύσσουν θεωρίες εναντίον των μεταναστών, και αντικοινωνικές ομάδες που τις εφαρμόζουν, η χώρα , ο πολιτισμός αλλά και η ποιότητα της ζωής μας δε θα πάει μπροστά. Θα μείνει μόνο η μιζέρια και η κατάντια μας. Καθόμαστε όλοι και περηφανευόμαστε για τον πολιτισμό μας αλλά το μόνο που πουλάμε είναι ένας αρχαίος ελληνικός πολιτισμός - που στην ουσία δεν είναι δικός μας και δεν έχουμε καμιά σχέση μαζί του. Αυτή την Ιστορία δεν την αποκτήσαμε εμείς, αλλά οι πρόγονοι μας, που έζησαν τότε και την δημιούργησαν. Είναι δικός τους αυτός ο πολιτισμός και η Ιστορία. Εμείς απλώς την κληρονομήσαμε ως τόπος. Το θέμα είναι τι Ιστορία θα δημιουργήσουμε εμείς για τις μελλοντικές γενιές.

(γελοιογραφία του Ζαμπίκου)

Προσωπικά το μόνο που βλέπω να κληρονομούν τα παιδιά μας είναι τα τεράστια χρέη αλλά και την αλαζονεία μας, τον εγωισμό μας και την οπισθοδρομικότητα μας. Όλοι στρουθοκαμηλίζουν και αυτό δεν είναι λύση για τίποτα!!!
Εγώ για όλα αυτά λυπάμαι….λυπάμαι πραγματικά. Κάθε νέος έχει το πάθος και το όνειρο να αλλάξει τον κόσμο και να κάνει όνειρα για τη ζωή του. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον θέση για όνειρα.

Βιολέτα Μπάλλα, Γ4

Ευρωπαΐκό βραβείο Λογοτεχνίας στην Κική Δημουλά

Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας θα απονεμηθεί,αύριο Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010, στην ποιήτρια, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, κ.Κική Δημουλά, για το σύνολο του ποιητικού και του πεζού έργου της.
Η απονομή του Βραβείου θα πραγματοποιηθεί στο Στρασβούργο, σε ειδική εκδήλωση, στο πλαίσιο της πέμπτης Ευρωπαϊκής Συνάντησης Λογοτεχνίας και αποτελεί κορυφαίο γεγονός στον χώρο των Ευρωπαϊκών Γραμμάτων.
Την κυρία Κική Δημουλά θα παρουσιάσει στο Γαλλικό κοινό ο μεταφραστής έργων της κ. Michel Volkovitch. Η ηθοποιός κυρία Dinah Faust θα αποδώσει στην γαλλική γλώσσα κείμενα της κυρίας Κικής Δημουλά που θα διαβάσει η ποιήτρια στα ελληνικά.
Οι εκάστοτε βραβευόμενοι ανήκουν σε μία από τις 47 χώρες-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η θέσπιση του Βραβείου Λογοτεχνίας αποσκοπεί στην ανάδειξη του σύγχρονου πολιτισμού της καθεμιάς ευρωπαϊκής χώρας ξεχωριστά.
Επιτροπή, αποτελούμενη από συγγραφείς, εκδότες, μεταφραστές, πανεπιστημιακούς και αρμοδίους για πολιτιστικά θέματα αποφασίζει για την απονομή του Βραβείου. Εφέτος, στο πρόσωπο της κ. Κικής Δημουλά τιμάται η Ελλάδα και ο ελληνικός πολιτισμός.
Τις πρωτοβουλίες του Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας υποστηρίζουν η πόλη του Στρασβούργου, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το Υπουργείο Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γαλλίας, η επιθεώρηση "Europe" που ιδρύθηκε το 1923 υπό την αιγίδα του Ρομαίν Ρολλάν, και της οποίας συνεργάτες , μεταξύ των άλλων υπήρξαν ο Πωλ Ελυάρ και ο Λουί Αραγκόν. Επίσης στηρίζουν το θεσμό του Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας το πανεπιστημιακό δίκτυο "Les Lettres Europennes" («Τα Ευρωπαϊκά Γράμματα»), το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας, το Διεθνές Κέντρο Ποιήσεως της Μασσαλίας, το Σπίτι των Συγγραφέων Λογοτεχνίας του Παρισιού, καθώς και άλλοι πνευματικοί φορείς.

(πηγή news.ert.gr )

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Αφιερωμένη στον Καββαδία η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Σε έναν από τους πιο γνωστούς και εμπνευσμένους Έλληνες ποιητές του 20ού αιώνα, στον Νίκο Καββαδία, αφιερώνει φέτος το ΕΚΕΒΙ την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, τιμώντας τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του. Έτσι, η καθιερωμένη καμπάνια ποίησης που διοργανώνει κάθε χρόνο το ΕΚΕΒΙ θα περιλαμβάνει εικονογραφημένους στίχους του Καββαδία. Από τις 21 Μαρτίου, ημέρα που γιορτάζεται παγκοσμίως η ποίηση, θα ταξιδεύουν στην πόλη οι στίχοι του ποιητή που έπλασε το μυθικό του alter ego ως περιπλανώμενου ποιητή των θαλασσών εισάγοντας στο έργο του στοιχεία κοσμοπολιτισμού και εξωτισμού.

(πηγή www.ekebi.gr)

"Σημείο αναγνωρίσεως΄"

Ημέρα της Γυναίκας σήμερα και αφιερώνουμε σε όλες τις γυναίκες το ποίημα της Κικής Δημουλά, "Σημείο αναγνωρίσεως".


«Σημείο αναγνωρίσεως», Κική Δημουλά

Ὅλοι σὲ λένε κατευθείαν ἄγαλμα,
ἐγὼ σὲ προσφωνῶ γυναίκα κατευθείαν.

Στολίζεις κάποιο πάρκο.
Ἀπὸ μακριὰ ἐξαπατᾶς.
Θαρρεῖ κανεὶς πὼς ἔχεις ἐλαφρὰ ἀνακαθίσει
νὰ θυμηθεῖς ἕνα ὡραῖο ὄνειρο ποὺ εἶδες,
πώς παίρνεις φόρα νὰ τὸ ζήσεις.
Ἀπὸ κοντὰ ξεκαθαρίζει τὸ ὄνειρο:
δεμένα εἶναι πισθάγκωνα τὰ χέρια σου
μ᾿ ἕνα σκοινὶ μαρμάρινο
κι ἡ στάση σου εἶναι ἡ θέλησή σου
κάτι νὰ σὲ βοηθήσει νὰ ξεφύγεις
τὴν ἀγωνία τοῦ αἰχμαλώτου.
Ἔτσι σὲ παραγγείλανε στὸ γλύπτη:
αἰχμάλωτη.
Δὲν μπορεῖς
οὔτε μία βροχὴ νὰ ζυγίσεις στὸ χέρι σου,
οὔτε μία ἐλαφριὰ μαργαρίτα.
Δεμένα εἶναι τὰ χέρια σου.

Καὶ δὲν εἶν᾿ τὸ μάρμαρο μόνο ὁ Ἄργος.
Ἂν κάτι πήγαινε ν᾿ ἀλλάξει
στὴν πορεία τῶν μαρμάρων,
ἂν ἄρχιζαν τ᾿ ἀγάλματα ἀγῶνες
γιὰ ἐλευθερίες καὶ ἰσότητες,
ὅπως οἱ δοῦλοι,
οἱ νεκροὶ
καὶ τὸ αἴσθημά μας,
ἐσὺ θὰ πορευόσουνα
μὲς στὴν κοσμογονία τῶν μαρμάρων
μὲ δεμένα πάλι τὰ χέρια, αἰχμάλωτη.

Ὅλοι σὲ λένε κατευθείαν ἄγαλμα,
ἐγὼ σὲ λέω γυναίκα ἀμέσως.
Ὄχι γιατὶ γυναίκα σὲ παρέδωσε
στὸ μάρμαρο ὁ γλύπτης
κι ὑπόσχονται οἱ γοφοί σου
εὐγονία ἀγαλμάτων,
καλὴ σοδειὰ ἀκινησίας.
Γιατὶ τὰ δεμένα χέρια σου, ποὺ ἔχεις
ὅσους πολλοὺς αἰῶνες σὲ γνωρίζω,
σὲ λέω γυναίκα.

Σὲ λέω γυναίκα
γιατ᾿ εἶσ᾿ αἰχμάλωτη.

All is lost again, but I'm not giving in

(Edward Munch, Attraction)

Now the dark begins to rise
save your breath, it's far from over
leave the last and dead behind
now's your chance to run from cover

I don't wanna change the world
I just wanna leave it colder
light the fuse and burn it up
take the path that leads to nowhere

All is lost again
but I'm not giving in

Watch the end through dying eyes
now the dark is taking over
show me where forever dies
take the fall and run to heaven

Alli is lost again
but I'm not giving in

Αντώνης Κουτελλάς, Γ2

"Όσο μπορείς", Κ.Π.Καβάφης

Μια και διδαχτήκαμε το ποίημα, ας το ακούσουμε και σε μια ωραία, στιβαρή απαγγελία από τον ηθοποιό Στ. Στρατηγό.