Ο Καρυωτάκης με την ζωή και το έργο του σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά.Φέτος είπαμε να μυηθούμε στην ποίηση του , να γνωρίσουμε την εποχή του και να επιχειρήσουμε να γράψουμε ποίηση της απαισιοδοξίας. Ο Έντι παρουσιάζει το πρώτο ποίημα : Μαύρη επιλογή.
Eduard Manet "The suicide"
Δεν περιμένω τίποτα πια ,
από τούτο τον μαύρο κ' μουντό κόσμο.
Δεν ελπίζω πια στην επανάσταση .
Γύρω μου βλέπω πόνο, πονάω.
Βλέπω απελπισία, απελπίζομαι.
Βλέπω μίσος, μισώ.
Βλέπω πείνα, πεινάω.
Βλέπω δίψα, διψάω.
Βλέπω θάνατο,πεθαίνω.
Διαλέγω άλλο πια να μη βλέπω,
τα μάτια μου βγάζω.
Μα ακούω.
Ακούω κραυγές πόνου, πονάω
κραυγές απελπισίας απελπίζομαι.
Ακούω φωνές μίσους, μισώ.
Ακούω κλάματα πείνας, πεινάω
κλάματα δίψας, διψάω.
Ακούω μοιρολόγια τον θάνατο να τραγουδούν,
πεθαίνω .
Διαλέγω άλλο να μην ακούω
τα αυτιά μου κόβω.
Οι αναμνήσεις
το μυαλό μου αλύπητα χτυπούν.
Επιλέγω,μια σφαίρα
στο μυαλό να φυτέψω
τις αναμνήσεις μακριά να διώξω.
Οπλίζω, παρέα μου
απελπισία,πόνος,μίσος,
πείνα,δίψα, θάνατος.
Χτυπάω,σιγή ,
έμεινε μόνο ο οδηγός του θανάτου,
ο Χάρος με το μαύρο του χαμόγελο ,
να γιορτάζει.
από τούτο τον μαύρο κ' μουντό κόσμο.
Δεν ελπίζω πια στην επανάσταση .
Γύρω μου βλέπω πόνο, πονάω.
Βλέπω απελπισία, απελπίζομαι.
Βλέπω μίσος, μισώ.
Βλέπω πείνα, πεινάω.
Βλέπω δίψα, διψάω.
Βλέπω θάνατο,πεθαίνω.
Διαλέγω άλλο πια να μη βλέπω,
τα μάτια μου βγάζω.
Μα ακούω.
Ακούω κραυγές πόνου, πονάω
κραυγές απελπισίας απελπίζομαι.
Ακούω φωνές μίσους, μισώ.
Ακούω κλάματα πείνας, πεινάω
κλάματα δίψας, διψάω.
Ακούω μοιρολόγια τον θάνατο να τραγουδούν,
πεθαίνω .
Διαλέγω άλλο να μην ακούω
τα αυτιά μου κόβω.
Οι αναμνήσεις
το μυαλό μου αλύπητα χτυπούν.
Επιλέγω,μια σφαίρα
στο μυαλό να φυτέψω
τις αναμνήσεις μακριά να διώξω.
Οπλίζω, παρέα μου
απελπισία,πόνος,μίσος,
πείνα,δίψα, θάνατος.
Χτυπάω,σιγή ,
έμεινε μόνο ο οδηγός του θανάτου,
ο Χάρος με το μαύρο του χαμόγελο ,
να γιορτάζει.
Έντι Ντρέου, Γ3

