Συνάντηση με τη συγγραφέα Ελένη Σβορώνου!

Το Σαββατοκύριακο αυτό είναι αφιερωμένο σε δράσεις για το βιβλίο και στα πλαίσια αυτής της γιορτής συναντήσαμε τη συγγραφέα Ελένη Σβορώνου, που βρίσκεται στο νησί μας για τις Ημέρες Παιδικού Βιβλίου που διοργάνωσε ο Σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε.  Κω-Νισύρου . Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Πολύκεντρο Θαλασσινού και περιλάμβανε συζήτηση, εκπαιδευτικά  παιχνίδια δημιουργικής γραφής (τα οποία μας άρεσαν πάρα πολύ!!!) και ανταλλαγή ιδεών!

Η κ.Σβορώνου μας αιφνιδίασε αρχίζοντας εκείνη τη συζήτηση και ρωτώντας μας τι μας αρέσει στη Λέσχη Ανάγνωσης! Φυσικά η απάντηση ήταν επειδή μας αρέσει να διαβάζουμε βιβλία και να ταξιδεύουμε νοερά, να μοιραζόμαστε αυτές τις εμπειρίες με τους άλλους και να συζητάμε όσα μας άρεσαν στο βιβλίο που διαβάσαμε! Και η επόμενη ερώτηση ήταν ποια είναι τα αγαπημένα μας βιβλία και η αγαπημένη μας θεματολογία, οπότε εκεί οι απαντήσεις ήταν πολλές και διάφορες(Αγαπητέ Θεέ, Ο δωρητής, Κοσμοδρόμιο….) και τα θέματα (σχέσεις, εφηβεία, γονείς, μοναξιά…)

Στη συνέχεια ανακρίναμε εμείς την κ.Σβορώνου για το βιβλίο της  «Στον αστερισμό των διδύμων. Στην ερώτηση μας γιατί το βιβλίο τελειώνει με τη γνωριμία των δύο παιδιών και δεν παρουσιάζει και τη συνέχεια και εξέλιξη αυτής της γνωριμίας, μας απάντησε ότι το θέμα του βιβλίου δεν ήταν η σχέση των δύο παιδιών, αλλά η σχέση της ηρωίδας με τον εαυτό της. Εξάλλου όπως μας είπε η ίδια έχει ένα ελάττωμα ως συγγραφέας: δεν της αρέσει να πλατειάζει.

Στη συνέχεια- απαντώντας στην ερώτηση μας για το τι την ώθησε να γράψει ένα εφηβικό βιβλίο – μας είπε ότι μέσω διάφορων εκπαιδευτικών προγραμμάτων στα οποία συμμετέχει ( μια και η ίδια είναι ενεργό μέλος της WWF) και επισκέπτεται σχολεία έρχεται σε επαφή με εφήβους και ότι και η ίδια έχει περάσει από την εφηβεία, άρα γνωρίζει την ψυχολογία του εφήβου. Εξάλλου όλοι μέσα μας έχουμε όλες τις ηλικίες από τις οποίες έχουμε περάσει. Στην εφηβεία όμως είναι πολύ πιο έντονα τα συναισθήματα (το θέμα της αποδοχής από τους άλλους, η μοναξιά, οι σχέσεις με το άλλο φύλο, η αποδοχή της δικής μας ταυτότητας…).Άρα, όταν ο συγγραφέας γράφει, είναι όλα του τα διαβάσματα και όλα του τα βιώματα. Η προσπάθεια του κάθε φορά είναι να φωτίσει τον ήρωα του μέσα από τις πράξεις του(δείχνει και δεν λέει). Όλοι οι καλλιτέχνες αυτό προσπαθούν αν κάνουν(ζωγράφοι, σκηνοθέτες, συγγραφείς..).Ο αναγνώστης βγάζει το δικό του συμπέρασμα.  Ο συγγραφέας απλώς παρουσιάζει τα γεγονότα, αφού είναι ο αφηγητής και άρα ο μεσολαβητής ανάμεσα στον αναγνώστη και το έργο.

Στη συνέχεια ρωτήσαμε για ποιο λόγο γράφει τελικά κάποιος και η κ.Σβορώνου μας απάντησε ότι ο συγγραφέας γράφει για τον εαυτό του και με την ελπίδα ότι κάποιος θα διαβάσει το έργο του και θα το αγαπήσει. Μπαίνει στη θέση των ηρώων του, βάζει μάσκες/προσωπεία, ανακαλύπτει τις άπειρες περιπέτειες της ζωής. Ο συγγραφέας όμως δε βάζει ιδεολογήματα στο έργο του. Δεν είναι ηθικοπλαστικός ο ρόλος του. Επιπλέον οι ήρωες του δεν είναι μονοδιάστατοι-κινούνται στη γκρίζα ζώνη, κάπου ανάμεσα στο μαύρο και το άσπρο. Ο συγγραφέας επιλέγει συνήθως να διηγηθεί από την πλευρά ενός ήρωα (να μην είναι παντογνώστης αφηγητής), γιατί είναι δύσκολο να μπεις στο χαρακτήρα όλως των ηρώων.

Η κ.Σβορώνου μας μίλησε και για τη θεματολογία των ελληνικών βιβλίων λέγοντας πως οι ξένοι συγγραφείς τολμούν περισσότερο να θίξουν θέματα που άπτονται των σύγχρονων κοινωνικών σχέσεων (αλλαγή της οικογενειακής δομής, απουσία της κλασσικής πυρηνικής οικογένειας, προβλήματα υγείας, θάνατος…)αναφέροντας βιβλία όπως η Πίκρα του Χόρνμπυ (που το είχαμε διαβάσει και στη Λέσχη Ανάγνωσης   ) ή το Λίγο πριν πεθάνω της Τζένυ Ντάουνμαν.

Τέλος μιλήσαμε για την επιλογή των ψευδώνυμων (ο ήρωας στο βιβλίο δεν παρουσιάζεται με το κανονικό του όνομα αλλά ως roller s ) και τη χρήση των κοινωνικών δικτύων. Στο facebook -ας πούμε -αυτό που κυριαρχεί είναι η εικόνα και η χρήση ψευδώνυμων , οπότε παύει το άτομο να είναι ο εαυτός του και είναι η εικόνα του. Ο άνθρωπος δεν αποδέχεται έτσι τις ατέλειες του αλλά προσπαθεί να τις εξομαλύνει και να παρουσιάσει έναν άλλο εαυτό.

Ευχαριστούμε την κ.Σβορώνου για το υπέροχο απόγευμα που μας χάρισε  και ευχόμαστε να ξανασυναντηθούμε μαζί της!

Από το ημερολόγιο ενός γαϊδάρου

Μια ανοιξιάτικη μέρα καθόμουνα και έτρωγα το σανό που μου είχε βάλει το αφεντικό μου.Το απόγευμα ήρθαν και με πήραν τρία άτομα και με πήγαν σε ένα μεγάλο μέρος με πολλή θάλασσα, αλλά δεν ήμουν μόνος μου -είχε και άλλα γαϊδουράκια και ένα μεγάλο σιδερένιο πράγμα(δεν ήξερα τι ήταν). Εκεί που καθόμουνα μου περάσανε δύο σκοινιά και φώναζαν οι άνθρωποι "σηκώστε το!!.Ξαφνικά χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια μου.Με βάλανε σε αυτό το σιδερένιο πράγμα και ταξίδευα για αρκετό καιρό.Μερικούς φίλους μου τους πέταξαν στη θάλασσα, γιατί πέθαναν στο ταξίδι.Πεινάω, κάτι θέλω να φάω...

Μετά από μέρες φτάσαμε και μας κατέβασαν από το σιδερένιο αυτό πράγμα και μας έβαλαν να κουβαλήσουμε κάτι ξύλινα κουτιά .Μου φόρτωσαν όπλα και άλλα πολλά πράγματα και μας έβαλαν να περπατάμε για ώρες ολόκληρες, ώσπου βρήκαμε ένα μεγάλο λιβάδι. "Ωραία, θα φάω!", σκέφτηκα από μέσα μου.Εκεί που έτρωγα άκουσα φωνές και περίεργους θορύβους. Άνθρωποι έτρεχαν πέρα δώθε. Και ξαφνικά είδα από πάνω μου κάτι μεγάλα σιδερένια πράγματα σαν πουλιά , που πετούσαν κάτι άσπρα πράγματα , τα οποία μόλις έφταναν στο λιβάδι έσκαγαν και σκοτώνονταν πολλοί άνθρωποι και ζώα. Και τότε κατάλαβα ότι ήμουν στον πόλεμο και άρχισα να κλαίω.Φοβόμουνα πάντα και αναρωτιόμουν, γιατί οι άνθρωποι ήθελαν να πεθαίνουν .Καλά αυτοί, αλλά εμείς τι φταίμε;Που μας ταλαιπωρούν , μας παίρνουν από το σπίτι μας ;Μας ρώτησαν αν θέλουμε να πεθάνουμε;;

Παντελής Σαλαχώρης, Γ4

Τα ζα παίρνουν τον λόγο ...(2)

Εμείς τα ζώα είμαστε οι πρωταγωνιστές σε κάθε πόλεμο.Οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει σχεδόν το μισό ζωικό βασίλειο σε μάχες.Μπορούμε να μεταφέρουμε στη ράχη μας θριαμβευτές , νικητές ακόμα και ηττημένους.Μπορούμε να ταξιδεύουμε χιλιόμετρα, να υπομένουμε δύσκολες καταστάσεις , όμως δεν είναι λίγες οι φορές που εμείς σώζουμε ανθρώπινες ζωές .Αρκετοί εκτιμούν την προσφορά μας , όμως οι περισσότεροι μας εκμεταλλεύονται.Ας αναλογιστούν πόσο πολύτιμα είμαστε , πόσα μηνύματα ειρήνης, ελπίδας και αισιοδοξίας έχουμε μεταφέρει.

Θανάσης Προύντζος, Γ4


"Εσείς οι άνθρωποι, οι πολιτισμένοι, οι ανώτεροι όλων σε αυτόν τον πλανήτη.Εμείς τα ζώα, τα ανήμερα πλάσματα, χωρίς μυαλό και λογική. Αν αυτό είναι η αλήθεια, τότε γιατί μας βασανίζετε με αυτόν τον τρόπο. Μας παίρνετε με το έτσι θέλω και μας πάτε σε μέρη μακρινά.Μας φορτώνετε και ξεφορτώνετε σαν να είμαστε πραμάτεια. Κουβαλάμε στις πλάτες μας τα όπλα τα δικά σας, που χρησιμοποιείτε στο δικό σας πόλεμο!Χάνουμε τη χαρά της ζωής, το ζευγάρωμα στο καταπράσινο λιβάδι.Και στο τέλος χανόμαστε και οι ίδιοι.Τι φταίμε;Ποιος ο λόγος να συμμετέχουμε σε αυτήν την τρέλα, σ αυτή τη φρίκη;Πως αποκαλείτε τους εαυτούς σας ανθρώπους, αν δεν δείχνετε λίγη ανθρωπιά;

Φωτεινή Παπαθωμά, Γ4

Τα ζα καταγγέλουν...

Εσείς οι άνθρωποι είστε αχάριστοι και ανόητοι.Δεν εκτιμάτε ό,τι σας χάρισε η φύση και σκοτώνεστε μεταξύ σας.Εμείς όμως τι φταίμε;;
Μας σέρνετε σε καράβια και σε μέρη μακρινά από τα λιβάδια μας.Πεθαίνουμε στο δρόμο, αλλά εσάς δεν σας νοιάζει.Μετά μας φορτώνετε με κάτι σίδερα- όπλα ακούσαμε ότι τα λένε- και μας βάζετε να περπατάμε με τις ώρες.Κουραζόμαστε, αλλά δε σας νοιάζει.Έπειτα υπάρχουν και κάτι άλλοι άνθρωποι που μας σκοτώνουν .
Καλά εσείς έχετε πολέμο, εμείς γιατί;Και στέλνουν και τα μεγάλα πουλιά για να μας πετάνε φωτιά.Εμείς θέλουμε να είμαστε στα λιβάδια μας και να ζευγαρώνουμε , όχι νε είμαστε στον πόλεμο.
Έντι Ντρέου, Γ3

Το Γ4 λέει ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ!!

21^η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και Ημέρα κατά του Ρατσισμού. Φέτος είπαμε να συνδέσουμε τις δύο γιορτές και να κινητοποιήσουμε τους μαθητές του σχολείου να συμμετέχουν. Οι μαθητές του Γ4΄ λοιπόν συγκεντρώθηκαν χτες το απόγευμα για να προετοιμάσουν την εκδήλωση αυτή.Η Άννα έκανε και τον παπαράτσι και έτσι έχουμε άφθονο φωτογραφικό υλικό!

Κατά τις 5 και μισή μαζευτήκαμε στο σχολείο και αρχίσαμε τη δράση! Τα παιδιά άρχισαν να γράφουν κείμενα

να κατασκευάζουν χειροτεχνίες

να ζωγραφίζουν.

Επίσης έφτιαξαν λουλούδια οριγκάμι και τα μοίρασαν σήμερα στους συμμαθητές τους

 τύπωσαν αυτοκόλλητα με την ευγενική χορηγία του σχολείου και τα μοίρασαν σε όλους τους μαθητές και καθηγητές του σχολείου και στο συστεγαζόμενο σχολείο

και στα διαλλείματα συνέλεξαν υπογραφές κατά του ρατσισμού !!Όποιος ήθελε έγραφε κάτι για το ρατσισμό και υπέγραφε παίρνοντας δωράκι το λουλουδάκι του!Κορυφαία θέση είχε το πανό που δημιούργησε ο καλλιτέχνης μας, ο Εριόν από το Γ3 -και εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι πολλά παιδιά από το Γ3 έφτιαξαν έργα σε χαρτόνι και συμμετείχαν στην εκδήλωση.

Παράλληλα στο χώρο του σχολείου ακουγόταν μουσική με αντιρατσιστικό περιεχόμενο και γενικά η ατμόσφαιρα ήταν γιορταστική! Σε επόμενη ανάρτηση θα ακολουθήσει πλήρες φωτογραφικό υλικό με τις εργασίες των παιδιών, όπως αναρτήθηκαν και παρουσιάστηκαν στους συμμαθητές τους.
Το σημαντικότερο που αποκομίσαμε από τη σημερινή εκδήλωση ήταν ότι ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά και ότι μπορούμε να προκαλέσουμε και τους άλλους να προβληματιστούν και να συμμετέχουν σε τέτοιες εκδηλώσεις.
Ακολουθεί ένα βίντεο που δημιούργησαν μαθητές του Γ3 και Γ4 (Σεμπάστιαν Ντερντούσα και Τιμούρ Σουμών) συγκεντρώνοντας βίντεο από καμπάνιες κατά του ρατσισμού.

21η Μαρτίου : Πολεμάμε το ρατσισμό με την ποίηση!

Όλοι γνωρίζουμε ότι η 21η Μαρτίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Ρατσισμού αλλά και Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Έτσι φέτος είπαμε να τιμήσουμε την Ημέρα με μια σειρά δράσεων, που θα αποδεικνύουν ότι και η ποίηση αποτελεί όπλο ενάντια στον ρατσισμό. !Αρχίζουμε με την ανάρτηση του ποιήματος που έγραψε ο Γιώργος ο Ρουτζαμάνης από το Γ4 ειδικά για τη μέρα αυτή.

Είδα το Χριστό σε αγκυλωτό σταυρό,

σταυρωμένο με ένα μαύρο κι ένα Ασιάτη

αμαρτωλοί κριθήκαν κάτω από τον ουρανό

που βρέχει καρφιά ματωμένα αντί νεράκι

 

Χαμένοι στο οικοδόμημα του δαίδαλου

μες στο μυαλό λαβύρινθος, μίτο να κρατάνε

ένα καθρέφτη μέσα αντί μινώταυρο

το τέρας στους άλλους, στο εγώ τους το κοιτάνε.

 

Με ένα ουράνιο τόξο

ρίχνονται τα βέλη με χρώματα επάνω στις καρδιές

αφού περάσει η καταιγίδα και φανεί ο ήλιος

να γυρίσουν οι νυχτερίδες πίσω στις σπηλιές

 

οι ψυχές οι θυμωμένες, που βάφτηκαν στο αίμα

σαν ζωγράφοι του πόνου με καμβάδες τις ουλές

καταλάβαν πως η τέχνη που μάθαν είναι ψέμα

γιατί οι ζωγραφιές που τέλειωναν ήτανε λευκές

 

Στον εαυτό σας πάντα ψέματα του λέγατε

Αιγαίο Στύγα όταν ήρθανε οι βάρκες

κρυφό μίσος που ψάχνει αιτία για να βγει

ο ρατσισμός για λίγους, είναι έχθρα για τους πάντες

 

Αναστήθηκε ο Χριστός και μετανάστευσε

την αγάπη δεν ακούσατε, μίσος μόνο δώσατε

ακόμα οι τρύπες στις παλάμες ανοιχτές

να νιώθει το πόνο της μάνας που γιο της σκοτώσατε

Ο Ντεγκά και οι μπαλαρίνες του

Εντγκάρ Ντεγκά