¨"Παραμύθι χωρίς όνομα", θεατρική παράσταση

Την Πέμπτη 17 Μαιου το 1ο Γυμνάσιο Κω παρουσίασε το θεατρικό έργο Παραμύθι χωρίς όνομα στον κινηματογράφο Ορφέα. Το πρωί παρακολούθησαν την παράσταση οι μαθητές του Γυμνασίου και το απόγευμα έγινε δεύτερη παράσταση ελεύθερη για το κοινό.Την παράσταση ετοίμασαν οι καθηγήτριες κ .Κρικέλη και κ.Γεωργακά και συμμετείχαν παιδιά από τη Β και Γ Γυμνασίου.
Η υπόθεση: Σε μια ανώνυμη χώρα τα πάντα έχουν παραλύσει εξαιτίας της ανικανότητας και ηλιθιότητας των αρχόντων και της αδιαφορίας του λαού. Όταν έφτασαν στο έσχατο όριο της φτώχειας, ζήτησαν από συγγενικό κράτος ένα νέο δάνειο. Ο ηγεμόνας, αντί για δάνειο, τους έστειλε… μια γαϊδουροκεφαλή. Αυτή η προσβολή κινητοποίησε το φιλότιμο του λαού κι έτσι εκστράτευσαν ενάντια στον εχθρό. Ο πόλεμος, αυτό το συγκλονιστικό γεγονός, δίνει την ευκαιρία στον συγγραφέα να αναδείξει τα προβλήματα που αυτός προκαλεί, να ειρωνευτεί, να σαρκάσει.
Η παράσταση κατά κοινή ομολογία είχε μεγάλη επιτυχία και οφείλουμε να δώσουμε συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της!

Τελειώνοντας το Γυμνάσιο! (Ερωτηματολόγιο!)

Πιστεύετε ότι φεύγετε γεμάτοι γνώσεις από το Γυμνάσιο; Ποιο ήταν το μάθημα που σας άρεσε περισσότερο;

Ναι, πιστεύω πως τρία χρόνια στο Γυμνάσιο απέκτησα πολλές γνώσεις. Όχι μόνο από τα βιβλία ή μόνο από τα μαθήματα αλλά και για τη ζωή. Τα αγαπημένα μου μαθήματα ήταν η Ιστορία και τα Κείμενα. Πιο πολύ τα Κείμενα, γιατί με βοήθησαν να ακολουθήσω το δρόμο της ποίησης.

Δεν πιστεύω πως είχα δώσει βάση όλα αυτά τα χρόνια στο Γυμνάσιο αλλά στην Τρίτη προσπάθησα περισσότερο από τις άλλες χρονιές. Το ένιωσα ότι είχα αλλάξει εντελώς. Τέλος πάντων εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι δεν πήρα πολλές γνώσεις –όσες θα έπρεπε- αλλά έμαθα και γω κάτι παραπάνω. Το αγαπημένο μου μάθημα ήταν …πολλά αλλά λίγο περισσότερο τα Κείμενα.

Ναι, πιστεύω πως κάτι έχω μάθει αυτά τα τρία χρόνια .Ένα από τα αγαπημένα μου μαθήματα είναι η Φυσική. Και επίσης την Τρίτη χρονιά στο Γυμνάσιο μου άρεσαν και κάποια άλλα μαθήματα –όπως η ιστορία-γιατί είδα έναν πιο ενδιαφέροντα τρόπο διδασκαλίας.

Πιστεύω ότι έφυγα με πολλές γνώσεις από το Γυμνάσιο. Έμαθα πολλά καινούρια πράγματα και το μάθημα που μου άρεσε περισσότερο από όλα ήταν τα Φιλολογικά μαθήματα και κυρίως η Ιστορία.

Πιστεύω ότι δε θα φύγω με αρκετές γνώσεις –όχι γιατί φταίνε οι καθηγητές –αλλά επειδή όλες τις χρονιές δεν άνοιγα βιβλίο! Μόνο στην Τρίτη κάτι έγινε , γιατί μου άρεσαν οι καθηγητές..Μερικοί!!!!!

Οι γνώσεις μου στο Γυμνάσιο ήταν λίγο διαφορετικές ανά τάξη :δηλ. στην Α Γυμνασίου μου άρεσε πολύ η Γεωγραφία, στη Β Γυμνασίου μου άρεσαν τα Μαθηματικά και στην Τρίτη Γυμνασίου έμαθα Ιστορία και Κείμενα.

Ναι , πιστεύω ότι φεύγω με πιο πολλές εμπειρίες και γνώσεις. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε συγκεκριμένα ένα μάθημα. Αναλόγως τον καθηγητή. Βασικά πάντα μου άρεσαν τα Αγγλικά –πέρσι και φέτος εξαιτίας της καθηγήτριας. Δεν θα πω ψέματα, για κάποιο περίεργο λόγο μου άρεσε φέτος και η ιστορία(που κανονικά δεν την πάω καθόλου!)

Εγώ πιστεύω πως το Γυμνάσιο μας πρόσφερε πολλές και πολύτιμες γνώσεις –άσχετα αν δεν το καταλαβαίναμε αυτό. Το αγαπημένο μου μάθημα ήταν τα Κείμενα και η Γλώσσα , διότι βλέπαμε ταινίες σε σχέση με το μάθημα , κάναμε ενδιαφέρουσες εργασίες και πλάκα την ώρα του μαθήματος.

Το μάθημα το οποίο μου άρεσε περισσότερο στο Γυμνάσιο ήταν η Βιολογία, γιατί έμαθα πολλές χρήσιμες πληροφορίες που θα μου χρειαστούν σίγουρα στο μέλλον. Αλλά σίγουρα και στο παρόν. Όπως για κάποιες ασθένειες και πώς να προφυλαγόμαστε.

Ναι , θα φύγω με γνώσεις στην Ιστορία, τη Χημεία και τη Βιολογία. Στην Ιστορία, διότι η κυρία στην Γ Γυμνασίου παρέδιδε το μάθημα με ένα ωραίο τρόπο, ώστε να μη διαβάζεις πολύ και να μπορείς να απαντάς. Και η Βιολογία για τι εκεί που δεν ήξερα πως λειτουργεί το σώμα , έμαθα κάποιες σημαντικές πληροφορίες για το ανθρώπινο σώμα.

]

Ναι απόκτησα πολλές γνώσεις από το Γυμνάσιο. Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα κανένα μάθημα, τα διάβαζα από υποχρέωση στον εαυτό μου. Αλλά μου άρεσε πολύ η Ιστορία.

Ε, όχι και γεμάτη! Το αγαπημένο μου μάθημα ήταν στην Α γυμνασίου τα μαθηματικά, στη Β Γυμνασίου η Βιολογία και στη Γ Γυμνάσιου η Φυσική και η Ελένη.

Πιστεύω ότι έχω μάθει πολλά από το Γυμνάσιο και ιδιαίτερα από τις συζητήσεις που κάναμε με τους καθηγητές για την κοινωνία και τους ανθρώπους.

Πιστεύω ότι έμαθα πολλά πράγματα και το αγαπημένο μου μάθημα ήταν τα Μαθηματικά, γιατί περνούσα καλά και έμαθα πολλά πράγματα.

Νομίζω πως πήραμε πολλά πράγματα από το Γυμνάσιο και αυτό θα μας βοηθήσει στη ζωή μας. Μου άρεσε η Ιστορία και το ΚΠΑ γιατί οι καθηγητές ήταν τέλειοι.

Πιστεύω ότι φέτος είναι η πρώτη φορά που επιτέλους καταλαβαίνω τι γίνεται γύρω μου, εκτός σχολείου, στην πραγματική ζωή για την οποία λόγω της κατάστασης της χώρας πρέπει να είμαστε ενήμεροι. Αυτός είναι και ο λόγος που τα αγαπημένα μου μαθήματα ήταν η Ιστορία, γιατί κάναμε απίστευτες συζητήσεις με την κυρία .Επίσης μου άρεσε πολύ και η Φυσική.

Μπορώ να πω πως αποχωρώ από το Γυμνάσιο με υπεραρκετές γνώσεις. Σε σχέση με τα μαθήματα δεν υπάρχει κάποιο αγαπημένο μου. Κάθε χρονιά υπήρχε και κάποιο διαφορετικό. Αυτό που δε θα ξεχάσω όμως ήταν τα Μαθηματικά στην Α Γυμνασίου και τα Φιλολογικά στη Γ Γυμνασίου.

Πιστεύω ότι φεύγω με πολλές γνώσεις από το Γυμνάσιο. Το μάθημα που μου άρεσε είναι η Ελένη γιατί μου άρεσε ο τρόπος διδασκαλίας του.

Γνώσεις θα υπάρχουν. Τρία χρόνια όλο και κάτι θα έχουμε μάθει. Το μάθημα που μου άρεσε περισσότερο ήταν οι συζητήσεις μας!

Πιστεύω ότι έμαθα πολλά στο Γυμνάσιο και όχι μόνο γνώσεις από μαθήματα. Έμαθα ότι μπορώ να αλλάξω τον εαυτό μου και ότι οι αληθινοί φίλοι είναι λίγοι. Και ένα από τα μαθήματα που μου άρεσαν πολύ ήταν η Ιστορία.

Δεν μου άρεσε τίποτα. Αλλά έχω γνώσεις από την Ιστορία.

Τι θα αλλάζατε αν μπορούσατε από τα τρία χρόνια φοίτησης στο Γυμνάσιο;

Τα μαθήματα και το κτίριο.

Μερικούς καθηγητές και τον τρόπο διδασκαλίας τους.

Θα άλλαζα τα νεύρα των καθηγητών.

Θα άλλαζα το σχολείο,(σχεδόν όλοι οι μαθητές απάντησαν πως θα άλλαζαν το κτίριο του σχολείου…)

Τη γνώμη μου για τα μαθήματα .

Θ α άλλαζα μερικούς καθηγητές και τον εαυτό μου.

Το μάθημα της Γυμναστικής, δηλ. να είχε πιο πολλές δραστηριότητες.

Θά  άλλαζα το πώς ήμουν τα δύο πρώτα χρόνια! Πιστεύω ότι αυτή η τελευταία χρονιά κατάφερα να βγάλω τον καλύτερο μου εαυτό και έγινα πιο κοινωνική με τους νέους συμμαθητές μου.

Θα ήθελα από την αρχή να ήμουν με το ίδιο τμήμα της Γ Γυμνασίου, γιατί στο προηγούμενο τμήμα δεν περνούσα καθόλου καλά!

Το σχολείο και να μην είχα απουσίες!!!

Θα πρόσεχα περισσότερο στα μαθήματα. Πέρα από αυτό τίποτα, γιατί έμαθα από τα λάθη μου και αυτό με βοήθησε να γίνω καλύτερος άνθρωπος.

Δε θα άλλαζα τίποτα! Ό,τι έγινε , έγινε για κάποιο λόγο. Όλες οι στιγμές ήταν υπέροχες! Ακόμα και οι τσακωμοί μας!

Θα άλλαζα τις τάξεις .

Θα διάβαζα περισσότερο.

Αυτό που θα  άλλαζα αν μπορούσα θα ήταν ο εαυτός μου-σε ό,τι αφορά το διάβασμα βέβαια.

Θα άλλαζα την συμπεριφορά μου προς άλλα άτομα.’ Ίσως αν γινόμουν πιο κοινωνική θα είχα πιο πολλές παρέες.

Θα άλλαζα πρώτα από όλα τον εαυτό μου σε θέμα μαθημάτων και χαρακτήρα. Θα προσπαθούσα να άλλαζα μερικά παιδιά αν μπορούσα βέβαια, γιατί κάνουν πράγματα που ούτε εκείνοι θέλουν.

Θα άλλαζα τη συμπεριφορά μου απέναντι σε κάποιους μαθητές που όταν κατάλαβα τι έκανα ήταν πολύ αργά.

Τι θα θέλατε να πείτε στους μαθητές που θα έρθουν το Σεπτέμβρη στην Α Γυμνασίου;

Να κάνουν σωστές παρέες γιατί γίνονται πολλά και πολλοί παρασύρονται και να προσέχουν από την αρχή της χρονιάς στα μαθήματα , γιατί μετά δύσκολα να τα καταλάβουν. Και το λέω αυτό επειδή και εγώ τα πέρασα αυτά.

Να έρθουν γεμάτοι όρεξη , όνειρα και ελπίδες!

Αυτό που θα θελα να τους πω είναι να απαλλαγούν από τα κόμπλεξ που κουβαλάνε από το δημοτικό και να κάνουν μια νέα αρχή. Να μην τους νοιάζει τι θα πουν οι υπόλοιποι και να περνάνε καλά. Και το κυριότερο να μην αγχώνονται για τα μαθήματα!

Θα ήθελα να τους πω να προσέχουν στα μαθήματα και να μην τραβήξουν αυτά που τραβάμε εμείς και να προσέχουν το σχολείο σαν να είναι ο δικός τους χώρος.

Να είναι καλοί με τους συμμαθητές τους.

Να είναι ο εαυτός τους. Να μην δείξουνε μια ψεύτικη εικόνα στους άλλους μαθητές και στους καθηγητές τους.

Να μην είναι ρατσιστές με τα άλλα παιδιά  στην τάξη , να μην είναι σαν δύο στρατόπεδα και να μη σχολιάζουν τα άλλα παιδιά για την εμφάνιση τους..

Να βάλετε τα δυνατά σας! Να μην τα παρατάτε σε κάθε δυσκολία! Να είστε γεροί και δυνατοί. Να έχετε ένα στόχο στη ζωή και στο μέλλον σας!

Να μην ακούνε ό,τι τους λένε οι άλλοι. Να μην πιστεύετε τους πάντες και τα πάντα , να έχετε δική σας άποψη.

Να περάσετε καλά και να διαβάζετε!

Καλό κουράγιο!

 (Τα ερωτηματολόγια απάντησαν οι μαθητές του Γ3, Γ4 και του Γ5. Οι απαντήσεις ποιυ σημοσιεύτηκαν επιλέχθηκαν τυχαία, αφού τα ερωτηματολόγια ήταν ανώνυμα.)

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου.......ξαναχτυπά!

Παρασκευή 11 Μαΐου και ο συγγραφέας Βασίλης Παπαθεοδώρου επισκέφτηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά το σχολείο μας ,μιας και τρία τμήματα του σχολείου ασχολήθηκαν με το βιβλίο του "Στη Διαπασών" στην ώρα των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.Η παρουσία του δεν θα ήταν εφικτή, αν ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου δεν είχε προσφερθεί να καλύψει τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής του, για αυτό και θα θέλαμε να τους απευθύνουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ!
Ο κ.Παπαθεοδώρου συνομίλησε με τα παιδιά των τριών τμημάτων του σχολείου μας και αφιέρωσε και μια ώρα στα παιδιά του 2ου Γυμνασίου που επίσης διάβασαν το βιβλίο του και ήθελαν να τον γνωρίσουν και να συζητήσουν μαζί του.

Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από σημαντικά θέματα που θέτει το βιβλίο-παραβατικότητα (οπαδοί, παραβατικές πράξεις με τη συμμετοχή στην ομάδα, αίσθημα υπεροχής με την ταπείνωση του άλλου), ανάμειξη του ήρωα σε νεοαναζιστική οργάνωση (πόσο εύκολο είναι για ένα νέο που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα αποδοχής του εαυτού του να εισχωρήσει σε τέτοιες ομάδες, όπου αισθάνεται την ομάδα ως οικογένεια και προστάτη του), φιλία (πόσο οι φίλοι μας επηρεάζουν και ποιο το δικό μας μερίδιο ευθύνης), διαλυμένη οικογένεια.Ο συγγραφέας μας μίλησε για τους ήρωες του βιβλίου και μας έλυσε απορίες σχετικά με τη συμπεριφορά τους καθώς και τα κίνητρα των πράξεων τους.Φυσικά από τις πρώτες ερωτήσεις που έθεσαν τα παιδιά ήταν σχετικά με την ύπαρξη μουσικής σε όλα τα κεφάλαια του βιβλίου καθώς και για τη χρήση της γλώσσας των νέων.
Παράλληλα ο κ.Παπαθεοδώρου ανακάλυψε τον αληθινό Θανάση(!) του βιβλίου, ο οποίος πόζαρε κιόλας για να μας αποδείξει του λόγου το αληθές!

Στο τέλος της συνάντησης ο κ.Παπαθεοδώρου υπόγραψε τα βιβλία των παιδιών και βγήκε φωτογραφίες μαζί τους.Θα θέλαμε να τον ευχαριστήσουμε για την παρουσία του στο σχολείο μας και να του πούμε ότι περιμένουμε εναγωνίως το καινούριο του βιβλίο "Οι άρχοντες των σκουπιδιών".
Και Βασίλη μην ξεχνάς!Ο αγαπητός συγγραφέας (όπως και ο δολοφόνος!)επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος.
Και σου αφιερώνουμε και ένα από τα αγαπημένα σου τραγούδια!

Έφηβη αυτόχειρας

Moth woman suicide, Sandra Posadas

To πρόσωπο στο καθρέφτη
το κοιτά και άλλοτε χάνεται
Λάμπει στα μάτια σου η ομορφιά του ,λάμπει κι η ασχήμια του.
Γλυκός αντιπερισπασμός απ’τα ρηχά σου
αισθήματα.

Και όταν σε βλέπω να σηκώνεις εκείνο το ξυράφι, με φοβο να σκίζεις
τη σάρκα των πόρων σου
Τότε ίσως νάναι η μόνη στιγμή που οι δυο σου κόσμοι συναντιούνται φυσικά , για να γευτούν τον πόνο …
Το κενό και μια μάσκα.

Ένα από εκείνα τα ποτήρια δίπλα
Απ’τη βρύση του μπάνιου ,φεύγει απ’το χέρι,
Αγγίζει τον καθρέφτη
Μα ούτε που ακούσες τον θόρυβο , ούτε που ένιωσες τα θρύψαλα .
Κι αν δεν φταίει ο καθρέφτης;
Στριγκλιές ,φωνές έξω από την πόρτα
 ήταν δικές σου;

Χρώμα,χρώμα παντού


και
μέσα απ’τα κομμάτια βλέπεις το
διαβολο να 'ρχεται
Με άλλες προθέσεις …
μέσα απ’τον καθρεφτη έρχεται,
μέσα απ τόν καθρέφτη …
Και δεν είσαι αρκετά όμορφη.

Κόκκινο , κόκκινο παντού.

Μαρία Νεφέλη Π.

Love is not free

 I have to find the power
 I have to be strong
 because I really really love,

 I have to find a way
 to win against the pain
 I must be with you
 because i love you

you hurted me so much
but I really understund
beacause its so hard to love
but some people say that love is free
that love is free

but I must keep fighting
so I can be with you
please dont give up
because love is not free
you pay so much
so can get that
you must work so hard
because love is not free

but in the end
you really understund
the meaning of love

love is most expensive thing
because it is so rare
thats why we fight for it
because love is not free
ohhh Yeah

 I have to find the power
 I have to be so strong
 so can get you back to me
 because love is not free

when you really start to love
you see where you belong
you see that love not free
oh yeah yeah!!! ohhh love is not free
love is not free.....

Σεμπάστιαν Ντερντούσα, Γ3

(Ζητείται συνθέτης!!)

Μπούμερανγκ



Πρόσωπα γνωστά… τον κύκλο τους δεν αποδέχτηκες
Εκεί σε μια άσχημη στιγμή τους μούντζωσες και μπλέχτηκες
Σε δεσανε με ένα σκοινι κι ήταν και άλλοι και άλλοι
Μπρος στης κατάντιας την αυλή, σου κόβουν το κεφάλι
Και είναι η πίκρα οι πιο μικροί να ακολουθούν  πιστά τους
Θανάτωση να αποζητούν ...Γνωρίζουν ή άθελα τους;
Μικροί , μικροί διάολοι

 πικρόχολη η λαλιά τους.
Δεν σου χρωστάνε τίποτα.

Ξεχνούν ,
φιλούν τα μάγουλα σου.





To find yourself, Immanuel Moser

Τι είπες ;
Ανώριμοι;

Η λέξη αυτή γυρνάει!
γυρίζει σαν το μπούμερανγκ
τα χεριά …τα τρυπαει
Αποζητάς ένα γιατί ,γυρεύεις την καρδιά σου.
Εσύ που μας κάνεις άνω- κάτω, δεν γνωρίζεις τα όνειρα σου;
Δεν ξέρεις και τι θες , τα συναισθήματα σου
Παλεύεις μια με εμάς … μια με την μοναξιά σου.

Μαρία Νεφέλη Π.

Facebook, μαύρα All Star και μια συνέντευξη με τον Βαν Γκόγκ!!

Καθόμουνα στο facebook και έβλεπα κάτι φωτογραφίες, ώσπου θυμήθηκα κάτι... δεν είχα κάνει την εργασία της ιστορίας! Ωχ... !!!Το μετρό που οδηγούσε στο παρελθόν έκανε μόνο τις μεγάλες διαδρομές την Τετάρτη ...τι ατυχία! ήταν Πέμπτη ! Την Πέμπτη έκανε μικρές διαδρομές. Μόλις που προλάβαινα την τελευταία! Βγήκα τρέχοντας απ’ το δωμάτιο μου, κατέβηκα σαν σίφουνας την σκάλα, έπιασα το μπουφάν μου (είχε και -7 βαθμούς), άνοιξα την εξώπορτα, φώναξα ένα:

’’Θα αργήσω!’’ και φυσικά δεν περίμενα για την απάντηση.

Έτρεξα ως το μετρό. Σε 5 λεπτά είχα φτάσει, ενώ κανονικά χρειαζόμουν 15! Έκοψα εισιτήριο και μπήκα γρήγορα στο πρώτο που είδα. Φυσικά στριμώχτηκα σαν την σαρδέλα, αλλά δεν τρέχει τίποτα- το είχα συνηθίσει. Το πορτοκαλί λαμπάκι (που εν τω μεταξύ με είχε τυφλώσει) πήγαινε αργά- αργά: 2045,2012,2000,1931... Άρχιζε να με παίρνει ο ύπνος.1900!-άκουσα έναν ήχο. Βγήκα απ’ το ένα μετρό, ανέβηκα πάλι στο άλλο. Δυστυχώς αυτό το μετρό κάνει σχετικά μικρές διαδρομές για το 2050 που βρισκόμασταν. Πρέπει συνέχεια να ανεβαίνεις σε άλλο, αν θες να πας πολύ πίσω όπως εγώ. Αυτό το πορτοκαλί λαμπάκι μου είχε σπάσει τα νεύρα, καθώς έδενα τα μαύρα all star μου (είναι ακόμα στην μόδα)που με τόσο τρέξιμο είχαν λυθεί. Μετά από λίγο άκουσα απ’ τα ηχεία:

‘’Στάση: έτος 1890, μέρος Παρίσι...’’ Ωραία, σκέφτηκα! Επιτέλους. Βγαίνοντας από το μετρό είπα: ‘’Παρίσι.’’ Λίγο δυνατά, λες και δεν υπήρχαν άλλοι γύρω μου.

Μέτα από 2 ώρες -το τονίζω αυτό!- 2 ώρες περπάτημα μέσα σε λάσπες, λακούβες και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο βρέθηκα στο σπίτι του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Βρισκόμουνα σε μια περιοχή κοντά στο Παρίσι . Ήταν Μάιος, δηλαδή άνοιξη. Το τοπίο ήταν μαγευτικό. Τις σκέψεις μου τις σταμάτησε  ο ήχος της πόρτας.

-Γεια σου μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι; με ρώτησε ευγενικά ένας απ’ τους καλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών.

-Ναι, θα ήθελα να σας πάρω μια συνέντευξη, είπα προσεκτικά.

Ε, ναι φυσικά...είπε λίγο διστακτικά.

Μετά από λίγο και ενώ είχαμε πλέον καθίσει, με ρώτησε.

-Μα γιατί εμένα;

-Πρέπει να βρούμε ζωγράφους και να τους πάρουμε συνέντευξη.Για το σχολείο! πρόσθεσα.

Φυσικά δεν μπορούσα να βγάλω έτσι απλά το κινητό, για να ηχογραφήσει την συνέντευξη. Γι’ αυτό το είχα κρύψει και σαν καμουφλάζ έβγαλα ένα μπλοκάκι με ένα μολύβι.Έτσι άρχισε η συνέντευξη.

-Πότε και που ακριβώς  γεννηθήκατε;

-Γεννήθηκα στις 30 Μαρτίου του 1853, είπε.Είμαι από την Ολλανδία ποιό συγκεκριμένα από το χωριό Ζούντερντ.

-Οικογένεια; ρώτησα.

-Δεν έχω προλάβει ακόμη να κάνω δική μου οικογένεια. Αλλά έχω 7 μικρότερα αδέρφια, είπε περήφανος.

-Πως ήταν τα νεανικά σας χρόνια; ρώτησα με περιέργεια.

-Σε μικρή ηλικία άρχισα να παρουσιάζω ψυχολογικά προβλήματα και τάσεις μελαγχολίας, είπε θλιμμένος.Επίσης στα 16 άρχισα να ψάχνω για διάφορες εργασίες χωρίς μεγάλη επιτυχία.

-Τελικά βρήκατε; είπα.

-Ναι, σαν έμπορος έργων τέχνης στην Goupilator Company.Το 1873 μου έδωσαν μετάθεση στο Λονδίνο και αργότερα στο Παρίσι.

-Είχατε κανένα ενδιαφέρον εκείνη την περίοδο;

-Ναι, τότε έδειχνα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την θρησκεία. Γι’ αυτό και όταν απολύθηκα το 1876, επέστρεψα στο Άμστερνταμ και σπούδασα θεολογία.

-Πότε αρχίσατε να φτιάχνετε έργα τέχνης;

-Το 1878, όταν είχα πάει στο Βέλγιο και πιό συγκεκριμένα στο Μπορινάζ. Τότε άρχιζα να σχεδιάζω μικρά έργα, είπε με περηφάνια.

-Πόσο χρονών ήσασταν τότε;

-Γύρω στα 27. Έβραζε το αίμα μου, γι’ αυτό ήρθα σε ρήξη με τον δάσκαλο μου. Νομίζω Άντον Μωβ τον έλεγαν.

- Γιατί όμως ήρθατε σε ρήξη; ρώτησα γρήγορα.

-Γύρω από καλλιτεχνικά θέματα κορίτσι μου! 100 χρόνια πίσω ο άνθρωπος!

Γέλασα, ήταν καλός  τύπος.

-Τι κάνατε τα επόμενα χρόνια;

-Τα επόμενα χρόνια  άρχισα να επηρεάζομαι από τον Μιλλέ, ενώ ταξίδεψα και στην επαρχία, αφού μου έδινε έμπνευση. Μου άρεσε να ζωγραφίζω θέματα από την φύση. Ακόμη μου αρέσει.

-Παρακολουθήσατε και άλλα μαθήματα μετά την ρήξη που είχατε με τoν δάσκαλο σας; Ρώτησα.

-Ναι, τον χειμώνα του 1885 στην Ακαδημία της Αντιβέρτης. Αλλά και αυτά διακόπηκαν απότομα, αφού με απέβαλε ο Ευγένιος Σιμπέο.

-Δάσκαλος; ρώτησα αν και ήταν προφανές.

-Ναι, και αυτός 100 χρόνια πίσω! είπε χιουμοριστικά.

-Α, και εκείνη την περίοδο άρχισα αν μιμούμαι την τεχνοτροπία της ιαπωνικής τέχνης, πρόσθεσε.

-Πότε επιστρέψατε στο Παρίσι;

-Την άνοιξη, αν θυμάμαι καλά, του 1886. Πήγα να ζήσω μαζί με τον αδερφό μου που ήταν  επιτυχημένος έμπορος έργων τέχνης. Την περίοδο αυτή είχα έρθει σε επαφή με τον Ντεγκά, Πικάσο, Γκωγκέν και Λωτρέκ.

-Επινοήσατε καμία δική σας τεχνική;

-Ναι ,το 1888 μια ιδιαίτερη τεχνική με το πινέλο. Αφού πρώτα είχα επηρεαστεί από τον ιμπρεσσιονισμό και στην χρήση του χρώματος.

-Εκτός από τους δασκάλους που ήρθατε σε ρήξη , διαφωνήσατε ποτέ με κάποιον συνάδελφο σας;

- Η αλήθεια είναι πως ναι. Με τον Γκογκέν και επειδή δεν ήμουν καλά ψυχικά έκοψα μέρος του αριστερού μου αυτιού αναζητώντας ένα είδος κάθαρσης.

-Μπήκατε και σε ψυχιατρικό κέντρο;

-Ναι, το 1889 στο ψυχιατρικό κέντρο Αγίου Παύλου πάσχοντας από κατάθλιψη. Μετά από 1 χρόνο βγήκα.

-Ωραία, ευχαριστώ για τον χρόνο που μου αφιερώσατε.

-Παρακαλώ τίποτα!

Και με οδήγησε προς την πόρτα.

Όταν είχα φτάσει πάλι στο 2050 αισθανόμουν λίγο ζαλισμένη. Στο τσεπάκι μου το είχα το εικοσάρι... Ίσως και όχι, σκέφτηκα. Τελικά αποφάσισα να το εμπλουτίσω λιγουλάκι από τις πληροφορίες του google φυσικά!

Άννα Μαστόρου, Γ3