Η Ελλάδα μας , το γιοφύρι της Άρτας.

Η Ελλάδα είναι πλέον σαν το γιοφύρι της Άρτας. Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν. Έτσι και μείς που λέτε ολημερίς τη χτίζουμε την Ελλάδα ,μπας και αποκτήσουμε μια σωστή κοινωνία, και το βράδυ γκρεμίζεται. Στο γκρέμισμα βέβαια δέχεται βοήθεια και από ένα ξεχωριστό κοινό.

 

Στης Άρτας το γεφύρι λένε πως χτίσανε ζωντανή τη γυναίκα του πρωτομάστορα και τσούπ, νάτο το γεφύρι. ’Ετοιμο ! Το δικό μας πάλι πολύ προβληματικό, βρε αδερφέ. Τόσους και τόσους έχουμε χτίσει ζωντανούς (αν καταλαβαίνετε τι εννοώ) και πάλι αυτό εκεί να γκρεμίζεται. Τζάμπα κόπος!

 

Τώρα που γράφω είναι βράδυ. Νατο, πάλι γκρεμίζεται! Ο βίος μου πλέον μαρτύριο. Τι να κάνω η κακομοίρα που υποτίθεται ότι είμαι μια από αυτές που κτίζουν. Δε στεριώνει αυτή χώρα. Δουλειά χωρίς ελπίδα, πραγματικά. Ζητείται ελπίς γρήγορα και απεγνωσμένα. Ούτε στα νυχτερινά κέντρα τέτοιος χαμός. Σιωπηλές φωνές παντού όπου και αν γυρίσεις. Σε διαπερνούν σαν δυνατός άνεμος και σε κάνουν να ανατριχιάσεις. Τόσο που νιώθεις την καρδιά σου να βγαίνει έξω από το σώμα σου, να ξεσκίζει τη σάρκα σου! Όλος αυτός ο άνεμος σου αφήνει μια απαίσια γεύση την οποία προσπαθείς να διώξεις κάθε πρωί χτίζοντας, προσπαθώντας να το κάνεις να στεριώσει. Και νάτο πάλι το βράδυ να καταστρέφονται τα όνειρα σου. Νιώθεις  λες και έχουμε πόλεμο. Τα τριαντάφυλλα στο παράθυρο, αυτά που βλέπεις κάθε πρωί χαμογελαστά και περήφανα, το βράδυ τρέμουν. Κρύβονται πίσω από τη σκιά που τους δημιουργεί το φως του φεγγαριού. Τι ακριβώς συμβαίνει καλοί μου άνθρωποι;

Σέια Ντρέου, Γ4

Ζητείται ελπίς..

Πρώτη εργασία για φέτος και αφορά τα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.Δημιουργική γραφή και κείμενα βασισμένα στους τίτλους των Κειμένων.

    Η κατάσταση στις μέρες μας είναι απελπιστική. Σπάνια βλέπεις άνθρωπο να κυκλοφορεί έξω κεφάτος, οι περισσότεροι είναι σκυθρωποί, ανόρεκτοι και συνήθως νευρικοί. Συχνά ακούς φωνές, τσακωμούς και διάφορα άλλα. Ακόμη και ο Ορέστης, ένας γείτονας ο οποίος ήταν πάντοτε κεφάτος, έχει αρχίσει να γίνεται κακόκεφος τελευταία. Όταν τον ρώτησα γιατί, μου απάντησε πως ακόμα και τα τριαντάφυλλα στο παράθυρο του θυμίζουν τις καλές εποχές.

   Τώρα οι γονείς μας δουλεύουν σε μια δουλειά χωρίς ελπίδα, συνεχώς παραπονιούνται για την κατάσταση, δικαίως φυσικά. Η χαρά είναι μια λέξη που φέρνει αναμνήσεις και δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα. Ο ζωγράφος, ο οποίος ζούσε από τις ζωγραφιές του και τα χρήματα που του έδιναν οι άνθρωποι, τώρα πια κοντεύει να πεθάνει από την πείνα. Οι ζητιάνοι ,που άλλοτε δεν είχαν πρόβλημα επιβίωσης ,τώρα φεύγουν αναζητώντας ένα πιο φιλόξενο μέρος.

   Τα δώρα τώρα αποτελούν μια γλυκιά ανάμνηση για εμάς. Οι μεγάλοι αγωνιούν αν θα καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα αυτό τον μήνα και αν κάποιος ρωτήσει σε ποιους θα κάνουν δώρα τα Χριστούγεννα η απάντηση που παίρνουν είναι «Στο παιδί μου και για τους άλλους βλέπουμε». Όλοι έχουμε μία φράση στο μυαλό μας «Ζητείται ελπίς!»

Λεωνίδας Σεγραίδος

 

Να 'μαστε πάλι εδώ παρέα.

Φίλοι και φίλες του ιστολογίου, αναγνώστες και αναγνώστριες καλώς να ξεκινήσουμε και φέτος!Μπορεί να αργήσαμε, αλλά ελπίζουμε η φετινή χρονιά να βρει πρόθυμους συνταξιδιώτες, κεφάτους και δημιουργικούς.Οι μαθητές που θα συμβάλλουν στην ανανέωση της ιστοσελίδας φέτος θα είναι από τα τμήματα Γ1, Γ3 και Γ4.
Οι εργασίες μας θα αφορούν για άλλη μια χρονιά τα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, τη Νεοελληνική Γλώσσα και την Ιστορία.Παράλληλα, θα μπορείτε να ενημερώνεστε για βιβλία από τη Λέσχη Ανάγνωσης και για ταινίες με προτάσεις από την Κινηματογραφική Λέσχη του σχολείου.

Ελάτε λοιπόν να ταξιδέψουμε μαζί στον κόσμο των παιδιών που κάθε χρόνο κάνουν τη διαφορά και μας εκπλήττουν με τις εργασίες και τα κείμενα τους!Είναι η ελπίδα μας για το μέλλον.


 

Σηκώνω τα πανιά, τώρα το ταξίδι ξεκινά......

Το ιστολόγιο μας ξεκινάει το καλοκαιρινό του ταξίδι με το ποίημα ενός παλαιού μαθητή και φίλου.Σας ευχόμαστε καλό καλοκαίρι, καλή ξεκούραση και καλή αντάμωση το φθινόπωρο!!

Σηκώνω τα πανιά τώρα το ταξίδι ξεκινά,
όρια και σύνορα δεν υπάρχουν πουθενά,
είναι βράδυ το φεγγάρι στο πανί μου προβολέας,
μα βγαίνουν χρώματα και το ξεκίνημα αυλαίας,
σηκώστε άγκυρα μαζί μας είναι οι γοργόνες,
προσφέροντας μας την Άνοιξη σ'όλους τους Χειμώνες,
πιάστε το τιμόνι όλοι οι ναύτες στα κουπιά,
δεν έχουμε χρυσάφι μέσα στα κουτιά,
μα προσέξτε επιστρέφουν απ'την Τροία μαχητές,
σ'ένα καράβι το φεγγάρι δεν έδωσε χρώμα,
να ξέρετε οι φουρτούνες που θα δούμε είναι πολλές,
μα η Χάρυβδη δεν κατάπιε την θάλασσα ακόμα,
παίρνω βαθιά ανάσα στη γκρι μου θάλασσα βουτώ,
βλέπω ξεχασμένα πλάσματα κάτω απ'το νερό,
ένα δελφίνι με πιάνει με βάζει πάνω στη ράχη,
στη μέση ωκεανού δεν φαινόντουσαν οι βράχοι,
ξαναναπνέω, βλέπω στο νερό κοπάδι των ψαριών,
κι ακούω ευχάριστα το τραγούδι των κοχυλιών,
αστερίες με χρώμα πέσαν απ'τον ουρανό,
μα φεύγω, πάνω στο καράβι πρέπει ν'ανεβώ.

Τη Μέδουσα να μπορούσα να είχα φωτογράφο,
να παγώσει το βλέμμα να δείτε αυτό που γράφω,
γιατί οι Σειρήνες μελωδίες τραγουδάνε,
τραγουδιστές του δάσους εκεί πέρα φτερουγάνε,
ακούγεται ο Κολόμβος βάζει πλώρη σε μέρη,
που στην επίπεδη Γη που ζούμε κανείς δεν τα ξέρει,
σήμερα έχει την ηρεμία του ο Ποσειδώνας,
και για την Αργώ έχει ξεκινήσει ο αγώνας,
στο πέρασμα του ανέμου φτάνω στη Σαλαμίνα,
δεν πολεμάνε - γιορτάζουν και πάνε στην Αθήνα,
τα πόδια του αλόγου σχίζουνε τα νερά,
είναι ο Περσέας με τον Πήγασο που πετά,
ο Θησέας λένε ότι απ'τη Κρήτη θα γυρνά,
ο Τιτανικός δίπλα απ'το καράβι μου περνά,
φεγγάρι στο πανί μου πάνω τον ήλιο έλαμψε,
τώρα χωρίς τιμόνι και το πανί το έκαψε,
χαμόγελα τώρα στο πρόσωπο του καθενός,
στέλνω αετό να δει - ανεβαίνω στο κατάρτι,
έγινε σύννεφα, βροχή, μετά νησί ο καπνός,
ο αετός, τέλος ταινίας΄ έφτασα στην δική μου Ιθάκη.

Γιώργος Ρουτζαμάνης

 

 

 

Γυμνάσιο τέλος!!!Τι μάθαμε, τι θα νοσταλγήσουμε, τι θα αλλάζαμε!

Πιστεύετε ότι φεύγετε γεμάτοι γνώσεις από το Γυμνάσιο; Ποιο μάθημα σας άρεσε περισσότερο;

Για να πω την αλήθεια, όχι, δεν πιστεύω ότι φεύγω γεμάτη γνώσεις από το Γυμνάσιο. Θα μπορούσα να πω πως έμαθα κάποια πράγματα, όχι όμως όσα θα έπρεπε. Όμως έμαθα αρκετά πράγματα για τη ζωή και πώς να συμπεριφέρομαι. Ένα από τα μαθήματα που λάτρεψα στην τρίτη γυμνασίου ήταν τα Κείμενα. Από αυτό το μάθημα και την καθηγήτρια μου έμαθα πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα (για το ρατσισμό, την ξενοφοβία, πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε στον άλλον, πως πρέπει να έχουμε πάντα ελπίδα και να μην το βάζουμε κάτω μέχρι να καταφέρουμε το σκοπό μας).

 

Πιστεύω ότι πήρα γνώσεις από το Γυμνάσιο, αλλά όχι αρκετές, γιατί δεν προσπάθησα όσο μπορούσα. Τα αγαπημένα μου μαθήματα ήταν τα Κείμενα, η Γυμναστική και τα Καλλιτεχνικά, αλλά φέτος συμπάθησα πολύ και την Ιστορία!

 

Πρώτη φορά στη ζωή μου από τα τρία χρόνια φοίτησης στο Γυμνάσιο, πιστεύω ότι φεύγω γεμάτη γνώσεις. Ειδικά στο μάθημα της Ιστορίας, που μας βοήθησαν πολύ οι φωτοτυπίες και η καθηγήτρια. Φτάσαμε στο τέλος της χρονιάς και θυμάμαι τα μαθήματα που κάναμε στην αρχή. Από το δημοτικό μου άρεσε η Ιστορία, μα φέτος νομίζω ότι πραγματικά ήταν το αγαπημένο μου!

 

 

 

Πιστεύω πως το Γυμνάσιο μου πρόσφερε μια ποικιλία γνώσεων , αξιοποιήσιμων και αναγκαίων. Ομολογώ πως το αγαπημένο μου μάθημα ήταν τα Μαθηματικά, όχι μόνο επειδή θα διαλέξω την θετική κατεύθυνση, αλλά επειδή κάποιες ασκήσεις με προκαλούσαν να τις αντιμετωπίσω. Βέβαια, ορισμένες φιλολογικές ασκήσεις με εντυπωσίασαν σε μεγάλο βαθμό.

 

Ναι, στο γυμνάσιο έμαθα πολλά. Ειδικά σε κάποια μαθήματα, τα οποία με το που ήρθα στο Γυμνάσιο τα φοβόμουν, αλλά τελικά ήταν αυτά που μου τράβηξαν το ενδιαφέρον. Στο γυμνάσιο όμως δεν έμαθα μόνο γνώσεις σχετικά με τα μαθήματα αλλά βελτιώθηκα και ως άνθρωπος. Ένα από τα αγαπημένα μου μαθήματα ήταν η Οδύσσεια.

 

Ναι! Πιστεύω ότι έμαθα αρκετά πράγματα και δεν μιλάω μόνο για μαθήματα. Μου άρεσε που κάποιοι καθηγητές μας έδειχναν βίντεο και γενικά μας έβαζαν να κάνουμε πράγματα λίγο πιο δημιουργικά, όπως το να γράφουμε ποιήματα ή να κάνουμε powerpoint και δεν κάναμε εργασίες με το συνηθισμένο τρόπο. Το μάθημα που μου άρεσε περισσότερο ήταν τα Μαθηματικά. Βέβαια υπήρχαν και άλλα μαθήματα από τα οποία πήρα χρήσιμες γνώσεις και μου άρεσαν αλλά όχι σαν τα μαθηματικά.

 

Πιστεύω ότι φεύγω από το Γυμνάσιο με αρκετές γνώσεις , γιατί πραγματικά με ενδιέφεραν τα μαθήματα. Σε άλλα μαθήματα περισσότερο, σε άλλα λιγότερο. Το μάθημα που μου άρεσε περισσότερο ήταν η Ιστορία, γιατί καταλάβαινα το μάθημα αρκετά καλά, χωρίς να χρειάζεται να το μελετήσω στο σπίτι.

 

Ναι, φεύγω γεμάτος γνώσεις από το Γυμνάσιο (λίγα κενά). Το μάθημα που μου άρεσε περισσότερο ήταν η Ιστορία, καθώς μου άρεσε από πάντα, αλλά κυρίως στη Γ Γυμνασίου. Επίσης μου άρεσαν γενικά τα Μαθηματικά (αντίστοιχα ότι έγραψα με την Ιστορία).

 

Ναι, πιστεύω ότι στο Γυμνάσιο είναι πιο εύκολο να καταλάβεις τα μαθήματα, επειδή οι καθηγητές έχουν τη θέληση να σε βοηθήσουν. Στο λύκειο όλα αλλάζουν και με φοβίζουν οι αλλαγές. Στο γυμνάσιο ήμασταν τόσο δεμένοι –πιστεύω σαν οικογένεια-και θα το επισκέπτομαι όποτε μπορώ.

 

Η Βιολογία , γιατί μου άρεσε το μάθημα και ο τρόπος που γινόταν.

 

Εγώ από το γυμνάσιο πιστεύω πως θα φύγω γεμάτος γνώσεις σε κάποια μαθήματα-Ιστορία, Γλώσσα, Κείμενα, Μαθηματικά και Φυσική. Στα υπόλοιπα μαθήματα απλώς καλά εκτός από τα Θρησκευτικά όπου εκεί σκράπας ήμουν και σκράπας θα είμαι.

 

Ναι, φεύγω γεμάτη γνώσεις σχετικά με το τι γνώριζα παλιότερα. Αν και πιστεύω πως θα μπορούσα να είχα μάθει περισσότερα (γνώσεις και αξίες). Αγαπημένο μου μάθημα ήταν τα κείμενα. Γιατί βρήκα επιτέλους ένα μάθημα στο οποίο μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα, οι απαντήσεις έρχονται αμέσως στο κεφάλι μου. Είναι ένα μάθημα ενδιαφέρον αλλά και πολύ ευχάριστο. Επίσης μου άρεσαν πολύ τα Αγγλικά, η ιστορία, η Ιλιάδα (όχι η Ελένη και η Οδύσσεια).

 

Από όλα τα μαθήματα μου άρεσαν περισσότερο η βιολογία, η Ιστορία και τα Κείμενα. Με διευκολύνουν περισσότερο τα μαθήματα της θετικής κατεύθυνσης αλλά φέτος άρχισα να αγαπάω δύο μαθήματα που μισούσα τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό πιστεύω ότι έγινε πως έγινε γιατί αυτή τη χρονιά υπήρχε διαφορετικός τρόπος διδασκαλίας. Ο καθηγητής δεν ήταν αρχηγός της τάξης , αλλά απλώς ένας φίλος όλων των παιδιών, ο οποίος δεν  προσπαθεί να γεμίσει με πληροφορίες τα κεφάλια αλλά να μας δώσει τις βασικές γνώσεις , να μας αφήσει να δουλέψουμε μόνοι μας, να δημιουργήσουμε-γιατί έτσι πιστεύω ότι ο άνθρωπος προοδεύει:μελετώντας και δημιουργώντας- , να μας μάθει να έχουμε τη δική μας γνώμη (γιατί εγώ πιστεύω πως ζούσα σε ένα κλουβί, δεν μπορούσα να δω τον πραγματικό κόσμο, δεν είχα καθόλου δικές μου ιδέες και απόψεις)και γενικά να μας ανοίξει το δρόμο για μπροστά. Χάρη σε αυτόν τον τρόπο διδασκαλίας πιστεύω πως άλλαξε κάπως η ζωή μου και πήρα μια μυρωδιά από τον αληθινό κόσμο. Για το λύκειο λοιπόν θα φύγω γεμάτη  πολλές γνώσεις –όχι μόνο γνώσεις από τα βιβλία , αλλά και δικές μου ιδέες.

 

 

Τι θα θυμάστε με νοσταλγία από το Γυμνάσιο;

Από το Γυμνάσιο θα μου λείψουν οι συμμαθητές μου, και οι καθηγητές αλλά και φυσικά οι εκδρομές και ιδιαίτερα η τελική εκδρομή της περιβαλλοντικής ομάδας στη Σαντορίνη, η οποία ήταν μια πρωτόγνωρη και αξέχαστη εμπειρία.

 

Τ ς πλάκες που έκανα με τους φίλους μου.

 

Τη σχέση μαθητών-καθηγητών που δεν είχαν σχέση μόνο με το μάθημα αλλά και είχαν και μια φιλική σχέση μεταξύ τους.

 

Θα θυμάμαι μόνο τους καθηγητές που συμπάθησα.

 

 

Πιθανότατα το ότι μπορούσα να σκέφτομαι .Βασικά είχα τη δυνατότητα να σκέφτομαι και να δρω ως άτομο-αν αυτό βγάζει νόημα. Ακούω πάρα πολλούς ότι στο Λύκειο παύεις να σκέφτεσαι και είσαι εσύ και το υπόλοιπο κοπάδι προβάτων. Και μόνο αυτή η σκέψη με τρομάζει. Κάτι άλλο που θα θυμάμαι είναι ότι σε μερικά μαθήματα βλέπαμε κάτι πέρα από το βιβλίο. Οι καθηγητές έκανα το παν για να δούμε κάτι παραπέρα  –είτε αυτό ήταν ταινία ή κείμενο από το διαδραστικό πίνακα.

 

Το μοναδικό πράγμα που θα θέλω να θυμάμαι είναι οι εφηβικοί έρωτες , γιατί αναπτύχτηκαν με τόση αθωότητα που φοβάμαι αν θα γνωρίσω παρόμοια.

 

Τις πολλές εκδρομές που κάναμε(ναι καλά σιγά μην έγιναν) .Ακόμα θα νοσταλγήσω τα λίγα κενά που είχαμε και κάποιους καθηγητές που έκαναν τη χρονιά να περάσει κάπως ευχάριστα. Για να μπορέσεις να νοσταλγήσεις κάτι από το Γυμνάσιο θα έπρεπε να μας πηγαίνουν εκδρομές στο εξωτερικό, να κάνουν τουρνουά στα αθλήματα και να μας δίνουν παγωτά.

 

Τι θα αλλάζατε από τα τρία χρόνια φοίτησης στο Γυμνάσιο;

Την πρόοδο μου στα μαθήματα! Διότι ειδικά φέτος οι επιδόσεις μου έπεσαν πολύ!

 

Θα άλλαζα μερικούς καθηγητές , γιατί μερικοί μου έσπαγαν τα νεύρα και άλλοι ήταν πολύ αυστηροί!

 

Το φετινό δεκαπενταμελές γιατί πολύ απλά….δεν έκανε τίποτα!!!!!!!!

 

Θα φρόντιζα να διάβαζα πιο πολύ στα μαθήματα ώστε να μην έχω μείνει στην ίδια τάξη.

 

Τι άλλο θα μπορούσα να αλλάξω εκτός από το σύστημα διδασκαλίας;Αυτό θα προσπαθούσα να αλλάξω με όλη τη θέληση μου. Όπως λέει και ένα σύνθημα: Το σύστημα διδασκαλίας είναι η διδασκαλία του συστήματος»

 

 

Συνάντηση εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού στην Αθήνα: «Με τη συµµετοχή µας, απαντάµε στη βία, τη σιωπή και την ανασφάλεια!»,

Στις 10 και 11 Μαϊου, στην Αθήνα, έγινε μια συνάντηση με το Συνήγορο του Παιδιού και 23 έφηβους από διάφορα μέρη της Νότιας Ελλάδας (Αθήνα, Πάτρα, Κω, Ρόδο, Κρήτη). Το βασικό θέμα της συζήτησης ήταν "Συμμετέχω; Ακούγομαι;" και κινήθηκε στα πλαίσια της οικογένειας, του σχολείου, της παρέας και των υπηρεσιών.
Από την Κω και το 1ο Γυμνάσιο συμμετείχαν οι μαθητές ;Θεοδοσία Διακογιάννη, Αριστοτέλης Επαμεινώνδας Δράκος και Γιάννης Μαστρομηνάς και οι τρεις μαθητές της Γ Γυμνασίου.Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τη συνάντηση και όπως είπαν ήταν ένα δημιουργικό διήμερο , στο οποίο μπόρεσαν να εκφραστούν ελεύθερα, να συνομιλήσουν με συμμαθητές τους και να ακούσουν διαφορετικές απόψεις.Η Θεοδοσία μας έγραψε σχετικά με τη συνάντηση:
Η συνάντηση ήταν μια καταπληκτική εμπειρία και σίγουρα κερδίσαμε πολλα!!! Συζητήσαμε , προβληματίστηκαμε, μάθαμε καινούργια πράγματα και κάναμε πολλές γνωριμίες .... Κάναμε διάφορες ενδιαφέρουσες δραστηριότητες και χαρη στον κ. Γιωργο, την κ.Ματουλα, την κ.Αλεξάνδρα και την κ.Μαρία ,επικρατούσε μια πολυ φιλική και ήρεμη ατμόσφαιρα!! Μέσα απο παιχνίδια ήρθαμε πιο κοντά με καινούργια πρόσωπα και καταφέραμε να δώσουμε λύση σε διάφορα θέματα που ενδιαφέρουν το κάθε παιδί!! Ηταν κάτι πρωτόγνωρο για εμάς και ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία να το επαναλάβουμε!!
Θέλαμε να ευχαριστήσουμε το Συνήγορο του Παιδιού που έδωσε αυτή την ευκαιρία στους μαθητές μας και άνοιξε ένα καινούριο παράθυρο γνώσης και εμπειρίας!
Ακολουθούν φωτογραφίες από τη συνάντηση.

«Ό,τι μας στοιχειώνει» - μια συνάντηση με τον ποιητή Γιώργο Καββαδία.

Μεγάλη Πέμπτη απόγευμα και η βιβλιοθήκη του σχολείου μας είναι ανοιχτή για να υποδεχτεί τον νέο ποιητή Γιώργο Καββαδία. Ο Γιώργος Καββαδίας γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα αλλά  έλκει την καταγωγή του από την Κω. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει τρεις ποιητικές συλλογές :»Περπάτησα στο δρόμο που σκέπασε η στάχτη» (2007), «Από τις Ερινύες στις Κήρες»(2009) και «Ό,τι μας στοιχειώνει»(2012).

 Η συνάντηση με τη λέσχη ανάγνωσης και άλλους φίλους της ποίησης του Γιώργου Καββαδία κανονίστηκε να γίνει μέσα στις διακοπές του Πάσχα μιας και ο ίδιος  θα βρισκόταν για λίγες μέρες στο νησί. Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ.Καββαδία που δέχτηκε να μας συναντήσει χαρίζοντας μας ένα μέρος του ελεύθερου χρόνου του.

Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από την ποίηση αλλά και άλλα θέματα που έθιξαν οι παριστάμενοι. Ο ποιητής μας είπε ότι ξεκίνησε να γράφει όντας γυμνασιόπαιδο για τα μάτια μιας Μαρίας, αλλά τελικά η ποίηση έγινε τρόπος ζωής για τον ίδιο.  Η ποίηση είναι έμπνευση, είναι ζωή, είναι τρόπος να ξεσπάσει κανείς και να καταγράψει όλα όσα έχει μέσα του. Έτσι, αν και ξεκίνησε με ερωτικά ποιήματα, στη συνέχεια την ποίηση του απασχόλησαν και άλλα θέματα: κοινωνικά, πολιτικά, φιλοσοφικά. Όσο για το θέμα της έμπνευσης μας είπε ότι έμπνευση μπορεί να αποτελέσει ένα τραγούδι που θα ακούσει, μια εικόνα που θα δει, ένα πρόσωπο που θα τον εντυπωσιάσει. Όταν οι εικόνες αποτυπώνονται στο χαρτί γίνονται κάτι όμορφο, κάτι που ξεπερνά τον εγωκεντρισμό . Πολλά από τα ποιήματα του  αναφέρονται στη βροχή που αποτελεί πηγή έμπνευσης μιας και είναι μελαγχολική. Και όπως έχει γράψει και ο Μάνος Ξυδούς « …από θλίψη βγαίνει και το πιο μικρό τραγούδι. …» Ο ίδιος μας είπε ότι η ποίηση γράφεται εξαιτίας της θλίψης και της μελαγχολίας, η χαρά δεν σε βοηθά να γράψεις ποίηση. Οι αγαπημένοι του ποιητές είναι ο Τάσος Λειβαδίτης, ο Κων/νος Καρυωτάκης, ο Κ.Π.Καβάφης, η Κ.Δημουλά, ενώ ξεχωρίζει την ποίηση της Κατερίνας Γώγου.

Στην ερώτηση μας για το αν ασκεί και άλλο επάγγελμα μας είπε ότι σπούδασε πληροφορική και εργάζεται στον τομέα αυτό, γιατί με την ποίηση δεν μπορεί κανείς να επιβιώσει. Παράλληλα δουλεύει ως ραδιοφωνικός παραγωγός (και σε διαδικτυακά ραδιόφωνα και στον Ατλαντίς) , αν και όπως μας είπε η λογοκρισία ζει και βασιλεύει και στο χώρο αυτό, αφού πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί παίζουν συγκεκριμένη μουσική και απαγορεύουν στους παραγωγούς να μιλήσουν για την επικαιρότητα, την πολιτική ή την κοινωνική πραγματικότητα εστιάζοντας μόνο σε θέματα κουτσομπολίστικα .

Ο κ.Καββαδίας προέτρεψε τα παιδιά να διαβάσουν ποίηση και λογοτεχνία μιας και το διάβασμα βοηθά την ανάπτυξη της φαντασίας, την κρίση,  αλλά και γενικότερα  βοηθά να εντοπίσει και να φέρει στην επιφάνεια ταλέντα που δεν γνωρίζει κάποιος ότι διαθέτει: να μορφοποιήσει μια εικόνα , να καταγράψει τα δικά του συναισθήματα, να εκφράσει τον εσωτερικό του κόσμο. Όσο για το αν η σημερινή εποχή μπορεί να εμπνεύσει τους νέους ποιητές, η άποψη του είναι ότι οι ποιητές οφείλουν να εμπνευστούν από το κοινωνικό γίγνεσθαι και να γράψουν ποίηση για τους ανθρώπους που πορεύονται  χωρίς να έχουν μορφοποιήσει τα θέλω τους. Οφείλουν να εμπνεύσουν τον κόσμο προκειμένου να αλλάξει η κατάσταση, να συντελεστεί η αλλαγή. Αν και αναφέρθηκε στη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι νέοι ποιητές να τυπώσουν και να κυκλοφορήσουν την ποίηση που γράφουν, μιας και οι εκδοτικοί οίκοι σπανίως ενδιαφέρονται για τα ποιητικά έργα.

Στη συνέχεια μιλήσαμε για το διαδίκτυο και την επιρροή που ασκεί στους νέους –κυρίως. Συμφωνήσαμε πως το διαδίκτυο είναι πηγή πληροφόρησης και ενημέρωσης, αρκεί να ελέγχεις την πληροφορία και να μην εμπιστεύεσαι ό,τι διαβάζεις. Ο κ.Καββαδίας επισήμανε τα προβλήματα από τη χρήση των greeklish, και μίλησε στα παιδιά για τη δική του εμπειρία από τη χρήση των αγγλικών χαρακτήρων στο διαδίκτυο. Τα συμβούλεψε να χρησιμοποιούν ελληνικά, για να μην ξεχάσουν τη γλώσσα τους.

Ο κ.Καββαδίας κλείνοντας τη συνάντηση μας διάβασε ένα άρθρο του Πιτσιρίκου, το οποίο τον εκφράζει σε μεγάλο βαθμό και έκανε δώρο σε όλα τα παιδιά την τελευταία του ποιητική συλλογή «Ό,τι μας στοιχειώνει».

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κ.Καββαδία που μας χάρισε την ωραία συνάντηση και να του ευχηθούμε καλή επιτυχία στο έργο του!Για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για το έργο του κ.Καββαδία ας επισκεφτεί την προσωπική του ιστοσελίδα.