1864 , Ντάουν, έπαυλη του φυσιοδίφη Κάρολου Δαρβίνου
- Γεια σας κ. Δαρβίνε, θα μπορούσαμε να σας κάνουμε κάποιες ερωτήσεις?
- Καλημέρα, βεβαίως!
- Από ότι γνωρίζουμε και ο παππούς σας ήταν φυσιοδίφης. Πιστεύουμε ότι από μικρός στραφήκατε σ’ αυτό το επάγγελμα….
- Όχι , οι γονείς μου ήταν γιατροί και ήθελαν να ακολουθήσω την οικογενειακή παράδοση. Γι’ αυτό και με γράψανε στην ιατρική σχολή του Εδιμβούργου. Ωστόσο η απέχθειά μου για τις χειρουργικές μεθόδους, με οδήγησε στο Κέιμπριτζ , που με την παρότρυνση του πατέρα μου, άρχισα να παρακολουθώ προπτυχιακά μαθήματα με σκοπό να γίνω κληρικός. Άρχισα να παρακολουθώ μαθήματα φυσικής ιστορίας , μαθηματικά , θεολογία και φυσική . Το ενδιαφέρον μου όμως κέρδισε σταδιακά η μελέτη της φύσης και της γεωλογίας, με αποτέλεσμα να αρχίσω τις συλλογές εντόμων και φυτών…
-Ώστε από γιατρός φυσιοδίφης?
- Ναι , και μάλιστα χωρίς πτυχίο.
- Η πρώτη σας δουλειά?
- Το 1831 μετά από προτροπή του καθηγητή Τζον Χένσλοου , πήρα την απόφαση να λάβω μέρος στην ερευνητική αποστολή του πλοίου « Beagle », το οποίο θα κατέγραφε τις ακτές τις Νότιας Αμερικής. Ο πατέρας μου είχε και πάλι αντίρρηση αλλά επικράτησε η απόφαση μου. Ο πρώτος σταθμός ήταν τα Κανάρια νησιά αλλά δεν κατέβηκα απ’ το πλοίο διότι έπασχα από ναυτία. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού συνέλεξα πολλά δείγματα από ζώα, φυτά και απολιθώματα από τη Γη του πυρός , τα Γκαλάμπαγκος , την Ταϊτή , τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία και πολλές άλλες περιοχές. Το υλικό που μάζευα το το μελετούσα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού , αλλά και για πολλά χρόνια αφότου επέστρεψα. Παρ’ όλη την δουλειά μου στο πλοίο δεν πληρωνόμουν.
- Δηλαδή αυτό το ταξίδι σας ωρίμασε ως επιστήμονα και σας έδωσε υλικό και για τις παραπέρα εργασίες και θεωρίες σας?
- Βέβαια, επιστρέφοντας το 1836, είχα αρχίσει να συγκεντρώνω παρατηρήσεις οι οποίες με έφερναν όλο και πιο κοντά στο μεγάλο μου οικοδόμημα, την εξελικτική θεωρία δια της Φυσικής επιλογής.
- Πείτε μας κάτι για την οικογένειά σας.
- Λοιπόν… Το 1839 παντρεύτηκα την ξαδέρφη μου Έμα και έχουμε επτά παιδιά . Είχαμε άλλα τρία αλλά δυστυχώς πέθαναν σε πολύ μικρή ηλικία. Ιδιαίτερα με επηρέασε ο θάνατος της κόρης μου Άννας η οποία έπασχε από ττην ίδια ασθένεια που πάσχω κι εγώ.
- Παρ’ όλη την αναγνωσιμότητα του , το βιβλίο « Η καταγωγή των ειδών » έφερε πολλές αντιδράσεις. Σας απεικονίζουν ως πίθηκο σε πολλές γελοιογραφίες. Δηλαδή προερχόμαστε απ’ τον πίθηκο?
- Γεια σας κ. Δαρβίνε, θα μπορούσαμε να σας κάνουμε κάποιες ερωτήσεις?
- Καλημέρα, βεβαίως!
- Από ότι γνωρίζουμε και ο παππούς σας ήταν φυσιοδίφης. Πιστεύουμε ότι από μικρός στραφήκατε σ’ αυτό το επάγγελμα….
- Όχι , οι γονείς μου ήταν γιατροί και ήθελαν να ακολουθήσω την οικογενειακή παράδοση. Γι’ αυτό και με γράψανε στην ιατρική σχολή του Εδιμβούργου. Ωστόσο η απέχθειά μου για τις χειρουργικές μεθόδους, με οδήγησε στο Κέιμπριτζ , που με την παρότρυνση του πατέρα μου, άρχισα να παρακολουθώ προπτυχιακά μαθήματα με σκοπό να γίνω κληρικός. Άρχισα να παρακολουθώ μαθήματα φυσικής ιστορίας , μαθηματικά , θεολογία και φυσική . Το ενδιαφέρον μου όμως κέρδισε σταδιακά η μελέτη της φύσης και της γεωλογίας, με αποτέλεσμα να αρχίσω τις συλλογές εντόμων και φυτών…
-Ώστε από γιατρός φυσιοδίφης?
- Ναι , και μάλιστα χωρίς πτυχίο.
- Η πρώτη σας δουλειά?
- Το 1831 μετά από προτροπή του καθηγητή Τζον Χένσλοου , πήρα την απόφαση να λάβω μέρος στην ερευνητική αποστολή του πλοίου « Beagle », το οποίο θα κατέγραφε τις ακτές τις Νότιας Αμερικής. Ο πατέρας μου είχε και πάλι αντίρρηση αλλά επικράτησε η απόφαση μου. Ο πρώτος σταθμός ήταν τα Κανάρια νησιά αλλά δεν κατέβηκα απ’ το πλοίο διότι έπασχα από ναυτία. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού συνέλεξα πολλά δείγματα από ζώα, φυτά και απολιθώματα από τη Γη του πυρός , τα Γκαλάμπαγκος , την Ταϊτή , τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία και πολλές άλλες περιοχές. Το υλικό που μάζευα το το μελετούσα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού , αλλά και για πολλά χρόνια αφότου επέστρεψα. Παρ’ όλη την δουλειά μου στο πλοίο δεν πληρωνόμουν.
- Δηλαδή αυτό το ταξίδι σας ωρίμασε ως επιστήμονα και σας έδωσε υλικό και για τις παραπέρα εργασίες και θεωρίες σας?
- Βέβαια, επιστρέφοντας το 1836, είχα αρχίσει να συγκεντρώνω παρατηρήσεις οι οποίες με έφερναν όλο και πιο κοντά στο μεγάλο μου οικοδόμημα, την εξελικτική θεωρία δια της Φυσικής επιλογής.
- Πείτε μας κάτι για την οικογένειά σας.
- Λοιπόν… Το 1839 παντρεύτηκα την ξαδέρφη μου Έμα και έχουμε επτά παιδιά . Είχαμε άλλα τρία αλλά δυστυχώς πέθαναν σε πολύ μικρή ηλικία. Ιδιαίτερα με επηρέασε ο θάνατος της κόρης μου Άννας η οποία έπασχε από ττην ίδια ασθένεια που πάσχω κι εγώ.
- Παρ’ όλη την αναγνωσιμότητα του , το βιβλίο « Η καταγωγή των ειδών » έφερε πολλές αντιδράσεις. Σας απεικονίζουν ως πίθηκο σε πολλές γελοιογραφίες. Δηλαδή προερχόμαστε απ’ τον πίθηκο?
-Όχι βέβαια! Όλοι οι οργανισμοί έχουμε κοινή προέλευση και με τη δράση της φιλικής επιλογής ( επιβίωση του καλύτερα προσαρμοσμένου οργανισμού στο περιβάλλον το οποίο συνεχώς μεταβάλλεται ). Άρα πιο συγγενικό είδος στον άνθρωπο είναι ο χιμπατζής απ’ ότι το ψάρι.
- Αυτή την εποχή είστε στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Πιστεύετε πως τους επόμενους αιώνες θα σας θυμούνται και θα ασχολούνται με τις θεωρίες σας?
- Όχι δεν το πιστεύω. Εγώ παρατηρήσεις έκανα και κατέληξα σε συμπεράσματα. Τι σχέση έχω εγώ με πρόσωπα όπως ο Χέρσελ ή ο Ισαάκ Νεύτωνας ?
- Ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας. Εις το επανιδείν !
Ο Δαρβίνος πέθανε το 1882 και η σορός του μεταφέρθηκε στο Αβαείο του Γουεστμινστερ πλάι στον Ουίλιαμ Χέρσελ και στον Ισαάκ Νεύτωνα.
Δανάη Καπέκα, Γ4
(Η εικόνα προέρχεται από το ιστολόγιο http://www.paulbaker-caricaturist.com/galleries/default.asp?Galleries_ID=2&page=5)
Η Φαίδρα κι ο Οδυσσέας είναι δυο νέοι στα δεκαοχτώ τους χρόνια। Εκείνη σπουδάζει θεατρολόγος, αυτός μαθηματικά και μουσική। Η Φαίδρα κι ο Οδυσσέας θα ερωτευτούν ο ένας τον άλλον. Ο έρωτάς τους όμως δε θα είναι μια ανέφελη περίοδος της ζωής τους, αλλά η τραγική στιγμή δύο νέων ανθρώπων που βρίσκονται αντιμέτωποι με την αδυσώπητη παρουσία του AIDS.
Από τη Σύμη στην Αθήνα। Ο πατέρας, η μάνα κι η Αστραδενή. Αναζητώντας καλύτερη μοίρα. Αλλες οι απλές χαρές στο νησί και οι άνθρωποί του, άλλα τα ήθη στην Αθήνα, πρωτόγνωρα. Το κορίτσι απ' το νησί, που λέει με απλότητα αυτό ακριβώς που σκέφτεται και που αγαπά πολύ την ελευθερία, μέλεται να γνωρίσει από νωρίς απογοητεύσεις, καθώς και μια τραυματική εμπειρία...
"Μην ανησυχείς. Έχεις τα εικοσάρια σου και τα δεκαεννιάρια σου." Δάφνη: Και τα κιλάκια μου έχω, ούτε γι αυτό να ανησυχώ; Αλλά βέβαια, για τους γονείς οι βαθμοί είναι το παν. Από την Πάτρα στην Αθήνα, αυτή η μετακόμιση μου έχει στοιχίσει αρκετά. Κάτι το καινούργιο σχολείο, κάτι οι γονείς μου που όλο τσακώνονται, κάτι ο μικρότερος αδελφός μου, ήρθε κι έδεσε το γλυκό! Και, σαν να μην μου έφταναν όλ αυτά, είμαι υποχρεωμένη να γνωρίσω κι αυτή την Αγγελική... "Όχι σαν εσένα, που βγάζεις δεκατέσσερα και ας κάνεις ιδιαίτερα σε όλα τα μαθήματα..." Αγγελική: Δε με παρατάνε ήσυχη!... 15 και 2, τόσο βγάζω. Γούστο μου και καπέλο μου. Έχω ελεύθερο χρόνο να ζωγραφίζω και να βλέπω τους φίλους μου. Τους φίλους βέβαια που επιλέγω εγώ και όχι αυτούς που μου "προξενεύουν" οι δικοί μου. Όπως αυτήν τη Δάφνη, που θα κουβαληθεί τώρα με τη μάνα της... Δάφνη και Αγγελική. Η καλή μαθήτρια και η επαναστάτρια. Γνωρίζονται και γίνονται αχώριστες φίλες. Τόσο διαφορετικές, αλλά κατά βάθος ίδιες... Με τσαμπουκά και ευαισθησία, διάβασμα και κοπάνες, κόντρες με τους καθηγητές και τους γονείς, πρώτα καρδιοχτύπια και κρυφά ραντεβού, περνούν μαζί την εφηβεία.
Τα όνειρα και ο ενθουσιασμός του Στέφανου σκοντάφτουν απότομα μπροστά στην αποκάλυψη της αλήθειας: είναι φορέας του έιτζ. Ο φόβος και η ντροπή τον αποκόπτουν από το περιβάλλον. Μοναδική παρουσία ζεστασιάς η φίλη του η Όλγα.
