Όσο μπορείς....

ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ

Όταν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου,

αυτό που θες

αξίζει να προσπαθήσεις να την αλλάξεις.

Όσο μπορείς, γέλα,

Όσο μπορείς, τρέχα,

Όσο μπορείς κάνε αυτό που θες.

Μην την σπαταλάς κάνοντας ό,τι θέλουν οι άλλοι.

Κάνε όσο πιο πολλά ταξίδια μπορείς.

Αγάπησε όσο μπορείς.

Διασκέδασε όσο μπορείς.

Μην αφήσεις τη ζωή σου να φύγει,

χωρίς να κάνεις αυτό που θες.

Αλέξης Μυρτάι, Γ4

Κάθε άνθρωπος κάνει ό,τι θέλει

Τουλάχιστον όσο μπορείς

μην ζεις στη μιζέρια,

αλλά στην ελπίδα.

Να μην τα παρατάς,

αλλά να συνεχίζεις να προσπαθείς.

Άλλος άνθρωπος δε θα έπρεπε να σε χρησιμοποιεί,

αλλά να σε παρηγορεί.

Γι αυτό όσο μπορείς ,

μίλα για τον εαυτό σου.

Τουλάχιστον όσο μπορείς.

Κωνσταντίνα Ξαντά, Γ4

Προσπάθησε όσο μπορείς, να φτιάξεις ένα μέλλον γεμάτο ελπίδα, ευτχία και χαρά, για εσένα και για τους υπόλοιπους γύρω σου. Όσο μπορείς βόηθα τις νέες γενιές, να μεγαλώσουν ευτυχισμένοι , ώστε μια μέρα να πάρουν εκείνοι τη θέση σου στον κόσμο. Και εφόσον θα τους έχεις πει όσες περισσότερες ιστορίες με λάθη μπορείς , δε θα ξανακάνουν τα ίδια λάθη με εσένα. Προσπάθησε να φτιάξεις όσο μπορείς έναν κόσμο γεμάτο φαντασία και εκπλήξεις , έτσι ώστε να ζουν όλοι όσο πιο ωραία μπορούν την κάθε μέρα. Όμως η προσπάθεια σου δεν πρέπει να σταματά εκεί. Προσπάθησε τέλος, όσο μπορείς, να ζήσεις την κάθε μέρα όπως τη θες και όχι όπως τη θέλει κάποιος άλλος, που θέλει το κακό σου. Φτιάξε το μέλλον σου! Φτιάξε τη ζωή σου! Όσο μπορείς…..

Δήμητρα Παππά, Γ4

"...Να μάθουμε πως είναι το να ζεις ελεύθερα" ( Όταν η Πηνελόπη Δέλτα συνάντησε την Στέλλα Βιολαντή)

Με το Γ4 ,αφού μελετήσαμε το απόσπασμα από την αυτοβιογραφία της Ελισάβετ Μουτζάν Μαρτινέγκου που υπάρχει στο σχολικό βιβλίο, διαβάσαμε και άλλα αποσπάσματα από έργα που αφορούσαν τη θέση των γυναικών το 19ο αιώνα. Στη συνέχεια στους μαθητές ανατέθηκε ως εργασία να υποθέσουν ότι συναντιούνται (με κάποιο τρόπο!) δύο από τις γυναίκες των κειμένων αυτών και συζητούν μιλώντας για τα βάσανα της ζωής τους. Ακολουθεί μια από τις εργασίες των παιδιών.

Ένα χειμωνιάτικο πρωί που η βροχή μόλις είχε σταματήσει, συναντήθηκαν. Η Στέλλα Βιολαντή και η Πηνελόπη Δέλτα, βέβαια με διαταγή του πατέρα τους, βγήκαν έξω. Καθώς περπατούσαν, χαμένες στις σκέψεις τους και χωρίς να βλέπουν μπροστά τους, συγκρούστηκαν, και ακολούθησε, ο εξής μοναδικός διάλογος:

Πηνελόπη: Ωχ! Συγγνώμη , είστε καλά;

Στέλλα: Καλά είμαι, μην ανησυχείς. Απλά θα σε συμβούλευα να πρόσεχες λίγο περισσότερο , διότι θα μπορούσαμε να είχαμε χτυπήσει πιο άσχημα.

Πηνελόπη:Χίλια συγγνώμη και πάλι, απλά ξέρετε... Έτσι όπως μου συμπεριφέρονται στο σπίτι, έχω θολώσει εντελώς. 

Στέλλα: Σας κατανοώ πλήρως. Μας φέρονται σαν να μην είμαστε ανθρώπινα όντα.

Πηνελόπη: Μας υποβαθμίζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Μακάρι να μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε, να αντιδράσουμε, και να μην μπορέσουν να μας ξανασυμπεριφερθούν με τέτοιον τρόπο.

Στέλλα: Με συγχωρείτε...Τι εννοείτε μακάρι;

Πηνελόπη: Το εύχομαι. Λόγω της απελπιστικής αδυναμίας που μας διακατέχει δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε.

Στέλλα: Με συγχωρείς και πάλι, αν μου επιτρέπεται ο ενικός. Δεν θέλω να ξανακούσω κάτι παρόμοιο. Νομίζεις, ότι όλες οι γυναίκες ενωμένες, δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους; Δεν μπορούν να πουν το όχι;

Πηνελόπη: Γιατί εσύ το έχεις δοκιμάσει ποτέ;

Στέλλα: Μα φυσικά, ο αγαπημένος μου , Χρήστος Ζαμανός, ήταν σε μία πολύ κατώτερη οικονομική κατάσταση από εμένα, και, ως ήταν φυσικό, ο πατέρας μου, δεν μου επέτρεψε να έχω τις όποιες συναναστροφές μαζί του. Και...

Πηνελόπη: Συγγνώμη που διακόπτω, είπες όχι;

Στέλλα: Έμμεσα, ναι, είπα. Ήρθε η μητέρα μου και με παρακάλεσε να μην τον ξαναδώ, εντολή λέει του πατέρα μου, γιατί αλλιώς θα με τιμωρούσε. Αλλά εάν αγαπάς κάποιον τόσο πολύ, καμία τιμωρία δεν μπορεί να υπερνικήσει την αγάπη.

Πηνελόπη: Και, του είπες όχι; Δεν οργίστηκε, δεν σε χτύπησε;

Στέλλα: Ε, ναι , πρώτη φορά θα'ναι; Αλλά το σημαντικό είναι , ότι είμαι αποφασισμένη να κάνω ότι θέλω. Το κατάλαβες, ό,τι θέλω! Για αυτό και τώρα  το έσκασα από το σπίτι μου. Έτσι απλά. Και δεν πρόκειται να ξαναγυρίσω. Δεν έχω καμία διαθεση να ξαναδώ τον πατέρα μου.

Πηνελόπη:Μα καλά, συλλογίζεσαι αυτά που λες? Γίνε λίγο πιο ρεαλιστική. Είμαστε ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Δεν έχουμε ελευθερίες, ούτε δικαιώματα, μονάχα υποχρεώσεις. 

Στέλλα: Δηλαδή προτιμάς να ζεις αιώνες σκλαβωμένη, παρά να ζήσεις μια ώρα, έστω δέκα λεπτά , ελεύθερη;  Το πολύ, πολύ να ... σε χτυπήσουν. Εδώ σε χτυπούν για κανέναν λόγο. Επειδή έτσι τους καπνίζει.

Πηνελόπη: Δηλαδή εσύ το έκανες, και νιώθεις καλύτερα;

Στέλλα: Μα, φυσικά. Όταν ζεις μια υποβαθμισμένη ζωή, γεμάτη βάσανα δεν μπορείς, παρά να έχεις χαμηλότερες προσδοκίες. Προτιμώ να δω τον Χρήστο για δύο μέρες, παρά ποτέ ξανά. Δεν με ενδιαφέρει η τιμωρία. Πες , ότι εκπλήρωσα έναν από τους στόχους της ζωής μου, επιτελώντας έναν αληθινό άθλο!

Πηνελόπη: Είναι κομμάτι καλύτερο, έχεις δίκιο. 

Στέλλα: Να σου πω κάτι;  Εγώ νιώθω καλύτερα. Νιώθω ότι είναι και πιο δίκαιο. Εκεί που σε χτυπούσαν για το τίποτα, τώρα θα έχουνε και λόγο. (γελάει)

Πηνελόπη: Μήπως το έχεις πάρει πολύ ανώριμα το θέμα;   Είναι δυνατόν, να γελάς με τα βάσανά μας;

Στέλλα: Θα στα κάνω λιανά, μπας και τα καταλάβεις. Η ζωή είναι ένα δώρο που πρέπει να εκτιμάμε. Χωρίς γέλιο, δεν υπάρχει ζωή. Επειδή όμως η ζωή είναι μικρή, πρέπει να είναι ποιοτική, για να την ευχαριστηθείς. Για αυτό, πρέπει να απελευθερωθούμε, έστω και για λίγο. Πρέπει να αποκτήσουμε, ερευνητική διάθεση, να μάθουμε πως είναι το να ζεις ελεύθερα. Δεν μπορεί , να μείνουμε, έτσι αδρανείς. 

Πηνελόπη: Πραγματικά, νιώθω ότι είσαι πολύ σπουδαία γυναίκα. Θα ήθελα πολύ να σου μοιάσω. Η συνάντηση αυτή , να το ξέρεις, θα παίξει καθοριστικό ρόλο, στην συνέχεια της ζωής μου. Χάρηκα πολύ, κυρά. 

Στέλλα: Παρομοίως. Εύχομαι να κρατήσεις όλα αυτά μυστικά, διότι κινδυνεύουμε και οι δύο. Ελπίζω να σε ξαναδώ, διότι ποτέ... Δεν ξέρεις τι συμβαίνει, να προσέχεις πολύ, τα λέμε!

Οι δύο γυναίκες έδωσαν τα χέρια τους. Έτσι έκλεισε και αυτός , ο μοναδικός διάλογος. Έφυγαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Η μία με ένα βλέμμα ικανοποίησης, που συνέβαλε στην βελτίωση της συνείδησης της άλλης. Η άλλη πάλι, ένιωθε πολύ κερδισμένη, από αυτόν τον διάλογο. Σκεφτόταν , ωστόσο και ξανασκεφτόταν, άξιζε να το ρισκάρει, ή θα της στοίχιζε την ζωή της;

Γιώργος Περής

Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις τη ζωή σου (Freedom Writers)

Η ταινία πιστεύω ότι κίνησε το ενδιαφέρον στα περισσότερα παιδιά που ήταν στην αίθουσα , διότι δεν είναι απλά μια ταινία. Είναι μια αληθινή ιστορία, που μας δείχνει πώς αν υπάρχει θέληση μπορείς να καταφέρεις κάτι που σου φαίνεται αδύνατο και να αλλάξεις τον κόσμο με αυτό. Ο χαρακτήρας της δασκάλας μου θύμισε μια καθηγήτρια μου.

Αναστασία Παρβαντώνη, Γ4

Μέσω της συμμετοχής μας στην Κινηματογραφική Λέσχη είχαμε την ευκαιρία να δούμε την ταινία Freedom Writers. Μια ωραία ταινία βασισμένη σε πραγματική ιστορία που έκανε πολλά παιδιά να λυγίσουν και ίσως να αλλάξουν τις σκέψεις τους και τα στερεότυπα που έχουν στο μυαλό τους.

Όλα αυτά χάρη στην καθηγήτρια Έριν Γκρούελ, που διορίστηκε σε μια τάξη με παιδιά με διαφορετικό χρώμα δέρματος , με διαφορετικές κουλτούρες και βιώματα. Σε ένα σχολείο που η ρατσιστική αντιμετώπιση και η βία αποτελούν καθημερινότητα, σε ένα σχολείο που το εκπαιδευτικό σύστημα αδιαφορεί παντελώς γι αυτά.

Εκείνη όμως βλέποντας στα μάτια των μαθητών της τη θέληση για μάθηση αλλά και τη θέληση να αλλάξουν τη ζωή τους και να απαλλαγούν από τις συμμορίες , τα όπλα, και τη βία που καθημερινά αντιμετωπίζουν, εφάρμοσε ένα νέο σύστημα προκειμένου να μετατρέψει την τάξη σε μια οικογένεια, με κατανόηση και αλληλοσεβασμό. Οι έφηβοι αυτοί λοιπόν ανακάλυψαν και ξαναέχτισαν από την αρχή τις δικές τους κατεστραμμένες ζωές.

Δυστυχώς όμως η Έριν αν και βελτίωσε τις ζωές των εφήβων μαθητών της , κατέστρεψε τη δική της προσωπική ζωή.

Ειρήνη Κώστογλου, Γ2


Πιστεύω ότι η ταινία που παρακολουθήσαμε , το Freedom Writers , είναι μια πολύ ωραία ταινία και αξίζει να τη δει κανείς. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα αφηγείται την ιστορία μιας καθηγήτριας που αναλαμβάνει να διδάξει σε ένα σχολείο,  όπου τα περιστατικά βίας και η ρατσιστική αντιμετώπιση των αλλόφυλων είναι καθημερινή. Εκείνη, όμως, αποφασίζει να προσπαθήσει να αλλάξει την κατάσταση αυτή μέσα από τα μαθήματα της, κάνοντας τους μαθητές της να καταλάβουν πώς η αλλαγή της ιστορίας τους είναι εφικτή, αρκεί πρώτα να το πιστέψουν οι ίδιοι.
Γιασεμή Κ. , Γ2

Δε γίνεται να κρατήσουμε για πάντα την αναπνοή μας..- "Βερολίνο Αντίο"

Από την αρχή αυτή η ταινία μου κίνησε το ενδιαφέρον . Θεωρείται μια ταινία που αφορά την εφηβική ηλικία, όμως περιλάμβανε στοιχεία που αφορούν μια μεγαλύτερη ηλικία, πέρα από τα 14 χρόνια –που ήταν η ηλικία των δύο αγοριών. Στοιχεία όπως ο αλκοολισμός, η απάτη μέσα στο γάμο ή η ψυχική και σωματική βία.

Παρόλο που δεν έχω ζήσει μια ζωή σαν των δύο αγοριών για να ξέρω πως είναι,  κατανοώ πως δεν έχουν μια οικογένεια σαν τα άλλα παιδιά.

Με αυτόν τον τρόπο η ταινία υπενθυμίζει στους θεατές πως καθένα παιδί ή άνθρωπος μπορεί αν αντιμετωπίζει αρκετά σοβαρά προβλήματα, παρόλη την καλή της εμφάνιση στο σχολείο ή την κοινωνία. Ο δεκατετράχρονος Μάικ δεν κρατά αρνητική στάση προς την αλκοολική του μητέρα , αφού κατά τη διάρκεια της ταινίας ούτε αντιμίλησε ούτε συγκρούστηκε μαζί της.

Μια συγκεκριμένη σκηνή που μου έκανε εντύπωση ήταν όταν - μετά τη στιγμή που έκλαψε ο Μάικ (σκηνή που αμφισβητεί και το στερεότυπο ότι τα αγόρια δεν κλαίνε) – κατάλαβε πως η μητέρα του έλειπε από το σπίτι, οπότε πήγε στο ακριβές σημείο στο οποίο ήξερε ότι θα βρει τη μητέρα του και την έφερε στο σπίτι με το ποδήλατο. Στη συνέχεια εκείνη είπε «Αύριο πηγαίνω στο κέντρο ομορφιάς», πράγμα που με εντυπωσίασε διότι μια γυναίκα σε τέτοια κατάσταση δεν προσπαθεί να κρύψει το γεγονός ότι θα πήγαινε στο κέντρο αποτοξίνωσης.

Μετά τη γνωριμία των δύο αγοριών, χάρηκα ιδιαίτερα τη σκηνή που ο Τσικ κάνει κύκλους έξω από το σπίτι της Τατιάνας-για επίδειξη.

Όμως μετά από αυτή την σκηνή τα δυο αγόρια ήταν πια σίγουρα έτοιμοι για τη νέα τους περιπέτεια. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο Τσικ ρωτά αρκετές φορές τον Μαικ ΑΝ ΕΊΝΑΙ ΓΚΈΙ. Αυτή η ερώτηση υπενθυμίζει στους θεατές ότι ο ίδιος ο Τσικ είναι ομοφυλόφιλος και η ερώτηση επαναλαμβάνεται τόσες φορές από διαφορετικά πρόσωπα , πράγμα που δίνει στο κοινό την ευκαιρία να αποφασίσει αν θα τον αποδεχτεί ή όχι.

Η ταινία αυτή άγγιξε πολλά και διαφορετικά θέματα , πράγμα που την κάνει τόσο σπουδαία. Οι χαρακτήρες, η υπόθεση , η γλώσσα, ήταν οι κύριοι λόγοι για τους οποίους απόλαυσα την ταινία.

Κωνσταντίνα Ξαντά, Γ4

Kατά την γνώμη μου η ταινία "Βερολίνο αντίο" ήταν πολύ ωραία ταινία...Η περιπέτεια των δυο αγοριών ήταν αρκετά διασκεδαστική....Βέβαια υπήρχαν και σκηνές τις οποίες βλέπουμε και στην καθημερινή μας ζωή...Βλέπουμε παιδιά να κακοποιούνται από τους γονείς του, όπως κακοποιήθηκε ο Μάικ από τον πατέρα του στο τέλος της ταινίας. Επίσης εμένα αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν ότι η μητέρα του Μαικ -αν και αλκοολική- ασχολούνταν περισσότερο με τον γιο της και έκανε περισσότερα πράγματα μαζί του...Ο καινούργιος φίλος του Μαικ δεν ήταν συνηθισμένο παιδί.Διότι τον βλέπαμε στην αρχή της ταινίας με ένα μπουκάλι αλκοόλ και να είναι αρκετά απότομος και εσωστρεφής με όλους, αλλά στην πορεία αποδείχτηκε ένας καλός φίλος.

Ιρένα Μπάλλα, Γ4

Η ταινία που παρακολουθήσαμε την Κυριακή με τίτλο «Βερολίνο αντίο» μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί έδειχνε τις δυσκολίες που περνούσε ο νεαρός Μάικ, αφού η μητέρα του ήταν αλκοολική και την μάζευε από τον δρόμο πολλές φορές. Επίσης, μου άρεσε που στο τέλος της ταινίας οι τρεις φίλοι έδωσαν όρκο ότι θα συναντηθούν μετά από 50 χρόνια στο ίδιο μέρος και δε θα ξεχάσουν ο ένας τον άλλο.

Μαρία Σαμαρά, Γ4

Η ταινία μου άρεσε πάρα πολύ , διότι αυτά τα δυο παιδιά που στην αρχή ο ένας δε γνωρίζει τον άλλο, περνάνε ένα αξέχαστο καλοκαίρι με απίθανες εμπειρίες.

Ταξιάρχης Ρουμελιώτης, Γ4

Η ταινία "Βερολίνο αντίο" είναι μια από τις πιο ωραίες ταινίες που έχω δει! Καταρχάς μεταφέρει μηνύματα στα παιδιά τα οποία δεν θα παίρναμε από άλλες ταινίες. Ένα από αυτά είναι η σχέση των γονιών με τα παιδιά τους , αφού ο ένας από τους πρωταγωνιστές ήταν ορφανός και ο άλλος είχε αδιάφορους γονείς. Όμως,  παρα τα ωραία της η ταινία ήταν κάπως, κατά τη γνώμη ,έξω από τα όρια του φυσιολογικου, π.χ. η αστυνομία δεν μπορούσε να τους πιάσει. Αλλά κατά τα άλλα η ταινία ήταν εκπληκτική και θα μπορούσα να την ξανά δω άνετα και δεύτερη και τρίτη φορά!!

Δήμητρα Παππά, Γ4

Στάργκερλ, Τζέρυ Σπινέλλι

Κρύο αρκετό σήμερα στην Κω, αλλά δεν πτοηθήκαμε! Στις 4 το απόγευμα μαζευτήκαμε στο χώρο του 1^ου Δημοτικού Σχολείου Κω για την πρώτη συνάντηση της χρονιάς. Το βιβλίο που είχαμε να συζητήσουμε ήταν το βιβλίο του Σταργκερλ του Τζέρυ Σπινέλλι. Εκτός , όμως, από τη συζήτηση είχαμε να κόψουμε και την πρωτοχρονιάτικη πίτα μας.

Ξεκινήσαμε με τη συζήτηση για το βιβλίο, που άρεσε σχεδόν σε όλους! Η Καλλιόπη Δ. διάβασε το βιβλίο μεν, αλλά δεν της άρεσε πολύ ο τρόπος γραφής. Το βρήκε αρκετά βαρετό στην αρχή και το διάβασε μέχρι τέλους , ως τυπική αναγνώστρια. Η Σελίν δήλωσε ότι έγινε το αγαπημένο της βιβλίο. Η πλοκή, η υπόθεση, η κινηματογραφική ματιά την ώθησαν στον να το διαβάσει μονορούφι! Και η Αναστασία συμφώνησε με την Σελίν – έγινε το δεύτερο αγαπημένο της βιβλίο, μας είπε! Η Αντωνία το βρήκε λίγο βαρετό , ενώ αντίθετα η Μαρία ενθουσιάστηκε. Ήταν από τα ωραιότερα βιβλία που διάβασε στη λέσχη. Της κίνησε το ενδιαφέρον η υπόθεση του βιβλίου και δεν την απογοήτευσε η εξέλιξη του.

Ο Χρήστος Παπασωτήρης βρήκε σπαστικό τον Λίο, τον πρωταγωνιστή και φίλο της Σταργκερλ, αλλά του άρεσε όλο το βιβλίο. Ο Φίλιππος επισήμανε συγκεκριμένες σκηνές του βιβλίου που του εντυπώθηκαν και μας διάβασε συγκεκριμένα αποσπάσματα. Η Αλεξάνδρα αναφέρθηκε στο εξώφυλλο του βιβλίου που είναι πολύ ιδιαίτερο –το ανθρωπάκι που ξεχωρίζει από τα άλλα με το χρώμα του- αλλά και στο ότι αυτό που την τράβηξε πολύ στην ιστορία ήταν η ιδιαιτερότητα του κοριτσιού. Ωστόσο, θα ήθελε να είχε περιορισμένη αφήγηση και να είχε δοθεί μεγαλύτερη έκταση στο διάλογο των ηρώων. Και στη Ντανιέλα άρεσε το βιβλίο και της θύμισε το στυλ των ταινιών που παρακολουθεί, ενώ η Στέλλα είπε ότι αυτό που της έκανε εντύπωση ήταν η προσπάθεια του Λίο να αλλάξει την Σταργκερλ. Η Καλλιόπη - πιο ενθουσιώδης από όλους!- λάτρεψε το βιβλίο που της προκάλεσε μια πληθώρα συναισθημάτων. Ο Λίο ήταν πολύ ρεαλιστικό πρόσωπο, η Σταργκερλ δυναμική , αλλά το τέλος του βιβλίου καταθλιπτικό. Ιδιαίτερη βρήκε την προσωπικότητα του Άρτσι, του καθηγητή Παλαιοντολογίας, ενώ την εντυπωσίασε η αγάπη που έδειχνε η Σταργκερλ στους συνανθρώπους τους.

      

Καλό φάνηκε το βιβλίο στην Αγγελική και πολύ ικανοποιητικό το τέλος του. Ο Λίο ήταν πολύ εκνευριστικός , αφού ήθελε να αλλάξει την Σταργκερλ , όταν διαπίστωσε πόσο διαφορετικοί ήταν μεταξύ τους. Δεν μπορούσε να αποδεχτεί το πόσο ιδιαίτερη ήταν. Και αυτή ξεχώρισε την φυσιογνωμία του Άρτσι και της άρεσαν πολύ τα ανώνυμα δωράκια της Σταργκερλ! Ο Χρήστος Παπαχρήστος αναφέρθηκε στην παρουσία της Σταργκερλ στην  εκπομπή του Λίο και αυτό που του έκανε εντύπωση ήταν ότι το βιβλίο άρχισε και τελείωσε με το περιστατικό με τη γραβάτα. Στο Σωτήρη έκανε μεγάλη εντύπωση πόσο σύγχρονη ήταν η ιστορία του βιβλίου, πράγμα που το έκανε πολύ ενδιαφέρον. Θα ήθελε να ήταν διαφορετική η εξέλιξη στο διαγωνισμό ρητορικής – να είχε χάσει η Στάργκερλ. Στο Διονύση άρεσε το ότι τα γεγονότα διαδραματίζονται σε ένα αμερικανικό σχολείο- βρήκε ενδιαφέρουσα την παρουσίαση του- ενώ ξεχώρισε τις σκηνές που εκτυλίσσονταν στην έρημο. Επιπλέον, του άρεσε η σχέση ανάμεσα στους δυο φίλους, τον Λίο και τον Κέβιν, που , αν και διαφορετικοί , ήταν πολύ αγαπημένοι μεταξύ τους. Τέλος, ο Δημήτρης μας είπε ότι αυτό που έκανε ενδιαφέρον το βιβλίο ήταν το θέμα του, δηλ. η αναφορά στη διαφορετικότητα. Τα μηνύματα του βιβλίου περνούσαν χωρίς διδακτισμό, ενώ αρκετές σκηνές ήταν σουρεαλιστικές. Η Σταργκερλ ήταν ένας ιδιαίτερος χαρακτήρας.

           Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το θέμα της διαφορετικότητας. Οι ξεχωριστοί άνθρωποι δε γίνονται πάντα αποδεκτοί. Οι κοινωνικές συμβάσεις τους  αναγκάζουν να περιορίζουν τον αυθορμητισμό τους και να ελέγχουν τις αντιδράσεις τους. Δεν είναι εύκολο να αλλάξουμε τη ζωή μας και να δεχτούμε στη ζωή  μας ένα τόσο διαφορετικό άτομο, όπως ήταν η Σταργκερλ, που δρούσε με αθωότητα, απόλυτη ειλικρίνεια και αντισυμβατικότητα. Παράλληλα, συζητήσαμε το ότι εμείς οι άνθρωποι, θέλουμε να αλλάζουμε τους φίλους και τους συντρόφους μας, να τους προσαρμόσουμε στα δικά μας μέτρα. Τελικός βαθμός του βιβλίου 9!

Και μετά τη συζήτηση κόψαμε την πίτα μας! Τυχερή ήταν η Στέλλα και το δώρο της λέσχης ήταν ένα πρωτότυπο γκάτζετ - ένας σελιδοδείκτης ανθρωπάκι με φως για νυχτερινές αναγνώσεις!

Το επόμενο βιβλίο μας είναι «Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» του Γκάαρντερ Γιοστέιν.

14 βιβλία για να διαβάσεις τα Χριστούγεννα!

Τα Χριστούγεννα είναι εποχή για ξεκούραση αλλά και για αναγνωστικά ταξίδια. Λίγο πριν την εκπνοή του χρόνου έχουμε αναγνωστικές προτάσεις για κάθε γούστο- σύγχρονη και κλασσική λογοτεχνία,  κόμικ, μυστήριο! Διαβάστε τις προτάσεις μας και το κοντινό βιβλιοπωλείο σας περιμένει!

 Νεανικό βιβλίο

Κάθε μέρα άλλος

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Levithan David
Μεταφραστής : Πιπίνη Αργυρώ

«Ξυπνάω. Πρέπει να καταλάβω ποιος άνθρωπος είμαι. Δεν είναι μόνο το σώμα — να ανοίξω τα μάτια μου και να ανακαλύψω αν η επιδερμίδα του χεριού μου είναι ανοιχτή ή σκούρα, αν τα μαλλιά μου είναι μακριά ή κοντά, αν είμαι χοντρός ή λεπτή, αγόρι ή κορίτσι, αν το δέρμα μου έχει ουλές ή είναι απαλό. Αν ξυπνάς κάθε πρωί μέσα σε καινούριο σώμα, είναι πολύ εύκολο να προσαρμοστείς σ’ αυτό. Από την άλλη, όμως, μπορεί να είναι δύσκολο να κατανοήσεις τον τρόπο ζωής κι όλα όσα συνοδεύουν το σώμα. Κάθε μέρα είμαι και κάποιος άλλος. Είμαι ο εαυτός μου —ξέρω ότι είμαι ο εαυτός μου— αλλά είμαι και κάποιος άλλος. Πάντα έτσι ήταν.
Σήμερα είμαι ο Τζάστιν. Με κάποιον τρόπο το ξέρω αυτό —το όνομά μου είναι Τζάστιν— και ταυτόχρονα ξέρω ότι δεν είμαι στ’ αλήθεια ο Τζάστιν αλλά δανείζομαι τη ζωή του για μία μέρα μόνο».

Ονομάζεται Α. Κάθε πρωί ξυπνάει στο σώμα και στη ζωή ενός διαφορετικού ανθρώπου. Ποτέ δεν ξέρει από πριν ποιο θα είναι το άτομο μέσα στο οποίο θα βρεθεί. Αν θα είναι αγόρι ή κορίτσι, λευκός ή μελαμψή, χαρούμενος ή θυμωμένη. Το έχει αποδεχτεί όμως, έχει ορίσει μάλιστα και τους κανόνες: δε δένεται πολύ, μένει διακριτικά στη ζωή των άλλων και δεν ανακατεύεται στην καθημερινότητα που μοιράζεται για μία μόνο μέρα. Ώσπου ένα πρωί ξυπνάει στο σώμα του Τζάστιν και γνωρίζει την κοπέλα του, τη Ριάννον. Τότε νιώθει ότι βρήκε επιτέλους κάποιον με τον οποίο θέλει να είναι μαζί. Κάθε μέρα.

Ένα υπέροχο βιβλίο που θα μιλήσει στην καρδιά κάθε εφήβου που ψάχνει μια αγάπη κι ένα σώμα για να τη μοιραστεί. Κάθε μέρα άλλο σώμα. Κάθε μέρα άλλη ζωή. Κάθε μέρα αναζητά το ίδιο κορίτσι.

Το αγόρι στο θεωρείο

Συγγραφέας: Αγγελική Δαρλάση

Εκδόσεις Μεταίχμιο

«Θα µας οδηγήσει πίσω το άρωµα από τις τριανταφυλλιές µας. Δε θα χαθούµε» είπε ο Δρόσος στην Αρετή, παρόλο που ήξερε πως ήταν ψέµα: οι τριανταφυλλιές τους είχαν καεί µαζί µε την πρώτη τους ζωή. Στη νέα τους ζωή µένουν σ’ ένα θεωρείο θεάτρου, µε µια άγνωστή τους γυναίκα που λέει πως είναι παιδιά της. Τα όνειρα κι οι εφιάλτες τους µπερδεύονται µε των υπόλοιπων ενοίκων και µε άγνωστες σκιές. Ίσως γι’ αυτό η Αρετή αποφασίζει να ζει κρυµµένη µέσα σ’ ένα µπαούλο· µέχρι που κάποια στιγµή εξαφανίζεται µυστηριωδώς.
Ένα αγόρι που βιοπορίζεται ως τσιράκι στην αγορά, µια κοπέλα που καθηµερινά ράβει και ξηλώνει το πέπλο του νυφικού της µέσα σ’ ένα διάφανο δάσος από ανθισµένες κερασιές, ένας ηλικιωµένος µε το κανονάκι του, ένα βουβό κορίτσι που όµως τραγουδάει θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν τον Δρόσο στην ανεύρεση της αδερφής του και της αλήθειας.
Και ίσως περισσότερο απ’ όλους θα βοηθήσει ο Άριελ, το αιθέριο πνεύµα από την Τρικυµία, του Σαίξπηρ·αφού όταν ζεις σ’ ένα θέατρο, η ζωή, τελικά, µπορεί να παίρνει πολλά και διαφορετικά πρόσωπα.

Μια ιστορία για την απώλεια, τον πόνο, την προσφυγιά, αλλά και για την παρηγορητική δύναµη της φαντασίας, της συµπόνιας και της ανθρωπιάς, εµπνευσµένη από το πραγµατικό συµβάν της εγκατάστασης Μικρασιατών προσφύγων στο Δηµοτικό Θέατρο Αθηνών, το 1922.

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΔΑΜΑΣΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

Συγγραφέας: Kamkwamba William - Mealer Bryan

Εικονογράφος: Hymas Anna

Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

ΟΓουίλιαμ Καμκγουάμπα γεννήθηκε στο Μαλάουι, σε μια χώρα και σε μια εποχή στην οποία ακόμα βασίλευε η μαγεία, η επιστήμη αποτελούσε μυστήριο, η πείνα και η ξηρασία ήταν καθημερινή πραγματικότητα, η ελπίδα μάταιη και οι ευκαιρίες ανύπαρκτες.
Οπλισμένος αποκλειστικά με κάποια ξεχασμένα εγχειρίδια δανεισμένα από τη βιβλιοθήκη του χωριού του και με οδηγό την απίστευτη αποφασιστικότητά του, ο Γουίλιαμ κυνήγησε το πάθος του για την επιστήμη κι έβαλε σε εφαρμογή την πιο «τρελή» ιδέα, αλλάζοντας την κοινότητα και μεταμορφώνοντας τις ζωές των ανθρώπων γύρω του.

«Το αγόρι που δάμασε τον άνεμο είναι η συγκλονιστική ιστορία ενός εφήβου από την Αφρική που χρησιμοποίησε τους μοναδικούς πόρους που είχε στη διάθεσή του για να χτίσει έναν ανεμόμυλο και να ανυψώσει τη ζωή και το πνεύμα των ανθρώπων της κοινότητάς του. 
Όσα κατάφερε να πραγματοποιήσει ο Γουίλιαμ Καμκγουάμπα χρησιμοποιώντας την αιολική ενέργεια θα πρέπει να χρησιμεύσουν ως πρότυπο για το τι μπορεί να κάνει ένα άτομο με μια εμπνευσμένη ιδέα για να υπερβεί την κρίση που αντιμετωπίζουμε. Το βιβλίο του διηγείται μια
συγκινητική και συναρπαστική ιστορία».

ΑΛ ΓΚΟΡ
πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ
βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης 2007

YOLO- Ζεις μονάχα μια φορά

Συγγραφέας: Ιφιγένεια Τέκου

Εκδόσεις : Ψυχογιός

Η δεκαεξάχρονη Αλεξάνδρα ήθελε από μικρή να γίνει μπαλαρίνα, όμως η μοίρα ανέτρεψε όλα τα όνειρά της με τρόπο τραγικό.  Η Εριφύλη υποφέρει από αϋπνίες, γουστάρει τη γαλλική κουλτούρα, γουστάρει να τραγουδάει, να ξεδίνει στην πυγμαχία, να βλέπει τα αστέρια με το τηλεσκόπιό της. 
Ο Ορέστης κουβαλάει τα δικά του βάρη, από τα οποία βρίσκει διέξοδο στα φιλαράκια, στο μουσικό γκρουπάκι που έχει φτιάξει μαζί τους και στα όνειρα που μοιράζεται με την Εριφύλη. 
Ο Χρήστος είναι μέλος των Υοlo. Παίζει ντραμς παλεύοντας να ξεχάσει την οικονομική κρίση που έχει χτυπήσει την οικογένειά του, αλλά και να αποδείξει στην Αλεξάνδρα ότι είναι κάτι περισσότερο από ένα «πράσινο μαλλί» και ότι τη θέλει ακριβώς όπως είναι. 
Δε σταματάνε να κάνουν όνειρα και μπαίνουν στη μάχη κάθε φορά που η ζωή τούς προκαλεί με ό,τι πολεμοφόδια τους βρίσκονται… ΤΟΥΣ ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ, ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ, ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΑΔΑ ΤΟΥΣ, γιατί ξέρουν πως ζεις μονάχα μια φορά, κι ας έλεγε άλλα ο Τζέιμς Μποντ στην ταινία του!

Ένα σπίτι χωρίς καθρέφτες

Συγγραφέας: Marten Sanden

Μετάφραση: Αργυρώ Πιπίνη

Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

Η Τομασίν ζει με τον πατέρα της, τον θείο, τη θεία και τα ξαδέρφια της σε ένα μεγάλο, σκοτεινό σπίτι χωρίς πολλά έπιπλα και καθόλου καθρέφτες, στο οποίο βρίσκεται ξαπλωμένη και ανήμπορη εδώ και καιρό η ηλικιωμένη θεία της. Ο μπαμπάς της, βυθισμένος στο πένθος από τον χαμό του μικρού του γιού, έχει αφιερωθεί στη φροντίδα της θείας, μη δίνοντας σημασία στα σχέδια του αδερφού και της αδερφής του, που σκοπεύουν να μοσχοπουλήσουν το σπίτι μόλις εκείνη πεθάνει. Η Τομασίν, η Σίνγκε, η Βίλμα και ο Ερλαντ περνούν τις ώρες τους παίζοντας κρυφτό μέσα στο σπίτι, ώσπου μια μέρα η μικρή Σίνγκε θα ανακαλύψει ένα περίεργο δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες, μέσα στο οποίο ζει ένα μικρό κορίτσι. Το δωμάτιο αυτό και το κορίτσι, η Χέτι, θα αλλάξουν τις ζωές των παιδιών και των γονιών τους.

ΟΙ ΒΑΛΙΤΣΕΣ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ

Συγγραφέας: Ντανιέλα Παλούμπο

Εκδόσεις: Κέδρος

Πώς είναι ξαφνικά να σου απαγορεύουν να πηγαίνεις σχολείο, να συναντάς τους φίλους σου, να μπαίνεις στο τραμ ή να κάνεις ποδήλατο στο πάρκο;

Πώς είναι να αναγκάζεσαι να αφήσεις το σπίτι σου αιφνιδιαστικά, με μια βαλίτσα φτιαγμένη βιαστικά, για έναν προορισμό που δεν γνωρίζεις και με την υποψία πως δεν θα επιστρέψεις ποτέ;

Ο Κάρλο από την Ιταλία, που τρελαίνεται για τα τρένα και αποφασίζει να κρυφτεί σε ένα βαγόνι.

Η Χάννα από τη Γερμανία, που απ’ όταν πήραν από κοντά της τον αδερφό της τον Γιάκομπ περνάει τις νύχτες μετρώντας τα αστέρια.

Η Εμελίν από τη Γαλλία, που δεν θέλει να φοράει το κίτρινο αστέρι, κι ας είναι υποχρεωτικό για όλους τους Εβραίους.

Ο Νταβίντ από την Πολωνία, που το σκάει από το γκέτο της Βαρσοβίας κρατώντας σφιχτά το βιολί του.

Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές του βιβλίου. Παιδιά που έζησαν σε διάφορα μέρη της Ευρώπης σε μια εποχή που ρατσιστικοί νόμοι επέβαλλαν παράλογα νέα ήθη και απαγόρευαν απλές καθημερινές πράξεις.

Οι υπόλοιποι απλώς ζούμε εδώ

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Νες Πάτρικ
Μεταφραστής : Πέτσα Βασιλική

Τι γίνεται αν δεν είσαι ίντιπαιδί, από αυτά που αποκρούουν ζόμπι ή ό,τι, τέλος πάντων, είναι αυτή η καινούρια φάση με τα γαλάζια φώτα και τους θανάτους; Τι γίνεται αν είσαι σαν τον Μάικυ; Ο οποίος το μόνο που θέλει είναι να αποφοιτήσει προτού κάποιος ανατινάξει το σχολείο. Πάλι. Κάποιες φορές πρέπει απλώς να βρεις με ποιον τρόπο ακόμα και μια συνηθισμένη ζωή μπορεί τελικά να είναι ασυνήθιστη.

Από τον δημοφιλή και βραβευμένο συγγραφέα του μυθιστορήματος "Το τέρας έρχεται", ένα τολμηρό, αστείο και διορατικό μυθιστόρημα για τις πολλές διαφορετικές εκδοχές του ξεχωριστού.

Βιβλία φαντασίας

Όταν ήρθαν για μένα (Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων, βιβλίο 2)

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Παναγιωτάκης Γ.
Εικονογράφος : Δεληβοριά Μυρτώ

«Μελίνα, τι λόγια είναι αυτά; ?ε θα σώσουµε εµείς τον κόσµο!»

«Κάνεις λάθος, µαµά. Εµείς θα τον σώσουµε. Και εµείς!»



«Ε λοιπόν ένας καινούριος δήµιος είναι εκεί έξω. Εκµεταλλεύεται τις νέες τεχνολογίες. Σπέρνει ψέµατα και συκοφαντίες. Καλλιεργεί συνειδητά το µίσος, ώστε να θερίσει µε την ησυχία του ζωές. Ήδη οι πρόσφυγες έχουν µπει στο στόχαστρό του. Αλλά δε θα µείνει εκεί. Είναι αχόρταγος. Και έχει µυριάδες πιστούς. Κι εµείς, παιδιά µου, είµαστε τα ιδανικά θύµατα. Είµαστε τα αλλόκοτα πλάσµατα, που απειλούν –έτσι θα πουν– τις αξίες και τη συνοχή της κοινωνίας». Ο Μάρκο ένιωθε το πτερύγιό του να σαλεύει και να πονάει ελαφρά. Το γνώριζε αυτό το συναίσθηµα. Ήταν ο φόβος.

Η δεύτερη χρονιά στο Μυστικό Καταφύγιο προµηνύεται συναρπαστική. Η διεύθυνση του σχολείου έχει επιτρέψει τη χρήση του ίντερνετ και, φυσικά, τα περισσότερα παιδιά λιώνουν µπροστά στις οθόνες. Ο Μάρκο και η Μελίνα, πάλι, βιώνουν κάτι πρωτόγνωρο. Φαινοµενικά δεν ταιριάζουν καθόλου. Κι όµως, µια αλλόκοτη έλξη τούς φέρνει όλο και πιο κοντά.

Την ίδια ώρα, στον έξω κόσµο έχει ξυπνήσει ένας παλιός εφιάλτης. Μια οργάνωση, µε αρχηγό τον µυστηριώδη Πίτερ Κρούγκερ, σπέρνει µεθοδικά ψέµατα και µίσος. Προς το παρόν έχει βάλει στο στόχαστρό της πρόσφυγες και ξένους. Άραγε θα αρκεστεί σ’ αυτούς; Το σκοτάδι ολοένα και απλώνεται. Κάποιοι πρέπει να το σταµατήσουν.

Το τελευταίο αγρίμι

Συγγραφέας: Piers Torday

Μεταφραστής: Βάσια Τζανακάρη

Eκδόσεις: Μεταίχμιο

Σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχουν πια ζώα, ο δωδεκάχρονος Κέστερ Τζέινς μερικές φορές νιώθει ότι ούτε κι αυτός υπάρχει: κλεισμένος σε ένα ίδρυμα για προβληματικά παιδιά, ακούει συνέχεια να του λένε ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του. Έτσι, όταν συναντά ένα σμήνος περιστέρια που μιλάνε και μια αυταρχική κατσαρίδα, ο Κέστερ νομίζει ότι τελικά έχει τρελαθεί λιγάκι. Όμως τα ζώα έχουν κάτι να πουν… Τα περιστέρια παίρνουν τον Κέστερ μαζί τους, σε έναν άγριο τόπο όπου έχουν επιβιώσει τα τελευταία πλάσματα της γης. Ένα σοφό ελάφι χρειάζεται τη βοήθειά του και μαζί πρέπει να ξεκινήσουν μια μεγάλη διαδρομή. Στον δρόμο θα συναντήσουν ένα υπερενθουσιώδες λυκάκι, μια κακομαθημένη γάτα καλλιστείων, έναν χορευταρά ποντικό και ένα αποφασισμένο κορίτσι που λέγεται Πόλυ. Τα ζώα σώζουν τον Κέστερ Τζέινς. Θα μπορέσει ο Κέστερ Τζέινς να σώσει τα ζώα;

Ο ΕΝΤΓΚΑΡ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΘΑΜΜΕΝΟΥ ΦΟΡΕΜΑΤΟΣ

ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΠΟΕ (ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ)

Συγγραφέας : Αγγελική Ράδου

Εκδόσεις: Polaris

Εκδικητικά φαντάσματα, στοιχειωμένα σπίτια, ανατριχιαστικά όνειρα: κανείς δεν τα έχει περιγράψει καλύτερα απ' τον "άρχοντα του μακάβριου", τον συγγραφέα Έντγκαρ Άλαν Πόε. 
Δύο αιώνες μετά την εποχή του, "Οι σκοτεινές ιστορίες του νεαρού Πόε" παρακολουθούν τον δωδεκάχρονο Έντγκαρ σε μια σειρά από τρομακτικά μυστήρια και περιπέτειες που μόνο εκείνος θα μπορούσε να έχει ζήσει.

"ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΘΑΜΜΕΝΟΥ ΦΟΡΕΜΑΤΟΣ"
Λονδίνο 1821. Ο νεαρός Έντγκαρ φαίνεται να απολαμβάνει την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της πόλης με τους φρικιαστικούς θρύλους που του εξάπτουν τη φαντασία. Ένα βράδυ, εμφανίζεται στο δωμάτιό του ένας απρόσμενος επισκέπτης και του ζητάει μια παράξενη χάρη. Ενώ ο Έντγκαρ ψάχνει τρόπο για να εκπληρώσει την επιθυμία του επισκέπτη, ένα μικρό κορίτσι δολοφονείται στο παζάρι. 
- Ποιος διέπραξε το αποτρόπαιο έγκλημα και γιατί; 
- Τι συμβαίνει στη Γειτονιά της Καταχνιάς και τι είδους δυνάμεις έχει ο Αφυπνιστής; 
- Πως θα βοηθήσει η μυστηριώδης Ελίφ και το κοράκι της με τις μαγικές δυνάμεις ώστε να αποκαλυφθεί το μυστικό του θαμμένου φορέματος; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Ο καλός στρατιώτης Σβέικ

Συγγραφέας: Γιαροσλάβ Χάσεκ

Εκδόσεις:  Μίνωας

Το μυθιστόρημα Ο καλός στρατιώτης Σβέικ θεωρείται ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και από τα σημαντικότερα αντιπολεμικά έργα όλων των εποχών.
Kαλοσυνάτος, πρόσχαρος και αφελής, ο Σβέικ γίνεται ο πιο πιστός Τσέχος στρατιώτης του αυστριακού στρατού.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου, καλείται να υπερασπιστεί την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.
Οι σπαρταριστές περιπέ­τειες του πιο πιστού Τσέχου στο στράτευμα, καθώς και οι κωμικοτραγικές καταστάσεις όπου εμπλέκεται, μάταια, για να φτάσει στην πρώτη γραμμή του μετώπου, προκαλούν το γέλιο – ένα γέλιο που κρύβει τον αγώνα και τη λαχτάρα για την ελευθερία.

Έγκλημα και τιμωρία (Η ιστορία όπως τη διηγήθηκε ο Αβραάμ Γεοσούα)

Συγγραφέας : Ντοστογέφσκι Φιοντόρ
Μεταφραστής : Σιμπή Ιακώβ
Εικονογράφος : Bougaeva Sonja
Αφηγητής : Yehoshua Abraham

Πρόκειται για μια θλιβερή και μελαγχολική ιστορία, όμως στο τέλος της έχει και ελπίδα. Την έγραψε ένας ιδιοφυής Ρώσος συγγραφέας ονόματι Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, και αφορά ένα τρομερό έγκλημα που διέπραξε ένας νέος και ταλαντούχος άνθρωπος. Στην αρχή ο νέος δικαιολόγησε το έγκλημά του και αρνήθηκε να το παραδεχτεί, σιγά σιγά όμως, και μετά από μεγάλες ψυχικές δοκιμασίες, κατάλαβε πόσο τρομερό ήταν το παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε, και πριν ακόμα υπάρξουν ουσιώδεις ενδείξεις εναντίον του, παραδόθηκε στην αστυνομία για να τιμωρηθεί όπως του άξιζε.

ΚΟΜΙΚ - GRAPHIC NOVEL

Πρόσφυγες

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Colfer Eoin,Donkin Andrew
Μεταφραστής : Γιαννακόπουλος Σπύρος
Εικονογράφος : Rigano Giovanni

 O Ίμπο είναι μόνος του. Η αδερφή του έφυγε πριν από καιρό. Τώρα εξαφανίστηκε κι ο αδερφός του κι ο Ίμπο γνωρίζει πως το μόνο που του μένει είναι να επιχειρήσει το επικίνδυνο ταξίδι για την Ευρώπη.
Σε αυτό το επικό ταξίδι, ο Ίμπο διασχίζει την έρημο Σαχάρα για να βρεθεί στους επικίνδυνους δρόμους της Τρίπολης και, τελικά, έξω στην ανελέητη θάλασσα. Αλλά σε κάθε βήμα του διατηρεί την ελπίδα του για μια νέα ζωή.
Μια δυνατή και επίκαιρη ιστορία, ειπωμένη με χιούμορ και ευαισθησία.

Άννα Φράνκ, Η βιογραφία σε κόμικ

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Γιάκομπσον Σιντ
Μεταφραστής : Ντεκάστρο Μαρίζα
Εικονογράφος : Κολόν Ερνί

Βρισκόµαστε στο 1918 και η Ευρώπη βγαίνει µε δυσκολία από τον εφιάλτη του Α΄ Παγκοσµίου πολέµου: µία σύγκρουση που σφραγίστηκε από τις µάχες των χαρακωµάτων, όπου πάνω από εννέα εκατοµµύρια στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους και είκοσι εκατοµµύρια περίπου τραυµατίστηκαν. Ο Γερµανοεβραίος Όττο Φρανκ είναι ανάµεσα στους λίγους τυχερούς που επιστρέφουν σώοι και αβλαβείς στην πατρίδα τους. Μία Γερµανία βαριά τραυµατισµένη από τη φρίκη που έχει µόλις βιώσει, αφόρητα πιεσµένη από το βάρος των πολεµικών αποζηµιώσεων που πρέπει να πληρώσει. H ζωή όµως είναι φτιαγµένη για να συνεχίζεται κι ενώ η παγκόσµια πολιτική τάξη µπαίνει σε νέες βάσεις, όπως ορίστηκαν από τον πόλεµο, εκατοµµύρια άνθρωποι αρχίζουν πάλι να ζουν, προσπαθώντας, µέρα µε τη µέρα, να σβήσουν τις αναµνήσεις της βίας: το ίδιο κάνει και ο υπολοχαγός Φρανκ και η σύζυγός του Έντιθ, οι οποίοι το 1925 είναι ένα νεαρό ερωτευµένο ζευγάρι, που βλέπει την ευτυχία του να κορυφώνεται µε τη γέννηση δύο υπέροχων κοριτσιών.

 Μέσα στην ασφάλεια της οικογένειας Φρανκ, η γλυκιά, ήσυχη Μαργκό και η µικρότερη και πιο ζωηρή Άννα περνούν γαλήνια παιδικά χρόνια, παρόλο που τα τερτίπια της παγκόσµιας ιστορίας και οι συνέπειες της εθνικής πολιτικής δυσχεραίνουν κάθε µέρα όλο και περισσότερο τη ζωή όλων. Η Άννα είναι µια ανέµελη παιδούλα τριών χρόνων όταν το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόµµα κερδίζει για τα καλά έδαφος στο γερµανικό κοινοβούλιο και τεσσάρων χρόνων µόλις όταν ο Αδόλφος Χίτλερ χρίζεται καγκελάριος. Ακόµη δεν µπορεί να διαβλέψει τον νέο εφιάλτη που θα ζήσει η ίδια και εκατοµµύρια άλλοι Εβραίοι: τον εφιάλτη µιας χαµένης ζωής, µιας αξιοπρέπειας που κοµµατιάζεται και ποδοπατείται, τον ατέλειωτο τρόµο εξαιτίας της ανθρώπινης αγριότητας, που η Άννα, έφηβη ήδη κι αναγκασµένη να κρύβεται από τους ναζιστές σε ένα µυστικό καταφύγιο, περιγράφει, µέρα µε τη µέρα, στο περίφηµο ηµερολόγιο που θα την κάνει αργότερα διάσηµη, όσο και ο Shoah, ένα εξαιρετικά δυνατό πρόσωπο-σύµβολο.

Το βιβλίο κλείνει µε τη µαρτυρία του µοναδικού επιζώντα, του πατέρα της Άννας, αναφορικά µε την ανακάλυψη και δηµοσίευση του ηµερολογίου.