Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Το γεφύρι της Άρτας (η παραλλάγή της Ελένης)


o        Σαράντα πέντε μάστοροι και εξήντα μαθητάδες
όλοι τους επεθάνανε και τρέχαν οι κυράδες.
Γιοφύρι θεμελιώνανε της Άρτας ξακουστό,
γιατί εκείνο έφαγε κόσμο πολύ τρανό.
Τη νύχτα εκαθόντουσαν και έχτιζαν με κόπο
Τη μέρα το 'βρισκαν σαν χθες όπως το είχαν πρώτο
και εκείνοι εστενάζανε δεν ξέρανε τον λόγο.
Έτσι μια νύχτα στην σκοπιά βάλανε έξι άντρες
και την επόμενη νεκρούς βρήκαν τους φουκαράδες.
Όλοι θρηνούσαν και σκοπιά εβάλαν άλλους δέκα
όμως και αυτοί τα τίναξαν,  δεν είπανε κουβέντα.

Όσο περνούσε ο καιρός εχάνονταν και άλλοι
και μάνες τώρα έκλαιγαν και χάνονταν στην ζάλη.
Στο τέλος μόνο ένας έμεινε,  ο πρωτομάστορ
και όλοι οι συγγενείς νεκρών μαζώχτηκαν και άστον
τον φάγανε και αυτόν σε μια στιγμή τον κακομοίρη
Χάθηκαν τώρα όλοι με μιας,δεν έμεινε κανείς
μα το γιοφύρι άχτιστο δεν έμεινε πολύ.
Ήρθε ένας μάγος ξακουστός, φίνος και με μπέσα
και μες τη νύχτα το 'φτιαξε δίχως να πει κουβέντα.

Έτσι κτίστηκε γερό και διάσημο το γιοφύρι
μα δεν μαθεύτηκε ποτέ ο λόγος που έκανε τις γυναίκες τους να χάσουνε τους άντρες
και χήρες να απομείνουνε και στη ζωή μονάχες.
Τους θρήνησαν πολύ καιρό, μα γρήγορα εβρήκαν
καινούριους άντρες για να δουν ξανά αυτήν την γλύκα
που είχαν χάσει για καιρό όταν τα 'χαν τινάξει
οι σύζυγοι τους οι τρανοί και είχανε πλαντάξει.

 

Ελένη Αννιτσάκη, Γ1

3 σχόλια:

Ξύλινος Ιππότης είπε...

Πως γίνεται και σ' ένα τόσο μικρό νησί έχετε τόσους πολλούς μικρούς ποιητές
κάθε χρόνο;!
...
Η ομοιοκαταληξία είναι δύσκολο κομμάτι
αλλά εδώ διακρίνω ένα μικρό ταλέντο!

οι μαθητές του Γ3 και Γ4 είπε...

Ξύλινε καλώς όρισες από τα μέρη μας!!!Κάθε χρόνο τα παιδιά προσπαθούν-όταν δεν γκρινιάζουν!!-να γράψουν κείμενα ή και ποιήματα και πολλές φορές νομίζουν ότι δε θα τα κλαταφέρουν.Να , όμως που τελικά καταφέρνουν να δημιουργούν όμορφα κείμενα, είτε ατεία είτε πιο σοβαρά και τότε νιώθουν πολύ περήφανα!

Lala Trayouda είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ ξύλινε ιππότη!Έχω καταγωγή από Κρήτη γι'αυτό και μου ήταν αρκετά εύκολο να συνθέσω!!:)