Κάποιος κάποτε μου είπε πως οι φίλοι, οι κολλητοί είναι σαν τα τριαντάφυλλα. Όσο τα ποτίζεις τόσο κι αυτά θα ανθίζουν και θα σου δίνουν αυτήν την ευχαρίστηση βλέποντάς τα, όμως εάν δεν τα ποτίζεις αυτά θα μαραθούν και στο τέλος μπροστά σου δε θα βλέπεις τίποτα παρά μόνο χώμα.
Εγώ είμαι σε ένα σταθερό στάδιο. Στο χώμα. Τόσα χρόνια έχουν περάσει και ακόμη βλέπω μπροστά μου χώμα! Μόνο χώμα!!! Μερικές φορές μάλιστα, από την τόση επιθυμία που είχα για να αποκτήσω κι εγώ το δικό μου τριαντάφυλλο, βιάστηκα και όσα τριαντάφυλλα μου χάρισε ο κήπος μου, εγώ τα κατέστρεφα από την υπερβολική μου φροντίδα. Αρκετές φορές απογοητεύτηκα, άλλες έκλαψα, μα πάντα στο τέλος η θέλησή μου να αποκτήσω το δικό μου τριαντάφυλλο με έκανε όλο και πιο δυνατή.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7lqr7Ivn3-Wmk-5hQNbx3mwnymfYA9IHbOunIad1qxgla8kkAu8tAw5WiKqZrZMohatraYJEm1CMNAgUn1NRzKR0H0fj4hbMxsUituDAgNoXTVwZpT0YHe1odxOi4hj-ypm_rB5s9UA4/s320/red-rose.jpg)
Ώσπου μετά από τρεις μέρες μοναξιάς, το είδα παρέα με ένα άλλο παιδάκι. Ήμουν σίγουρη πως ήταν το δικό μου τριαντάφυλλο. Φαινόταν πιο ζωντανό, πιο χαρούμενο τώρα. Ήθελα να πάω να του μιλήσω, να το ρωτήσω γιατί με άφησε. Αλλά δεν ήθελα να του χαλάσω αυτήν την ευτυχία. Έτσι, να ‘μαι πάλι μόνη μου, κοιτάζοντας το χώμα και αναζητώντας το λάθος μου.
Μα να! Ένα νέο τριαντάφυλλο φυτρώνει! Όμως όχι! Δεν είναι τόσο κόκκινο όσο το προηγούμενο. Αυτό είναι γεμάτο αγκάθια! Δε μου αρέσει! Θέλω πίσω το άλλο! Το αγαπάω το άλλο!
Αφιερωμένο στην Ν.
Μιρέλλα Καβαδάκη, Γ4
3 σχόλια:
Τι ωραίο, Μιρέλλα!
Ευκαιρία να θυμηθούμε και τη σκηνή με το μικρό πρίγκιπα και το τριαντάφυλλο. Βρήκα κι εδώ κάτι: http://www.youtube.com/watch?v=K0yaoxyExpk
Σας ευχαριστώ πολύ! Αν και ομολογώ πως δεν έχω διαβάζει τον Μικρό Πρίγκιπια!
κι εγώ αυτό ελπίζω.
Δημοσίευση σχολίου