Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Τα τρία ανθρωπάκια (ξανά στη Λέσχη Ανάγνωσης!)


Το τελευταίο βιβλίο που διαβάσαμε με τη λέσχη μας ήταν Τα τρία ανθρωπάκια του Απόστολου Δοξιάδη.Όπως δηλώνει και ο τίτλος του, πρόκειται για μια παραλλαγή του παραμυθιού με τα τρία γουρουνάκια και το λύκο που τα κυνηγά. Στην προκειμένη περίπτωση ο λύκος είναι ένας αιμοβόρος και εκδικητικός γκάγκστερ, ενώ αντί για γουρούνια, κυνηγά τρία αδέρφια, που το καθένα προσπαθεί με διαφορετικό τρόπο να ξεφύγει από τη μοίρα του : το θάνατο στα 42 τους χρόνια.
Αυτό που άρεσε σε όλες μας ήταν ο τρόπος γραφής του βιβλίου, δηλαδή η εναλλαγή διαλόγου σε πραγματικό χρόνο με αφήγηση του παρελθόντος, όπως επισήμανε η Ειρήνη. Κάτι άλλο που παρατήρησε ήταν η άμεση επαφή μας ως αναγνώστες με τον αφηγητή, ο οποίος κατέχει σημαντικό ρόλο στο βιβλίο. Η Μαρία είπε πως την τράβηξε από την αρχή, ενώ η Παρασκευή, αν και δεν βρήκε τις πρώτες σελίδες πολύ ενδιαφέρουσες, τελικά τη συνεπήρε η πλοκή και διάβασε το υπόλοιπο βιβλίο μονομιάς! Της άρεσε πάρα πολύ το τέλος, ειδικά η τελευταία σελίδα. Η Τζίλντα βρήκε το βιβλίο πολύ απλό και κατανοητό, που έκανε την ανάγνωση του εύκολη και η Αναστασία Μαρία εντυπωσιάστηκε από τις ανατροπές. Εμβαθύνοντας περισσότερο στο βιβλίο, αναρωτηθήκαμε ποιος να ήταν ο πραγματικός λόγος της ξαφνικής αλλαγής του Πέπε Τερανόβα. Η Παρασκευή νομίζει πως άλλαξε λόγω του ορφανοτροφείου και της οικογενειακής ζωής του Λη Φρανκ και οι υπόλοιπς συμφωνήσαμε με την άποψη της.
Σίγουρα ήταν ένα βιβλίο με γρήγορη εξέλιξη και κινηματογραφική γραφή που σε κρατά σε αγωνία και δεν σε κάνει να βαριέσαι. Ο τελικός βαθμός ήταν 9.2.
Δάφνη Χατζηνικολάου, Γ4

4 σχόλια:

Διονύσης Μάνεσης είπε...

9,2! Καλό το βιβλίο, αλλά πρέπει κι εσείς να είσαστε...πολύ καλοί άνθρωποι!!

Εμείς την ίδια ώρα ασχολούμαστε με τους φόνους της ..Φόνισσας ( ελπίζω ότι θα ακολουθήσει ανάρτηση) και, βέβαια, είχαμε την κουβέντα σας τόσο ώστε να σας πιάσει βήχας, μπας και το πάρετε είδηση!

Είπαμε πως στην επόμενή μας συνάντηση θα συζητήσουμε για την κοινή πρόταση βιβλίου που θα κάνουμε με σας και...αρχίσαμε να ψηνόμαστε για τη συνάντησή μας! :-)

Μιρέλλα είπε...

Εμείς να δείτε πόσο ψηνόμαστε για τη συνάντησή μας, κύριε Μάνεση.

Χριστίνα Π είπε...

Μπράβο παιδιά συγχαρητήρια για όλα!

Χριστίνα Π είπε...

Μπράβο παιδιά, εξαιρετική η προσπάθειά σας... ζηλεύω!!!