Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Το αποξηραμένο λουλούδι ενός έρωτα.


Ένα μελαγχολικό κυριακάτικο απόγευμα η γιαγιά με βλέπει προβληματισμένη να γράφω κάτι στο υπολογιστή. Μόλις είχα τελειώσει τα μαθήματα μου και η γιαγιά μου για να μου φτιάξει λίγο την διάθεση αποφάσισε να μου εκμυστηρευτεί την ιστορία της γνωριμίας της με τον παππού.     


            

      Η γιαγιά μου είχε γνωρίσει τον παππού μου στο δημοτικό σχολείο. Τότε τα αγόρια πήγαιναν σε διαφορετικό σχολείο με τα κορίτσια. Όμως ο παππούς μου ήταν συμμαθητής με τον με τον αδελφό της και έτσι τον γνώρισε . Κάθε Παρασκευή μετά το μάθημα συναντιόντουσαν για λίγο και λέγανε τα νέα της εβδομάδας . Κανένας δεν είχε τολμήσει να πει στον άλλον ότι είχε αρχίσει να νιώθει κάποια συναισθήματα . Τα χρόνια περνούσαν, τελείωσαν το γυμνάσιο και ο παππούς επειδή δεν μπορούσε να βρει δουλειά στην Ελλάδα έφυγε για την Αμερική. Την τελευταία μερα πριν φύγει χάρισε στην γιαγιά μου ένα λουλούδι. Δεν είχε όμως το κουράγιο να της πει να τον περιμένει. Δεν ήξερε πως θα ήταν η ζωή του στο νέο μέρος. Η γιαγιά μου τον χαιρέτησε κάπως ψυχρά, είχε απογοητευτεί που η ζωή έκανε άλλα σχέδια από αυτά που κάνουν οι άνθρωποι.




     Τα χρόνια περνούσαν, τότε δεν υπήρχε η τεχνολογία για να μπορούν οι άνθρωποι να κρατούν επαφή. Η γιαγιά μου πίστευε ότι ο παππούς μου την είχε ξεχάσει, το ίδιο όμως πίστευε και ο παππούς για την γιαγιά μου. Στην Αμερική είχε βρει εύκολα δουλειά, είχε αποκτήσει χρήματα και είχε αποφασίσει να παντρευτεί μια Αμερικανα που τον είχε αγαπήσει. Πριν γίνει ο γάμος όμως της είπε οτι ήθελε να της δείξει το μέρος που γεννήθηκε. Ήρθαν λοιπόν στην Ελλάδα και όλο το χωριό μαθαίνει οτι φτάνει ο παππούς μου μαζί με την μελλοντική του γυναίκα. Η γιαγιά μου στεναχωρημένη δεν μπορούσε να το πιστεύει. Θα έβλεπε τον καλύτερο της φίλο αλλά πλέον δεν θα μπορούσαν να είναι όπως παλιά. Οταν έφτασε τον υποδέχθηκαν συγγενείς και φίλοι, η γιαγια μου κρύφτηκε δεν άντεχε να δει τον φίλο της σε μια νεα σχέση. Επειδή όμως η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια ο παππούς μου πιο τολμηρός την αναζήτησε. Ήθελε να ειναι σίγουρος οτι πριν ξεκινήσει την νέα του ζωή δεν θα υπήρχε καμία ελπίδα να συνεχίσει την σχέση του με τη γιαγιά. Ρώτησε λοιπόν αν είχε παντρευτεί. Όταν του είπαν οτι ήταν ελεύθερη την αναζήτησε, την  βρήκε και την ρώτησε τι κάνει. Η γιαγια μου του έδειξε το αποξηραμένο λουλούδι που της είχε χαρίσει. Τότε ο παππούς μου κατάλαβε οτι δεν τον είχε βγάλει από την ζωή της. Ζήτησε συγγνώμη από την Αμερικανα και παντρεύτηκε τη γιαγιά.

      Όταν έμαθα την ιστορία αγκάλιασα την γιαγιά μου και η γιαγιά μου μου είπε " Αχ παιδί μου, αν εκείνα τα χρόνια είχαμε διαδίκτυο, η ζωή μου θα ήταν πιο εύκολη, δεν θα είχε όμως τόσες εκπλήξεις " .

Μαρία Μεγρέμη, Γ3

(Και η ιστορία της Μαρίας είναι ένα όμορφο ψέμα! Μη μου πείτε όμως ότι δε θα μπορούσε να συμβεί στα αλήθεια!)

Δεν υπάρχουν σχόλια: