Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι - Ο ζωντανός θάνατος της ψυχής

 

Στη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης πριν το Πάσχα συζητήσαμε για το βιβλίο του Όσκαρ Ουάιλντ «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι».

Η Ελένη βρήκε πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο αν και σκίπαρε το απόσπασμα με τις περιγραφές των επίπλων  και θεωρεί πως ο συγγραφέας παρουσιάζεται αρκετά σεξιστής. Ο Μπάζιλ επειδή ήταν ερωτευμένος με τον Ντόριαν εξέφραζε μισογυνιστικές απόψεις , αλλά το ίδιο ανυπόφορες ήταν και οι απόψεις του Ντόριαν – της ξυπνούσαν το ένστικτο της βίας! Ο Μπάζιλ είναι ένας καλός άνθρωπος σε αντίθεση με τον Λόρδο Χένρυ που ήταν κυνικός και επηρέασε πολύ τον Ντόριαν. Στόχος του συγγραφέα ήταν να δείξει πως βλέπει ο καθένας τον εαυτό του τα νιάτα και το γήρας, αλλά και το πώς το είναι δεν ταυτίζεται πάντα με το φαίνεσθαι. Πολύ προχωρημένο βιβλίο για την εποχή του, πολύ ωραία όλη η ιστορία.

Η Μαρία διασκέδασε πολύ με το βιβλίο, εκτός από το κεφάλαιο που αφορούσε τα έπιπλα- αν και κατάλαβε πως στόχος αυτής της λεπτομερειακής παρουσίασης ήταν να φανεί το κοινωνικό στάτους του ήρωα. Πιστεύει πως ο Ντόριαν ήταν τρομερά νάρκισσος, καθώς έκανε όλες αυτές τις άσχημες πράξεις βρίσκοντας πάντα δικαιολογίες. Το βιβλίο κατά τη γνώμη της αποτελεί μια κριτική στον ηδονισμό αλλά συγχρόνως θίγει και το θέμα του pretty priviledge, των προνομίων των όμορφων ανθρώπων, καθώς σε αυτούς συγχωρούνται πολλές πράξεις που δε θα συγχωρούνταν σε άλλους.

Στην Ιφιγένεια αρχικά δεν άρεσε το βιβλίο , αλλά μετά την ευχή για τον πίνακα της κίνησε το ενδιαφέρον και την περιέργεια να δει πώς θα εξελιχθεί στη συνέχεια. Ο Ντόριαν είναι ένας κακός άνθρωπος, ψυχάκιας και πολύ ντίβα. Συμπάθησε πολύ τον αδερφό του τον Τζέιμς και τελικά της άρεσε πολύ το κεφάλαιο με την περιγραφή των επίπλων του ήρωα καθώς προφανώς ο συγγραφέας είχε μια τόσο δυνατή εικόνα στο μυαλό του και έπρεπε να την δείξει στους αναγνώστες.

Στη Ροδία δεν άρεσε το βιβλίο – μόνο προς το τέλος το βρήκε κάπως ενδιαφέρον. Ο Ντόριαν ήταν πολύ σπαστικός . Στην αρχή ήταν πολύ εσωστρεφής και μετά τη γνωριμία με τον Χένρυ άρχισε να αλλάζει . Ο Χένρυ επίσης ήταν εκνευριστικός με τις μισογυνιστικές απόψεις του – βλέπει τις γυναίκες σαν αντικείμενα, θεωρεί πως εκείνες εκτιμούν αν είναι σκληροί μαζί τους οι άντρες και φαίνεται πως δεν ήξερε στ αλήθεια τον Ντόριαν.

Ο Κώστας θεώρησε πως το βιβλίο αποτυπώνει την ψυχολογία των ανθρώπων . Η αρχή του ήταν λίγο βαρετή και το τέλος αναμενόμενο. Ο Μπάζιλ ήταν ωραίος χαρακτήρας, αλλά πέθανε βάναυσα, τον Χένρυ τον αντιπαθούσε, ενώ ο Ντόριαν ήταν ενδιαφέρουσα περίπτωση ανθρώπου. Ο συγγραφέας πιάνει την ψυχολογία του ανθρώπου.

Η Χριστίνα ήταν αρνήτρια του βιβλίου – ξεκίνησε τις πρώτες 20 σελίδες και μετά το παράτησε και πήρε την απόφαση να μην το διαβάσει. Μετά όμως αποφάσισε να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, το διάβασε και της άρεσε αρκετά. Για τον Ντόριαν ως χαρακτήρα δεν ένιωσε κάτι ιδιαίτερο -  κατανοούσε το άγχος και τον τρόμο του για τα γηρατειά , αλλά δεν ένιωσε κανένα συναίσθημα γι αυτόν. Ο Χάρυ έκανε επίδειξη των γνώσεων του , ήταν εξυπνάκιας και οι ιδέες του έκρινε πώς δεν ήταν σωστές- αναφορικά με την αμαρτία , την ηθική… Ο Μπάζιλ πάλι ήταν ο αθώος της υπόθεσης . Κατέβαλε προσπάθειες να μην διαφθαρεί ο Ντόριαν και ήθελε να τον λογικέψει και να μην παρασυρθεί από τον Χένρυ, γι αυτό και ο θάνατός του ήταν το πιο λυπητερό σημείο του βιβλίου. Είχε βάλει ένα κομμάτι του εαυτού του στο πορτραίτο και καταστράφηκε ο κόσμος του . Ο Ντόριαν σκότωσε έναν άνθρωπο που θεωρούσε φίλο. Παρατήρησε πως μέσα στον Ντόριαν συνυπήρχε ο άγγελος και ο διάβολος και τελικά ο ήρωας σκότωσε το τελευταίο κομμάτι αγαθοσύνης που υπήρχε μέσα του.

Η Βάλια έκρινε εξαντλητικές τις περιγραφές – όπως στο κεφάλαιο 11 την περιγραφή των επίπλων . Ο Χένρυ ήταν αλαζόνας , ενώ ο Ντόριαν ήταν νάρκισσος . Ο ζωγράφος ήταν ερωτευμένος με τον Ντόριαν και η εκδήλωση των συναισθημάτων του ήταν μέσα από το πορτραίτο.

Η Σμαράγδα επίσης ήταν αρνήτρια του βιβλίου, όπως η Χριστίνα, αλλά μετά ένιωσε τύψεις και αποφάσισε να το διαβάσει μέσα σε μια ημέρα! Ο Ντόριαν έδινε έμφαση αρχικά στην ομορφιά και την αγνότητα και αυτό φαίνεται στον έρωτα του για τη Σίμπιλ – πολύ ωραίο το μέρος του βιβλίου που μιλάει για το ειδύλλιο τους. ήταν νάρκισσος αλλά είχε επίγνωση της άσωτης ζωής του.  Ο Χένρυ είχε αδιανόητα άσχημες ιδέες για τις γυναίκες και τις εξέφραζε με έναν πολύ αλαζονικό τρόπο. Στο βιβλίο εκτίμησε την ομορφιά της λογοτεχνικής έκφρασης , του τρόπου που αποτύπωσε ο συγγραφέας τις ιδέες του. Κατανόησε λοιπόν τη λογοτεχνική του αξία. Ο πίνακας αντιπροσωπεύει τη συνείδηση του Ντόριαν γι αυτό και τον διέλυσε στο τέλος καθώς η έκλυτη ζωή του άφησε σημάδια στην ψυχή του και αποτυπώθηκε έντονα στον πίνακα. Αποτελούσε ο πίνακας το ζωντανό θάνατο της ψυχής του.

Στη Βαλεντίνα άρεσε πολύ η αρχή του βιβλίου  και της τράβηξε αμέσως την προσοχή. Περίμενε ότι θα πέθαινε η Σίμπιλ και ο Μπάζιλ ήταν ο αγαπημένος της ήρωας. Της άρεσε η αναλυτική περιγραφή καθώς και η φαντασία του συγγραφέα. Ο Χάρυ μιλούσε ακατάπαυστα , ενώ ο Ντόριαν παρόλο που ήταν αθώος στην αρχή στη συνέχεια διαφθείρεται και οδηγείται στην καταστροφή.

 

Στη Νταριάνα άρεσε πολύ το βιβλίο και ήταν η δεύτερη φορά που το διάβασε – μάλιστα μας αποκάλυψε πως το όνομα της προέρχεται από το συγκεκριμένο ήρωα(!). Πιστεύει πώς ο ήρωας δεν έκανε χειρότερα πράγματα απ όσο κάνουν σήμερα οι άνθρωποι, αλλά δεν έβγαιναν  προς τα έξω όπως σήμερα. Της άρες επολύ η περιγραφή των συναισθημάτων , του ήλιου, της φύσης. Ο Ντόριαν είχε victim mentality  και ο θάνατος ήταν σημαντικό κομμάτι του βιβλίου. Άφησε τον Χένρυ να τον επηρεάσει πολύ – ίσως και λόγω του νεαρού της ηλικίας του.

Στο Μανώλη δεν άρεσε καθόλου ο τρόπος αφήγησης καθώς ο συγγραφέας πηδούσε από το ένα σημείο στο άλλο. Ένιωθε σαν να ήταν στο κέντρο ενός κουτσομπολιού και προσπαθούσε να βγάλει άκρη. Παρόλο που είχε θανάτους μέσα δεν τον άγγιξε συναισθηματικά, δεν συμπάθησε τον Ντόριαν , δεν ξαφνιάστηκε για το τέλος,

Ο Χρήστος το θεώρησε ένα ενδιαφέρον, κλασσικό βιβλίο .Ο Μπάζιλ μοιάζει με τον πατέρα ή το μεγάλο αδερφό που πάντα σε προσέχει . Είναι ο αγνός , λιτός ήρωας. Το Χάρυ τον συμπάθησε, καθώς θεώρησε πως είναι ο παρεξηγημένος ήρωας της υπόθεσης και αναγνώρισε ως πολύ ρεαλιστικές τις απόψεις του. Ο Ντόριαν πάλι είχε μια περίπλοκη εικόνα του εαυτού του και νιώθει πως μπορεί να ταυτιστεί μαζί του.

Στη γενικότερη συζήτηση που ακολούθησε σταθήκαμε στο πώς το βιβλίο μιλά για  το είναι και το φαίνεσθαι, στην ανάγκη των ανθρώπων να αρέσουν για πάντα, να κυνηγήσουν – μάταια-  την νεότητα, στην αποτύπωση της κοινωνικής ζωής της εποχής αλλά και των ιδεών της συγκεκριμένης περιόδου μέσα από το συγγραφέα. Ήταν μια κλασσική επιλογή που δεν απογοήτευσε τα μέλη της ομάδας!

Trash - "Στη δύσκολη στιγμή φαίνονται οι αξίες και οι αρετές του καθενός"

 

 Τελευταία ταινία της Κινηματογραφικής Λέσχης για φέτος η ταινία Σκουπίδια «Trash», η οποία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Άντυ Μάλιγκαν. Υπόθεση: Ραφαέλ, Γκάρντο, Αρουραίος: Τρία αγόρια που γεννήθηκαν στη χωματερή της Μπεχάλα και περνούν τη μέρα τους ξεδιαλέγοντας σκουπίδια, με την ελπίδα ότι κάποτε θα βρουν κάτι αξιόλογο. Και το βρίσκουν. Είναι ένα δερμάτινο τσαντάκι που περιέχει ένα πορτοφόλι με ένα σημαντικό γι` αυτά χρηματικό ποσό, μια ταυτότητα, κάποιες φωτογραφίες, έναν χάρτη κι ένα κλειδί. Όταν θα ανοίξουν τη θυρίδα στην οποία αντιστοιχεί το κλειδί, θα ανακαλύψουν ένα θανάσιμο μυστικό. Κι από κείνη τη στιγμή μπαίνουν στο στόχαστρο της αστυνομίας αλλά και του υπόκοσμου. Όμως τα παιδικά της χωματερής δεν έχουν μάθει να εγκαταλείπουν καμία μάχη. Ειδικά όταν πρόκειται για την επιβίωσή τους…

 

Οι πρωταγωνιστές της ταινίας ζουν μέσα στα σκουπίδια και η ζωή τους είναι συνυφασμένη με τη βρωμιά και τη φτώχεια. Παρόλα αυτά διαλέγουν να τα βάλουν με δυναμεις ανώτερες τους "επειδή αυτό είναι το σωστό"όπως λένε. Πώς κρίνετε την απόφαση τους;

Πολύ ηρωική και γενναία αν πάρουμε υπόψη και την ηλικία των παιδιών

Ήταν πολύ σωστή και γενναία απόφαση

Συμφωνώ απόλυτα μαζί τους διότι προσφέρουν με τον δικό τους τρόπο κάτι πολύτιμο για κάποιον άλλον

ειναι πολυ γενναιοι παρολο που ζουν στην φτωχεια ή στα <<σκουπίδια>> με δυσκολες συνθηκες κανουν το σωστο και να φέρουν αντίρρηση στο αδικο

Η απόφαση των παιδιών στην Trash είναι επικίνδυνη, αλλά ηθικά γενναία, γιατί επιλέγουν το σωστό παρά τις δύσκολες συνθήκες τους.

Η απόφαση των παιδιών να τα βάλουν με δυνάμεις ανώτερες δείχνει μεγάλο θάρρος και ηθικές αξίες παρά τις δύσκολες συνθήκες ζωής τους. Αν και είναι επικίνδυνη απόφαση αποδεικνύει ότι το να κάνεις το σωστό είναι πιο σημαντικό από τον φόβο.

Η απόφαση τους είναι θαρραλέα και ηθικά σωστή Παρά τη φτώχεια και τις δυσκολίες επιλέγουν να κάνουν το σωστό δείχνοντας αξίες όπως δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια

Είναι σωστή ηθικά

Πολύ ώριμη

Θεωρώ πως αυτή η απόφαση που πήραν ήταν πολύ θαρραλέα και θέλει πολύ συναίσθηματικη δύναμη για να βάλεις τον εαυτό σου σε τέτοιο ρίσκο. Υπήρχαν πολλές στιγμές στις οποίες θα μπορούσαν να είχαν χάσει την ζωή τους αλλά δεν τα παράτησαν και αυτό δείχνει την αλλαγή που ήθελαν να κάνουν στις ζωές όλων.

Πολύ τολμηρή, ώριμη και αποφασιστική για την ηλικία τους, δεν δίστασαν ιδιαίτερα ο Ραφαέλ καμιά στιγμή

Πολύ ορθή και θαρραλέα

Εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί τους, γιατί άμα δεν δράσουν εκείνοι και δεν κάνουν την κίνηση να ξεσηκώσουν τους άλλους τότε δεν θα υπάρξει ποτέ καμία αλλαγή.

Θέλουν να αποδείξουν ότι και αυτοί έχουν δικαίωματα και δύναμη παρόλο που είναι φτωχοι

Σωστή

Τα παιδιά αυτά παρόλο που ζούσαν σε μια υποαναπτυγμένη περιοχή είχαν ηθικές αξίες και δεν τα παράτησαν όταν βρέθηκαν στα δύσκολα γιατι ήταν φιλόδοξα και είχαν πίστη στον εαυτό τους και εμπιστοσύνη μεταξύ τους

νομίζω ότι η απόφασή τους ήταν πολύ γενναία.παρά τις δύσκολες συνθήκες και τη φτώχεια τους επέλεξαν να κάνουν το σωστό και να σταθούν απέναντι σε μεγάλες δυνάμεις γεγονος που δείχνει ότι είχαν θάρρος

Γενναία ,σωστή και δεν θα το έκαναν όλοι

Συμφωνώ γιατί έκαναν το σωστό

Σωστή καθώς πρέπει να επαναστατήσει αυτός ο λαός για καλύτερη ζωή

Είναι γενναία απόφαση γιατί διαλέγουν το σωστό παρόλο τον κίνδυνο.

Σωστή,και εγώ το ίδιο πράγμα θα εκανα επειδή άμα το σκεφτείς άμα δεν κάνανε τίποτα και δίνανε το πορτοφόλι πίσω σίγουρα θα συνέχιζαν την κανονική τους ζωή και μικρή πιθανότητα να πάρουν τα λεφτά που θα έπαιρναν για το πορτοφόλι,πήραν το ρίσκο και τα άλλαξαν όλα,και της ζωές τους αλλά και όλη την χώρα.

Θεωρώ ότι η απόφαση που πήραν ήταν η σωστή γιατί αν τα έβαζαν με τις ανώτερες δυνάμεις δεν θα κατάφερναν να αλλάξουν τη ζωή τους

 

 

 

Πόσοι στη σημερινή κοινωνία θα τολμούσαν να κάνουν κάτι παρόμοιο; Να ακολουθήσουν το δρόμο του ηθικά σωστού και όχι του νόμιμου; Εσείς τι θα κάνατε, αν βρισκόσασταν σε μια παρόμοια θέση;

Όχι πόλλοι αλλά εγώ στην ίδια θέση θα προσπαθούσα να κάνω το σωστό γιατί ίσως με έβαζε σε μονοπάτι με ανυπομονησία και περιπέτεια που θα με έβγαζε από τον βαρετό καθημερινό κύκλο της ζωής που μπορεί να με οδηγούσε σε ένα καλύτερο μέλλον

Εγώ θα προσπαθούσα αλλά αν έβαζα σε μεγάλο κίνδυνο τον εαυτό μου θα σταματούσα

Πιστεύω πως στην σημερινή κοινωνία δεν θα έκανε κάποιος κάτι τέτοια. Αν βρίσκομουν σε αυτή την θέση δεν θα εμπλεκόμουν καθόλου σε όλο αυτό. Όχι επειδή φοβάμαι απλώς επειδή δεν θα προτιμούσα να χάσω την ζωή μ για κάτι που δεν με αφορά

Στην σημερινή κοινωνία λιγοι θα εκαναν κατι τετοιο καθὼς χρειάζεται θαρρος και στην τωρινή κοινωνία μας οι περισσότεροι φοβούνται το τι θα γινει μετα <<συνεπεια>> ή προτιμούν το προσωπικό τους συμφέρον

Λίγοι θα τολμούσαν να κάνουν το ίδιο, γιατί ο φόβος και η ασφάλεια συχνά υπερισχύουν. Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι επιλέγουν το ηθικά σωστό. Σε μια τέτοια θέση, θα ήθελα κι εγώ να κάνω το σωστό, παρότι έχει ρίσκο.

Λίγοι άνθρωποι πιστεύω σήμερα θα τολμούσαν να βάλουν το ηθικά σωστό λόγω φόβου και συνεπειών. Προσωπικά, θα προσπαθούσα να κάνω το σωστό, αλλά ταυτόχρονα θα φοβόμουν

Λίγοι θα το τολμούσαν γιατί οι περισσότεροι φοβούνται τις συνέπειες Προσωπικά θα προσπαθούσα να κάνω το σωστό αλλά με προσοχή για την ασφάλεια μου

Δεν θα το έκανε σχεδόν κανένας . Για εμένα δεν είμαι σίγουρη . Μπορεί και να το έκανα αν είχα βοήθεια

Κανένας και αν ήμουν στην θέση τους δεν ξέρω τι θα έκανα

Πιστεύω πως πολύ λιγοι θα τολμούσαν να κάνουν κάτι παρόμοιο διότι όλοι πλέον προτιμούν την «άνεση» από μια καλύτερη ζωή. Εγώ να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω τι απόφαση θα επερνα σε μια τέτοια κατάσταση αλλά πολύ πιθανό να έκανα το ίδιο γιατί δεν μπορώ να συμβιβαστώ με ότι «μου δώσει» η ζωη

Δεν θεωρώ ότι πολλοί θα έκαναν κάτι τέτοιο γιατί καταρχάς κανένας δεν κοιτάζει πλέον το συμφέρον κάποιου άλλου εκτός από τον εαυτό τους και γιατί έχω την αίσθηση ότι οι άνθρωποι όσο περνούν τα χρόνια διασκεδάζουν όλο και λιγότερο

Δεν ξέρω

Πιστεύω πως ελάχιστοι θα τολμούσαν να κάνουν κάτι παρόμοιο και να διακινδυνεύσουν όχι μόνο την ζωή τους αλλά και τους αγαπημένους τους ανθρώπους. Πέρα από αυτό, αρκετοί φοβούνται την τιμωρία που θα υποστούν τον νόμο πολύ περισσότερο από το γεγονός ότι τίποτα δεν θα αλλάξει εάν δεν δράσουν. Εγώ, προσωπικά, αν και δεν διαθέτω την ίδια φυσική κατάσταση και ικανότητες με τα παιδιά, θα προσπαθούσα να δείξω και εγώ στον κόσμο τις φρικαλαιότητες που υπόκειται καθημερινά όχι μόνο η κοινότητα μου αλλά και εγώ η ίδια.

Πιστεύω στις μέρες μας δύσκολα θα γινόταν κάτι τέτοιο γιατί πιστεύω δεν θα είναι τοσο εύκολο όπως την ταινία εγώ προσωπικά δεν θα δεχωμουν να ζω ετσι και θα επαναστατούσα

Κάποιοι θα τολμούσαν,όχι όλοι. Αλλά αν βρισκόμουν σε μια παρόμοια θέση τότε το καλό θα ήταν να κάνω το σωστό όπως οι ιδιοι

Πιστεύω πως τα άτομα που θα το έκαναν αυτό είναι ελάχιστα καθώς πλέον μεγαλώνουμε και πιστεύουμε πως αν γίνει κάτι θα δράσουμε αλλά είναι μόνο λόγια, στη δύσκολη στιγμή φαίνονται οι αξίες και οι αρετές του καθενός. Εγώ θα το έκανα αν βρισκόμουν σε παρόμοια κατάσταση

στη σημερινή κοινωνία λίγοι ίσως θα τολμούσαν να κάνουν κάτι παρόμοιο γιατί πολλοί φοβούνται τις συνέπειες. αν ήμουν στη θέση τους θα προσπαθούσα κι εγώ να κάνω το σωστό ακόμα κι αν ήταν δύσκολο ή επικίνδυνο

Θα απέφευγα αυτήν την κατάσταση για να μην ασχολούμαι

Θα έκανα ότι είναι σωστό όπως τα παιδιά

Περισσότεροι δεν τολμούν λόγο φόβου της παρανομίας

Οι περισσότεροι θα ακολουθούσαν τον νόμο για να μην μπλέξουν. Και πιστεύω ότι και εγώ θα φοβόμουν.

Πολλοί δεν θα το κάνανε επειδή θα διάλεγαν την ασφαλής επιλογή και την ζωή τους, εγώ όπως είπα θα εκανα αυτό το που διάλεξαν και τα παιδιά επειδή δεν θα άντεχα να ζω μια τέτοια ζωή για πάντα.

Νομίζω ότι στις μέρες μας οι περισσότεροι πολίτες υπακούν τον νόμο και δεν θέλουν να ακολουθήσουν τον σωστό δρόμο. Εγω αν ήμουν σε παρόμοια θέση θα ακολουθούσα τον δρόμο του ηθικά σωστού , ακόμα κι αν αυτό άλλαζε τη ζωή μόνο ενός ανθρώπου προς το καλύτερο

 

 

 

"Η αστυνομία δεν μας θεωρεί ανθρώπους, αλλά σκουπίδια, λέει ο Ράφαελ στην αρχή της ταινίας (επειδή είναι φτωχοί και ζουν στο περιθώριο)". Αποδείχτηκε αυτό μέσα στην ταινία;

Ναι

Ναι.

Ναι αποδείχθηκε γιατί η αστυνομία φερόταν στα παιδιά με βία και αδικία δείχνοντας ότι τους θεωρεί σκουπίδια

Ναι αποδείχτηκε από τον τρόπο που τους φερόντουσαν. Δηλαδή υποτιμητικά , σαν να μην έχουν δικαιώματα και με πολύ εκμετάλλευση

Ναι , αποδείχτηκε στην ταινια γιατι οι αστυνομικοί φέρονταν στα παιδια με βια χωρις σεβασμο σαν να μην εχουν αξια ως ανθρωποι

Ναι, η αστυνομία συμπεριφέρεται στα παιδιά με βία και αδιαφορία, δείχνοντας ότι δεν τα βλέπει σαν ανθρώπους αλλά σαν «σκουπίδια», όπως λέει ο Ράφαελ.

Ναι, τα λόγια του Ραφαέλ αποδείχτηκαν μέσα στην ταινία, ειδικότερα όταν η αστυνομία τον πήρε και τον κακοποίησε σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ναι αποδείχτηκε γιατί τους φέρεται βίαια και άδικα σαν να μην έχουν αξία ως άνθρωποι και τους αποκάλεσαν και κατσαρίδες

Ναι γιατί τους βασάνιζαν και τους σκότωναν

Από την πρώτη στιγμή

Ναι. Στην ταινία φαίνεται πως οι αστυνομικοί βοηθανε τους πλούσιους και πως έστω και λίγο να τραβήξουν την προσοχή οι φτωχοί κατευθείαν κατηγορούνται .

Αποδείχθηκε ότι αυτοί που θεωρούσαν "σκουπίδια" ήταν περισσότερο άνθρωποι από όλους και ο Ραφαέλ παρόλο που είχε την ευκαιρία να σκοτώσει τον αστυνομικό δεν το έκανε παρόλο που κόντεψε να τον σκοτώσει πολλές φορές γιατί είναι πάνω από όλα άνθρωπος

Ναι, ιδιαίτερα στην σκηνή που ο αστυνομικός τους αποκαλεί κατσαρίδες. Και μέσα από το γεγονός ότι ο πολιτικός αποφάσισε να κάψει την χωματερή, δηλαδή το μόνο μέρος διαβίωσης των ανθρώπων αυτών.

Ναι αποδείχθηκε και με το παραπάνω από τον υπεροπτικό και βίαιο τρόπο που χρησιμοποιούσαν οι αστυνομικοί ως προς τους απλούς ανθρώπους που θεωρούσαν κατώτερους

ναι φάνηκε μέσα στην ταινία ότι η αστυνομία και οι άλλοι άνθρωποι δεν τους σεβόντουσαν και τους φερόντουσαν σαν να μην ήταν άνθρωποι επειδή ήταν φτωχοί και ζούσαν στο περιθώριο

Ναι αποδείχθηκε γιατί τοὺς κακοποιούσαν

Αποδείχτηκε γιατί το είπε και ο πλούσιος και φαίνεται που ζουν οι φτωχοί

Αποδείχθηκε και με το παραπάνω

Ναι

Ναι φυσικά,ιδικά όταν τον χτυπούσαν με το αμάξι και γενικά μας απόδειξε πολλές φορές ότι ισχύει αυτό.

Οι άνθρωποι ακόμα κι αν ζούσαν στις φαβέλες δεν σημαίνει ότι είναι σκουπίδια. Είναι όντως φτωχοί και δεν τα βγάζουν πέρα οικονομικά όμως φαίνονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλον και δεν μπορούν να θεωρηθούν σκουπίδια.