Εγχειρίδιο οδηγιών για τη ζωή

Για να προβληματιστούμε λίγο.

Πείτε όχι στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία από τις πλουσιότερες περιοχές του κόσμου, ωστόσο 17% των Ευρωπαίων έχει περιορισμένα οικονομικά μέσα και δεν μπορεί να ανταποκριθεί οικονομικά για τα βασικά στοιχεία που χρειάζονται.

Η φτώχεια συνδέεται συχνά με τις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου ο υποσιτισμός, η πείνα, η έλλειψη καθαρού νερού αποτελούν συχνά καθημερινή πρόκληση. Η Ευρώπη όμως επηρεάζεται επίσης από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Μπορεί να μην είναι τόσο σοβαρή, αλλά παρόλα αυτά είναι απαράδεκτο. Η φτώχεια και ο αποκλεισμός ενός ατόμου ισοδυναμεί με την φτώχεια της κοινωνίας στο σύνολό της. Η Ευρώπη μπορεί να είναι ισχυρή μόνον εάν αξιοποιείται το πλήρες δυναμικό του κάθε ατόμου.
πηγή http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=637&langId=el

Το 2010 ορίστηκε ως Ευρωπαϊκό Έτος Ενάντια Στη Φτώχεια Και Τον Κοινωνικό Αποκλεισμό και το ιστολόγιο του Πειραματικού Γυμνασίου Ζωσιμαίας Σχολής Ιωανννίων, «Δημιουργική Γραφή» (annboukou.blogspot.com/) είναι φέτος αφιερωμένο σ’ αυτόν το σκοπό.

Η ομάδα εργασίας του Γ4 του σχολείου, υπό την επίβλεψη της φιλολόγου της τάξης και υπεύθυνης του ιστολογίου κας Άννας Μπουκουβάλα, υποστηρίζει ότι ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι ένα θέμα που αφορά όλους μας. Προωθεί λοιπόν ενεργά την καταπολέμησή του μέσα από τη δημιουργία αφίσας και βίντεο και την προετοιμασία μιας ραδιοφωνικής εκπομπής με αντίστοιχο θέμα, που στοχεύουν στην ενεργό παρέμβαση των μαθητών στα κοινωνικά δρώμενα. Τα παιδιά έκαναν μια θαυμάσια εργασία και σας παρουσιάζουμε το βίντεο που έφτιαξαν. Για να ακούσετε και τη ραδιοφωνική τους εκπομπή συνδεθείτε με το ιστολόγιο τους. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά και στην υπεύθυνη καθηγήτρια ! Στέλνουμε τους μαθητικούς μας χαιρετισμούς!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ from annboukou on Vimeo.

The meatrix ( από που προέρχεται η τροφή μας)

Το Μάτριξ για γουρουνάκια ή από που προέρχεται το κρέας που τρώμε. Στην ιστοσελίδα http://www.themeatrix.com/intl/greek/ μπορούμε να ενημερωθούμε για τα τρόφιμα που καταναλώνουμε και τα οποία είναι εργοστασιακού τύπου. Το κόμικ που ακολουθεί είναι διαφωτιστικό.

Γιατί τα παιδιά βλέπουν........

Λέσχη Ανάγνωσης... Η αυλαία έπεσε.

Και ναι φίλες και φίλοι! Το ταξίδι της ανάγνωσης έφτασε για φέτος στο τέλος του! Χτες το απόγευμα είχαμε την τελευταία μας συνάντηση για να συζητήσουμε για το βιβλίο της Μαρούλας Κλιάφα «Ο δρόμος για τον Παράδεισο είναι μακρύς». Καταφέραμε-πάλι καλά- να μαζευτούμε 12 από τα μέλη, μιας και αρκετοί δεν ήρθα, γιατί διαβάζουν για τις εξετάσεις… Καλή επιτυχία παιδιά! (Το βιβλιαράκι μας)
Κλασσικά διαφωνήσαμε για το βιβλίο! Η Δανάη είπε πως τα γράμματα της Βερόνικα είχαν ενδιαφέρον, κάτι που δε συνέβαινε στα γράμματα της Ελένης. Αναφερόταν σε θέματα κλισέ – όπως ο ρατσισμός και η ξενοφοβία- και δεν την συγκίνησε στο σύνολο του. Η Ελένη διαφώνησε μαζί της, γιατί, όπως είπε, την εποχή που γράφτηκε το βιβλίο, το θέμα του ρατσισμού δεν το επέλεγαν πολλοί συγγραφείς να το διαπραγματευτούν. Η Φρειδερίκη το βρήκε ενδιαφέρον, όπως και η Στέλλα. Τα κορίτσια συμπάθησαν ιδιαίτερα τη Βερόνικα, αλλά θα προτιμούσαν η Ελένη να ήταν ειλικρινής από την αρχή της αλληλογραφίας με τη φίλη της.

(Η ομάδα εν δράσει - μάλλον διαφωνούμε!!!Έλα Κατιάννα κάθισε επιτέλους!)

Γενικά άρεσε ο τρόπος που η συγγραφέας άγγιξε το θέμα του ρατσισμού, αν και ορισμένα σημεία του βιβλίου δεν έπειθαν τον αναγνώστη (η ευκολία με την οποία η Ελένη άλλαζε φίλους, η αποδοχή από τους γονείς της ζωής της κόρης τους, η παρουσίαση γεγονότων που δεν συμβάδιζαν με τη ζωή ενός κοριτσιού 15 ετών). Η Κατερίνα πάλι βρήκε πολύ κουραστικό τον τρόπο που εξελίσσονταν τα γεγονότα – ανταλλαγή γραμμάτων χωρίς την παρεμβολή κάποιου αφηγητή- και δεν κατάφερε να τελειώσει το βιβλίο. Η Ελένη βρήκε ενδιαφέρον και το εξώφυλλο του βιβλίου – γεγονός με το οποίο συμφωνήσαμε οι περισσότεροι- και φυσικά σχολιάσαμε τον τίτλο του.
Η τελική βαθμολογία του βιβλίου ήταν 7.
Η συνάντηση έκλεισε με δωράκια ( τι άλλο; χειροποίητους σελιδοδείκτες), τα οποία μοιράστηκαν στα μέλη της Λέσχης ως ενθύμια της φετινής αναγνωστικής μας διαδρομής. Τους σελιδοδείκτες έφτιαξαν με προσωπική εργασία (και τις ευχαριστούμε πολύ!!) η κ. Κρικέλη και η Δανάη (έχουμε και καλλιτέχνες στην παρέα!)

(Δεν είναι θαυμάσιοι οι σελιδοδείκτες μας;;;)
Το σίγουρο είναι ότι όλοι μας περάσαμε πολύ καλά τα απογεύματα αυτά που συναντιόμασταν και κουβεντιάζαμε , διαφωνούσαμε ή συμφωνούσαμε , τσακωνόμασταν , γελούσαμε και ανταλλάσαμε συναισθήματα , απόψεις και ιδέες με κοινό παρονομαστή ένα βιβλίο.

Καλό καλοκαίρι φίλοι μας ! Και καλά αναγνωστικά ταξίδια!

Τα έργα των χεριών τους!

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε τα έργα των συμμαθητών μας του Γ2 και Γ4, τα οποία στόλισαν τους τοίχους των αιθουσών τους. Οι δημιουργίες τους έγιναν ως εργασίες διαθεματικές στη Γλώσσα και την Ιστορία και αφορούσαν πρόσωπα που ξεχώρισαν στα νεώτερα χρόνια - καλλιτέχνες, φιλοσοφους και επιστήμονες. Ιδού λοιπόν σε αγαστή σύμπνοια Βολταίρος, Μαρξ, Νίτσε και Μπετόβεν, Μπελ και Βαν Γκόγκ.

Μιράντα και ο αγαπημένος της Νίτσε!

Κατιάννα και Βολταίρος!(και ναι τα δάκρυα είναι η βουβή γλώσσα του πόνου..)

Αργύρης ο αναρχικός! (κι ας μας λέει ότι είναι εθνικιστής!)

Νίνα και Βαν Γκογκ!

Ειρήνη και Νίτσε ιλουστρασιόν!

Φιλίτσα και Δαρβίνος!

Μαρία -η ρομαντική ψυχή μας- και Μπετόβεν!

Θωμαή (η Ολυμπιακός!) και Στέλλα(το χαρούμενο παιδί!) μαζί για τον Μπετόβεν!


Αντωνία και Χαΐνριχ Μπελ!

Δανάη και Δαρβίνος ( η εξέλιξη είναι γεγονός και όχι θεωρία, ε Δανάη;;)

Ελισάβετ (η καλλιτεχνική φύση!) και Βαν Γκόγκ.

Παιδιά χάρη σε σας απόκτησαν προσωπικότητα οι τάξεις σας! Είστε καταπληκτικοί!

Τα παιδιά μιλούν για την παιδεία (2)

Η σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα – οικονομική κρίση, φόροι, περιβαλλοντικά προβλήματα. Τίποτα όμως δεν είναι τυχαίο. Πίσω από όλα αυτά κρύβονται πικρές αλήθειες και ένα τεράστιο πρόβλημα όπως είναι η παιδεία.
Αρχικά δεν υπάρχουν υποδομές.. Ή μάλλον υπάρχουν αλλά είναι σε απαίσια κατάσταση. Τα κτήρια είναι παλιά , εργαστήρια Φυσικής- Χημείας δεν υπάρχουν. Οι τουαλέτες είναι σε άθλια κατάσταση. Πως είναι δυνατόν να περιμένουν τόσα πράγματα από μας και τα βασικά τουλάχιστον δεν μας τα παρέχουν; Ακόμη δεν υπάρχουν γυμναστήρια, ούτε και βιβλιοθήκες κατάλληλες για να μας καλύψουν τις ανάγκες. Μας λένε οι γυμναστές να είμαστε σε καλή φόρμα και αυτό που κάνουν είναι να μας δίνουν μια μπάλα. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον ούτε επιλογή ασκήσεων. Ένα άλλο θέμα που επίσης με απασχολεί στο σχολείο είναι ότι δεν υπάρχουν ειδικές αίθουσες καλλιτεχνικών ή μουσικής. Με τόσες ελλείψεις πως περιμένουν να μορφωθούμε…να σπουδάσουμε….
Παράλληλα υπάρχει σοβαρή έλλειψη προσωπικού. Σπάνια να βρεις καθηγήτρια Μουσικής για παράδειγμα. Και ακόμη πολλοί καθηγητές δεν διορίζονται στην ώρα τους ενώ πολλοί δεν έχουν διδαχτεί παιδαγωγικά. Δηλαδή με τι προσόντα τους διορίζουν; Ακόμα μερικοί καθηγητές δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Έρχονται για να πάρουν τα λεφτά τους και ποσώς τους ενδιαφέρει αν τα παιδιά καταλαβαίνουν ή όχι. Εν μέρει το καταλαβαίνω, έχουν οικογένεια να συντηρήσουν αλλά και εμείς δεν είμαστε αόρατες ψυχές. Έχουμε και εμείς ανάγκες.



Τα βιβλία πάλι είναι βαρετά, ακαταλαβίστικα και φορτωμένα πληροφορίες. Ορισμένα έχουν πολύ χαμηλή ποιότητα και μας διδάσκουν πράγματα , που δε θα μας χρειαστούν στη ζωή μας. Αντί να μας διδάσκουν πώς να παλεύουμε για την καθημερινή μας ζωή, μας διδάσκουν πράγματα ανούσια. Πάλι καλά που δεν τα πληρώνουμε κιόλας! Φανταστείτε τι σπατάλη θα είχε υποστεί η τσέπη των γονιών μας!!
Επιπλέον ο τρόπος διδασκαλίας πολλές φορές είναι βαρετός, αφού και τα βιβλία δεν βοηθάνε τον καθηγητή. Τι να κάνει λοιπόν κι αυτός; Κάθεται και φλυαρεί. Ο τρόπος διδασκαλίας δεν έχει κανένα όφελος και πρέπει να αποκατασταθεί άμεσα. Πρέπει να πάρουμε ιδέες από άλλες χώρες. Στην Κίνα για παράδειγμα τα παιδιά μαθαίνουν από τους υπολογιστές. Έτσι ούτε το παιδί ούτε ο καθηγητής κουράζεται.
Θα ήθελα να αναφερθώ όμως και στον μαθητικό χουλιγκανισμό. Από που νομίζετε ότι αρχίζουν όλα αυτά; Από το σπίτι ή το σχολείο; Τα παιδιά στο σχολείο πρέπει να διδάσκονται για τον χουλιγκανισμό και τις συνέπειες του. Έτσι θα καταβάλλουν μια προσπάθεια να αποτρέψουν το παιδί να μπλέκει σε τέτοιες καταστάσεις. Θα πρέπει να το μάθουν να συγκρατεί τα νεύρα του ή να το κάνουν να ξεσπά σε κάτι που αγαπά ή έχει ταλέντο. Θα πρέπει να το μάθουν να αγαπά τους συμμαθητές του και να του δείξουν ότι αυτό και εκείνοι είναι το μέλλον, διότι χωρίς αγάπη μέλλον δεν υπάρχει.
Τέλος θέλω να πω πως είμαι πολύ απογοητευμένη από τα σημερινά σχολεία. Αναρωτιέμαι αν και πότε θα ανακαλύψω τον άλλο μου εαυτό, το κρυμμένο μου ταλέντο. Αν το σχολείο μου δεν μπορεί να με βοηθήσει, τότε ποιος θα το κάνει; Ή μήπως όλα αυτά γίνονται για να μείνω θύμα;….Ένα είναι σίγουρο. Δεν θα κάνω το λάθος που κάνουν κάποιοι άλλοι, δε θα παραδοθώ στα χέρια της κοινωνίας, γιατί απλά δεν της έχω εμπιστοσύνη. Μακάρι όλα να διορθωθούν Το κλειδί είναι να υπάρχει ένα σύστημα και μια οργάνωση στο σχολείο. Έστω και λίγο ενδιαφέρον….

Ειρήνη Πακιρτζή, Γ2