Για ένα αυτόγραφο από τον Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπέλ!

Γεια σας!

Βρίσκομαι  στην Νέα  Σκωτία, στον Καναδά, μπροστά στο σπίτι του Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ. Ήρθα εδώ με την προσωπική μου χρονομηχανή (διότι του σχολείου μου ήταν χαλασμένη) για να  τον ρωτήσω πέντε έξι πραγματάκια  για τα οποία ενδιαφέρεται η κυρία μας και στο τέλος θα πάρω και ένα αυτόγραφο για αυτήν (που όλοι ξέρουμε πόσο πολύ το θέλει)!!!!!!!Τέλος πάντων επειδή βαριέμαι να μιλάω μόνος μου θα του χτυπήσω την πόρτα και ελπίζω να μην φάω χυλόπιτα...

 

Η πόρτα ανοίγει , και λέω από μέσα μου.. It ‘s show time…

 

--Γεια σας.

 

-Γεια σας.

 

--Θα θέλατε κάτι.

 

-Εμ, ναι,  είμαι μαθητής απο το νησί της Κω(το ξέρετε; στην Ελλάδα είναι!) και θα ήθελα να σας πάρω μια μικρή συνέντευξη.

 

--Βεβαίως πέρασε μέσα..

 

-Ευχαριστώ πολύ.

 

--Δεν μου λες παιδί μου πώς και ήρθες μέχρι εδώ για να μου πάρεις μια συνέντευξη;

 

-Με βρήκαν μικρό και με εκμεταλλεύτηκαν που να σας τα λέω τώρα ,αλλά το καλό είναι που χάνω μάθημα! Αυτό είναι το μόνο που με χαροποιεί!!

 Τέλος πάντων ας έρθουμε στο θέμα μας .

 

--Όπως θέλεις.

 

-Πότε πήρατε το δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας για  τη συσκευή που μεταδίδει τον ήχο και τη φωνή τηλεγραφικώς;

 

--Στις 7 Μαρτίου  του 1876.

 

-Αν δεν κάνω λάθος αυτή η συσκευή ήταν το πρωτότυπο. Αργότερα την εξελίξατε;

 

--Σωστά ήταν το πρωτότυπο.  Αλλά τον Απρίλιο του 1903 ανακάλυψα  τον πολλαπλό τηλέγραφο και έγραψα τις πρώτες μου σημειώσεις σχετικά με το τηλέφωνο.

 

-Έχετε κάνει και άλλες εφευρέσεις; Αν ναι μπορείτε να μου πείτε κάποιες από αυτές;

 

--Το 1919 έφτιαξα ένα θαλάσσιο σκάφος με πτερύγια καταφέρνοντας να το κινήσω τοποθετώντας 2 τεράστιες μηχανές μεγάλης ισχύος, με την  ταχύτητα  των 70 μιλίων την ώρα.

Επίσης κατάφερα να σηκώσω απο το έδαφος έναν άνθρωπο με δύο τεράστιους χαρταετούς.

 

-Όλα αυτά είναι πολύ ωραία! Πόσο θα ήθελα πολύ να είμαι εκεί,  όταν τα δοκιμάζατε!

 

--Όντως ήταν ωραία , αλλά άλλο ένα καλό που βγήκε απο αυτή την υπόθεση είναι ότι έβγαλα αρκετά χρήματα για να χρηματοδοτήσω τις έρευνες για την εκπαίδευση των κωφάλαλων.

 

-Φαίνεται ότι νοιάζεστε για τους κωφάλαλους πάρα πολύ .

 

--Έτσι είναι, απ’οτι βλέπεις και η γυναίκα μου κωφάλαλη είναι.

 

-Ωχ, συγνώμη μισό λεπτό. (Βγήκα λίγο έξω γιατί με έπαιρναν στο κινητό και που να του εξηγώ τώρα τι είναι κινητό!)

 

--Με την ησυχία σου.

 

(Το παιδί στο πιλοτήριο της χρονομηχανής ήταν και μου είπε ότι πρέπει να φύγουμε, γιατί σε λίγο θα πιάσει μπόρα. Πρέπει να τον αποχαιρετήσω.)

 

-Λοιπόν, σας ευχαριστώ για όλα , να είστε πάντα καλά !

 

--Χαίρομαι που βοήθησα και να έχεις καλό ταξίδι!

-Ευχαριστώ πολύ!

 

 

(Όταν τελικά έφτασα στο σχολείο συνειδητοποίησα ότι δεν είχα πάρει αυτόγραφο για την κυρία!!!Καταστροφή! Πάει ο βαθμός!)

 

Νικόλας Σάββας Κοσαρής, Γ2

 

 

"Κρατήστε την επαναστατική φλόγα αναμμένη", Μιχαήλ Μπακούνιν

Ραδιοφωνικός σταθμός «Αντίδραση»

Έξι λεπτά πριν βγούμε στον αέρα. Όλα είναι στη θέση τους. Τα χέρια μου τρέμουν, νιώθω κάτι να διαπερνά το στομάχι μου  -μάλλον θα είναι ο θαυμασμός  που κρύβω γι αυτόν. Δυο λεπτά ακόμα. Μια τελευταία γουλιά από τον καφέ και …. Η σύνδεση με το παρελθόν ολοκληρώθηκε. Ο Μιχαήλ Μπακούνιν  μας περιμένει κάπου στο παρελθόν.1872, Ελβετία.

 

-Κύριες  και κύριοι , σήμερα έχουμε την τιμή να φιλοξενήσουμε στον σταθμό μας την πασίγνωστη επαναστατική μορφή του αναρχικού χώρου του 19^ου αιώνα, Μιχαήλ Μπακούνιν.

Καλησπέρα σας κ.Μπακούνιν.

-Καλησπέρα και σε σας! Χαρά μου που βρίσκομαι μαζί σας!

-Η χαρά είναι όλη δική μας. Λοιπόν ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Προερχόμενος από αριστοκρατική , ρωσική οικογένεια, προοριστήκατε για στρατιωτική καριέρα και καταλήξατε να είστε ανώτατος αξιωματικός του ρωσικού στρατού. Παρόλα αυτά , παρατήσατε απότομα την στρατιωτική καριέρα. Γιατί έγινε αυτό;

-=Από τα πρώτα χρόνια της στρατιωτικής μου θητείας πίστευα ότι οι στρατιώτες είναι δουλοπάροικοι που δωροδοκούνται με αμοιβές, για να καταστείλουν τον υπόλοιπο λαό. Μετά από αρκετά χρόνια αυτή η άποψη εδραιώθηκε και σε συνδυασμό με το ότι κουράστηκα από την στρατιωτική ζωή με έκαναν να τα παρατήσω όλα.

-Αχα. Τι σας κίνησε το ενδιαφέρον για να ασχοληθείτε με τον αναρχισμό;

-Επηρεάστηκα από την Εγελιανή φιλοσοφία και ανέμειξα τις απόψεις μου με την διαλεκτική. Βέβαια είχα έρθει σε επαφή με τον Μάρξ, τον Ένγκελς και τον Προυντόν, τις θέσεις του οποίου για τον αναρχισμό ασπάσθηκα.

-Μάλιστα. Όπως γνωρίζουμε απευθύνατε κάλεσμα σε Πολωνούς και Ρώσους για ένωση σε μια πανσλαβική επαναστατική συνομοσπονδία. Οι αρχές σας συνέλαβαν στην Αυστρία και καταδικαστήκατε σε θάνατο, αλλά τελικά εκδοθήκατε στη Ρωσία και εξοριστήκατε στη Σιβηρία. Τι ακολούθησε μετά από αυτό το χρονικό σημείο;

-Μετά από αρκετό χρονικό διάστημα δραπέτευσα και περπατώντας έφτασα στη θάλασσα απ όπου πέρασα απέναντι στην Ιαπωνία. Από κει έφτασα στην Καλιφόρνια και μετά στη Νέα Υόρκη. Και τέλος στο Λονδίνο, όπου και συνειδητοποίησα ότι κάθε κυβέρνηση ήταν τυραννία.

 

-Αληθεύει ότι συγκρουστήκατε με τις απόψεις του Καρλ Μάρξ;

-Ναι. Εγώ υποστήριζα την άμεση επαναστατική δράση και την οργάνωση των εργαζόμενων προκειμένου να καταργηθούν το κράτος και η κεφαλαιοκρατία..Εκείνος είχε αναπτύξει συμμαχία με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα , τα οποία υποστήριζαν την κατάκτηση της πολιτικής δύναμης από την εργατική τάξη και την ύπαρξη μιας μεταβατικής μορφής κράτους μετά την επανάσταση .

-Πολύ ωραία!κ. Μπακούνιν σας ευχαριστούμε που μοιραστήκατε το χρόνο σας μαζί μας.

-Δική μου η ευχαρίστηση για τη ραδιοφωνική αυτή συνάντηση!

-Κυρίες και κύριοι ο ραδιοφωνικός μας χρόνος τελειώνει κάπου εδώ. Θα θέλαμε να παρακαλέσουμε τον κ.Μπακούνιν να κλείσει εκείνος την εκπομπή. Ο λόγος σε σας κ.Μπακούνιν!

-Φίλοι και φίλες ακροατές,μην ξεχνάτε:  κρατήστε την επαναστατική σας  φλόγα αναμμένη!

 

Γιώργος Αλεξογιαννόπουλος, Γ1

 

 

 

 

 

Εργασίες στην Ιστορία Γ Γυμνασίου

Οι εργασίες στην Ιστορία έχουν αρχίσει να παγιώνονται στο ιστολόγιο και μάλιστα το συγκεκριμένο είδος που αφορά την ενασχόληση με ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών που έζησαν το 19ο  και στις αρχές του 20ου αιώνα.

Οι μαθητές συμμετέχουν φέρνοντας και μια συνέντευξη με τον επιστήμονα καλλιτέχνη  /συγγραφέα/ποιητή /φιλόσοφο που τους τράβηξε την προσοχή η ζωή και το έργο τους και με ένα παράλληλο υλικό(κολάζ, ppt, δημιουργία βίντεο).
Η συνέντευξη έχει μια δσυκολία , αφού οι μαθητές οφείλουν να μεταφερθούν χρονικά στο παρελθόν και να εστιάσουν σε μια συγκεκριμένη στιγμή της καριέρας του προσώπου που διάλεξαν. Παράλληλα, οφείλουν να έχουν μελετήσει αρκετά στοιχεία για τη ζωή και την προσωπικότητα του ατόμου που διάλεξαν προκειμένου να είναι πειστική η συνέντευξη τους!
Σταδιακά, τις επόμενες ημέρες θα ανεβάσουμε κάποιες από τις εργασίες των παιδιών.

Στα βήματα του Καρυωτάκη - Ποιητικές απόπειρες



Night lotus

Μαύρη η νύχτα
τ αστέρια δεν τα βλέπω πουθενά
τα όνειρα μου θόλωσαν
πέτρα η καρδιά.

Κάθε μέρα ίδια
βοήθεια δεν ζητάω πιά
να μείνω για πάντα μόνος
με τη σκια για συντροφιά.

Ομίχλη παντού
ο ήλιος έχει σβήσει
κι εγώ ακόμα ψάχνω τον παράδεισο
που κάποτε είχα ζήσει.

Αλλά εσύ ακόμα στέκεσαι
πως μπορείς ακόμα απορώ
να ξεχάσεις την πίκρα αυτού του κόσμου
γιατί εγώ εκεί ζω.
Δανάη Αμαλβύ Τσιάμη, Γ1

Alone Girl Sad Picture

Η ζωή μου ένα δάκρυ, ένας πόνος, μια απογοήτευση.
Η καρδιά μου ραγισμένη και πληγωμένη.
Οι έρωτες μια τρικυμία, μια θαλασσοταραχή,
να καταλήγουν στο αιώνιο γιατί.

Οι αναμνήσεις και η μελαγχολία η μόνη μου παρηγοριά
η μοναξιά πιστή συντροφιά.
Ατενίζω το μέλλον χωρίς όνειρα, με απογοήτευση.
Και το παράπονο στα μάτια κομματιάζει ό,τι είχα ονειρευτεί.

Θέλω από κάπου να στηριχτώ
μα τα πόδια μου αδύναμα με εγκαταλείπουν.
Θέλω να γελάσω, να φωνάξω από χαρά,
μα τα χείλη μου επίμονα σφραγισμένα.
Θέλω να ζήσω , να χαρώ τη ζωή,
μα μου είπαν πως ο δρόμος μου είναι μικρός.
Αναστασία Παπαγγελή, Γ3

Sad girl

Γύρω μου βλέπω ένα χάος.
Άλλοι πονάνε και άλλοι γελάνε.
Αλλοι πεινάνε και άλλοι διψάνε.
Άλλοι γιορτάζουν και άλλοι φωνάζουν.
Άλλοι χορεύουν και άλλοι παλεύουν.

Εγώ το μόνο που αισθάνομαι είναι το κενό.
Νιώθω ένα τίποτα
και γι αυτό επιλέγω άλλο να μη ζω
σε αυτό τον κόσμο τον κακό.

Σε αυτό τον κόσμο τον κακό
που καταστρέφει ό,τι ποθώ
ένα τέλος εγώ θα δώσω
και από το μάταιο τούτο κόσμο θα γλυτώσω.
Βαγγελίτσα Καπουράνη, Γ1

Express myself

Το κρύο που χτυπάει τους ανθρώπους που είναι στα πάρκα
-σκηνή τρόμου-
ο πόνος που φέρνει ο άνεμος από το βορρά
καθρεφτίζεται στα πρόσωπα τους.


Τα σπίτια που παγώνουν χωρίς ζεστασιά.
Οι νέοι που φωνάζουν στους δρόμους τη νύχτα.
Οι φλόγες που καίνε στα μάτια τους μέσα.
Της πόλης η εικόνα
ραγίζει το βλέμμα
η όψη χλωμιάζει
το δάκρυ που πέφτει σα βροχή
στο κόκκινο χρώμα της θλίψης.


Κι εγώ στο δρόμο βαδίζω και βλέπω
και βλέπω και βλέπω.............
τον εαυτό μου;
Γιάννης Μυτιληνιός, Γ3

Ως πότε....

Πείνα, ανεργία, φτώχεια
κυριεύουν τις ζωές μας
χωρίς να προβάλουμε αντίσταση.

Τα σύνορα προσπαθώντας να περάσουν,
εικοσι ένα πέθαναν προχτές.
Άνθρωποι όμως για κάποιους δεν ήταν.

Ξένοι και ντόπιοι
οδεύουμε προς τη δουλεία των πλουσίων
και εκείνοι να σώσουν το έθνος τάχα.

Απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις
καθημερινά
μήπως και κάτι αλλάξει.
Τα σκυλιά τους όμως τους προστατεύουν πολύ καλά.

Ύπουλοι πάτησαν πάνω στην αμάθεια των πολλών,
εξουσία προκειμένου να πάρουν
και μίσος να σπείρουν στο λαό.

Γιώργος Αλεξογιαννόπουλος, Γ1

Σκέψεις (ή στα βήματα του Καρυωτάκη)

Μελετώντας τη ζωή και την ποίηση του Κ.Καρυωτάκη, ζητήθηκε από τους μαθητές του Γ1 και Γ3 να αποπειραθούν να γράψουν ποίηση με "καρυωτακική "οπτική. Οι αντιδράσεις τους ήταν αρχικά οι ακόλουθες :μα τι λέτε τώρα κυρία;, τι πράγματα είναι αυτά;μας έχετε τρελάνει!δεν πάτε καλά που θα γράψουμε ποιήματα...και τα λοιπά!Παρόλες τις διαμαρτυρίες τους όμως, αρκετοί ήρθαν την επόμενη κιόλας ημέρα και μου είπαν ότι είχαν γράψει το ποίημα τους και μάλιστα δήλωσαν και ευτυχείς για το αποτέλεσμα!





Πρώτη ποιητική απόπειρα που δημοσιεύουμε είναι το ποίημα του Γιάννου Μαστρομηνά από το Γ3 με τίτλο Σκέψεις.Τα σχόλια δικά σας!

Ώρες ατελείωτες στο γραφείο μου ξοδεύω
Τις σπαταλάω σε μία σειρά από ανώφελες σκέψεις
Συνειδητοποιώντας ότι ποτέ δεν θα με προσέξεις

The Beginning And The End by Xiaoqing Ding

Οι σκέψεις φεύγουν και έρχονται
Όμως δυο δεν φεύγουν
Μένουν εκεί και με στοιχειώνουν
Η μία είσαι εσύ, η άλλη είναι το τέλος σου
Μία αγάπη, ένα μίσος
Σ’ αγαπώ, σε μισώ


Οι σκέψεις αυτές παλεύουν μεταξύ τους
Όμως χωρίς κανένα νικητή
Πρέπει να τις δώσω ένα τέλος
Αφού δεν μπορώ να δώσω σε εσένα


Έχει νυχτώσει, ο ήλιος έχει δύσει
Η ημέρα τελείωσε αλλά οι σκέψεις όχι
Ο μόνος τρόπος είναι να τελειώσω και εγώ.

Γιάννος Μαστρομηνάς, Γ3

Απόσπασμα ναυτικού ημερολογίου(Γενάρης 1945)

11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1945  

Σήμερα το πρωί ξύπνησα  όταν ο ήλιος ξεκίνησε να αστράφτει, τότε είδα από το παράθυρο της κουκέτας μου , πως είχε καλό καιρό. Αυτό θα μας βοηθούσε να φτάσουμε γρηγορότερα στον προορισμό μας , την Αλεξάνδρεια.

Σηκώθηκα και έπειτα από λίγο πήγα να φάω πρωινό. Εκεί συνάντησα τον ταλαιπωρημένο καπετάνιο, που μόλις είχε φύγει από το τιμόνι και πήγαινε για ύπνο. Τον ρώτησα αν φτάνουμε και μου είπε πως σε τρεις ώρες περίπου θα ήμασταν στον προορισμό μας. Εκεί θα ξεφορτώσαμε σόγια και ρύζι τα οποία τα είχαμε φορτώσει στη Ινδία.

Μόλις   τέλειωσα πρωινό πήγα ξανά στην καμπίνα. Όταν έφτασα βρήκα αρκετά  παιδία που μέναμε μαζί στην καμπίνα , αλλά επειδή τότε είχαν τελειώσει την βάρδια τους έπρεπε να ξεκουραστούν. Αφού έπρεπε να υπάρχει ησυχία στο δωμάτιο έφυγα και πήγα να κάνω ένα τσιγάρο στο κατάστρωμα . Μόλις πήγα , βρήκα πολλούς συνταξιδιώτες . Μιλήσαμε για τους αγαπημένους μας , ότι δηλαδή κάνουμε κάθε μέρα .

Έπειτα από μια ώρα με φώναξαν γιατί έπρεπε να επισκευάσω κάτι προβλήματα που είχε το πλοίο με τους ασύρματους . Όταν πήγα , διόρθωσα τα καθημερινά και συνηθισμένα προβλήματα με τα καλώδια των κεραιών. Μόλις τέλειωσα την επισκευή φτάσαμε στο προορισμό μας κατά τις έντεκα το πρωί .

 Εκεί πλαγιοδετήσαμε στην θέση που είχαμε αράξει το πλοίο την προηγούμενη φορά . Ο καιρός ήταν ηλιόλουστος αλλά είχε αφόρητη ζεστή . Με τέτοιο καιρό το ξεφόρτωμα θα ήταν πολύ δύσκολο . Δέκα ώρες εγώ εγώ μαζί με άλλους επτά συντρόφους ξεφορτώσαμε το εμπόρευμα . Αρχικά ξεφορτώσαμε τα βάρια φορτία , δηλαδή το ρύζι. Έπειτα ξεκινήσαμε με την σόγια . Δεν προλάβαμε να αδειάσουμε το εμπόρευμα από τις αποθήκες γιατί νύχτωσε.

Μετά από τόσες ώρες  δουλειάς και κούρασης έπρεπε να ξεκουραστώ . Η ώρα ήταν ένια και μίση, μετά από αυτή την ταλαιπωρία πήγα να φάω . Φάγαμε μαζί με τους υπόλοιπους εργάτες .Μετά από αρκετή ώρα πήγα για ύπνο και όταν θα ξυπνούσα δε ήξερα τι με περίμενε.

Θεόφιλος Έψιμος, Γ1