Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016

Θα σ' αγαπώ μέχρι η ψυχή και το σώμα μου να πεθάνουν...(Ερωτικά γράμματα και διάλογοι του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας)

Ερωτόκριτος: Άκουσες Αρετούσα; Ο πατέρας σου δεν θέλει να παντρευτούμε και μου είπε να φύγω , αλλιώς θα με σκοτώσει. Μόνο μια εβδομάδα μου έδωσε. Και μου είπε να φύγω όσο πιο μακριά μπορώ,  ειδάλλως θα με βρει και θα με σκοτώσει. Αλλά εγώ σ' αγαπάω και δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.  Αν ζήσω χωρίς εσένα είναι σαν να μην έχω ζωή ,σαν να μην αναπνέω.
Αρετούσα:  - Ερωτόκριτε,  το ίδιο νιώθω και εγώ για εσένα,  αλλά να ξέρεις πως πάντα εγώ σ'αγαπάω και θα σ'αγαπάω μέχρι να πεθάνω. Και θα αντισταθώ ακόμα και στους γονείς μου και δεν θα τους αφήσω να με παντρέψουν με κάποιον άλλο. Θα τους προειδοποιήσω πως , αν με παντρέψουν με κάποιον άλλο,  εγώ θα αυτοκτονήσω και θα έχουν το κρίμα στο λαιμό τους .Και να ξέρεις πως αν το θέλει η μοίρα θα είμαστε μαζί, αλλιώς θα πεθάνουμε και οι δύο μας και η αγάπη μας θα είναι για πάντα δυνατή.
Ερωτόκριτος: Ναι αλλά και θα αφήσουμε ένα μάθημα στις επόμενες γενιές :  πως όταν ένα ζευγάρι αγαπιέται πρέπει να κάνουν τα πάντα για να μην χωριστούν ποτέ!
Ελισιάνα Τάκα, Γ5



 Ερωτόκριτος: Άκουσες,Αρετούσα μου,τα θλιβερά νέα;
Αρετούσα: Τι έγινε,Ερωτόκριτε;
Ερ.:Ο πατέρας σου με διώχνει από εδώ. Μου έδωσε διορία τέσσερις μέρες και μετά θα πρέπει να φύγω...
Αρετ.: Γιατί; Και εγώ πώς θα τα καταφέρω; Αφού δεν θα αντέξω μακριά σου...
Ερ.:Ούτε εγω, μα ο πατέρας σου το αποφάσισε, και ψάχνει μάλιστα βασιλιά για να σε παντρέψει!
Αρετ.: Α,αποκλείεται! Αυτό δεν γίνεται.
Ερ.: Γίνεται,Αρετούσα μου, καθώς όταν κάτι θέλουν οι γονείς το παιδί τους δεν μπορεί να εκφράσει την γνώμη του, παρά να συμφωνήσει, ξεχνώντας ό,τι εκείνο θέλει.
Αρετ.: Να ξέρεις, πάντως, πως εγώ πάντα εσένα θα αγαπώ και θα σκέφτομαι.
Ερ.: Δεν το πιστεύω! Εγώ γρήγορα θα ξεχαστώ, όταν καταλάβεις πόσο ευτυχισμένη θα είσαι. Καλύτερα να πεθάνω και να σε έχω, παρά να είμαι ζωντανός και να είμαι με άλλη. Εγώ ήρθα εδώ, στον κόσμο, για εσένα.
Αρετ.:Εγώ σε αγαπώ, και αν η μοίρα δεν το θέλει να είμαστε μαζί, τότε έλα να με βρείς, χαρούμενος, στον Άδη.
Ολυμπία Τρίγκα, Γ5


Ερωτ: Αρετούσα, αγάπη μου, να ξέρεις πως ο,τι και να γίνει θα σε αγαπώ αλλά κάπου εδώ πρέπει να σου πω αντίο...
Αρετ: Τι εννοείς Ρωτοκριτε δεν σε καταλαβαίνω... Μιλά καλά και πες μου τι συμβαίνει.
Ερωτ: Ο πατέρας σου με εξόρισε από την χώρα...έχω μόνο τέσσερις μέρες για να μαζέψω τα πράγματα μου...
Αρετ: Τι;Οχι! Πως ειναι ποτέ δυνατόν να σου κάνει κάτι τέτοιο... (Αρχίζει να κλαίει)
Ερωτ: Σου υπόσχομαι πως θα επιστρέψω και θα ζήσουμε μαζί! Εάν όχι σε αυτόν τον κόσμο,  θα σε περιμένω στο Άδη. Ωστόσο καμιά δεν θα σε αντικαταστήσει ούτε στην καρδιά,  αλλά ούτε και στο μυαλό.
Αρετ: Ρωτοκριτε,  είσαι η ζωή μου όλη! Να ξέρεις πως ο,τι και να γίνει θα σε περιμένω δεν θα σε ξεχάσω ποτέ...
Ερωτ: Αρετούσα μου, σε παρακαλώ υπόσχεσαι μου κάτι ...
Αρετ: Ο,τι θες.
Ερωτ: Τώρα που θα φύγω, ο πατέρας σου θα προσπαθήσει να βρει κάποιον να σε παντρέψει, να σταματήσεις να με σκέφτεσαι...
Αρετ: Όχι! Ποτέ! Καλύτερα στον Άδη να κατέβω και να σε περιμένω,  παρά να αγαπήσω κάποιον άλλο. Αλλά κι εσύ Ρωτοκριτε, τώρα που θα μου φύγεις, δεν θέλω να πάρει καμιά την θέση μου στην καρδιά σου...
Ερωτ: Πίστεψε με, αυτό ποτέ δεν θα γίνει και μην το ξαναπείς! Εξάλλου πως είναι δυνατόν να σε αντικαταστήσω. αφού για εσένα γεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου!
Ματίνα Τρακόσα, Γ5







 - Άκουσες Αρετούσα μου γλυκιά , πώς ο πατέρας σου με εξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα,  είπε ο Ερωτόκριτος στην Αρετούσα. 
  - Ναι , δυστυχώς το άκουσα , αγαπημένε μου Ερωτόκριτε , απάντησε λυπημένη η Αρετούσα.
  -Μονάχα , 4 μέρες μου έδωσε και τώρα περιμένω στην ξενιτιά να πάω, την πληροφόρησε.
  -Μα πώς μακριά σου να ζήσω εκεί χωρίς εσένα , αφού ξέρεις , θα σκέφτομαι τον πατέρα σου που γρήγορα θέλει να σε παντρέψει με ένα βασιλόπουλο και εσύ δεν θα μπορείς να αντισταθείς στη θέληση των γονιών σου , της μιλούσε θλιβερά ο Ερωτόκριτος με τα δάκρυα στα μάτια . 
    Η Αρετούσα δεν έβρισκε λόγια να πει από τον καημό της 
  -Μια χάρη σου ζητώ , την ώρα που θα αρραβωνιαστείς να μου υποσχεθείς πώς όλα θα τα ξεχάσεις και όσα ήθελες και ζήσαμε δεν υπάρχουν πια . Καλύτερα να πεθάνω παρά να ζω γιατί για σενα γεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου , είπε ο Ερωτόκριτος χίλια κομμάτια .
  -Τα λόγια σου Ερωτοκριτε ήταν γεμάτα φαρμάκι δεν περίμενα να ακούσω τέτοια λόγια από εσένα , ξαφνιασμένη απάντησε στα λόγια του Ερωτοκριτου η Αρετούσα 
  -Αυτό πρέπει να γίνει όμως , πρέπει να με ξεχάσεις , απάντησε ο Ερωτόκριτος 
  -Μα εγώ ή ίδια δεν μπορώ να αρνηθώ αφού ,δεν με αφήνει η καρδιά μου γιατί για σενα καίγεται η καρδιά μου Ερωτοκριτε , απάντησε κλαίγοντας η Αρετουσα 
  -Αν η μοίρα μας δεν θέλει να είμαστε μαζί , εσύ την ψυχή μου θα την βρεις χαρούμενη στον Άδη κάτω , είπε τα τελευταία της λόγια και έφυγε από δίπλα του .
Μουαζέζ Χατζηφειζουλάχ, Γ5



Αγαπημένη μου, 
Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου πω κάποια άσχημα νέα. Δυστυχώς ο πατέρας σου με εξορίζει σε τόπο μακρινό και μου έδωσε μονάχα τέσσερις ακομα μέρες να μείνω εδώ. Φεύγω Αρετούσα, φεύγω... Μα πως θα ζήσω μακριά σου; Πως θα ζήσω χωρίς να ακούω την καρδιά σου να χτυπά; Είσαι ο λόγος που ζω, ο λόγος που αναπνέω! Καλύτερα να πεθάνω, αν δεν γίνεται να σε έχω κοντά μου. Ο πατέρας σου θέλει να σε παντρέψει με έναν άρχοντα, με έναν πρίγκιπα! Ίσως εκείνος να μπορεί να σου προσφέρει τα πλούτη και μια ζωη μέσα στη χλιδή, αλλά ποτέ κανείς δεν θα σε αγαπήσει όσο σ' αγάπησα εγώ! Δεν υπάρχει άνθρωπος, που να πάτησε το πόδι του κάτω στη γη, που να αγάπησε κάποιον όσο εγώ σ' αγαπώ! Το ξέρω πως και εσύ μ' αγαπάς, αλλά ξέρω πως δεν θα φέρεις αντίρρηση στον πατέρα σου και θα παντρευτείς ένα πριγκιπόπουλο. Το μόνο που θέλω από εσένα, όταν παντρεύεσαι, είναι να με θυμηθείς, να κλάψεις, να θυμηθείς όσα μου είχες υποσχεθεί και τα είχες ξεχάσει. Δεν θα αγαπήσω ποτέ καμία άλλη στον κόσμο! Είσαι το οξυγόνο μου, ο λόγος για τον οποίο το κορμί μου γεννήθηκε! Μην με ξεχάσεις και ας είσαι παντρεμένη! Απλά μην με ξεχάσεις.
Υ.Γ. Θα σ' αγαπώ μέχρι η ψυχή και το σώμα μου να πεθάνουν! Δικός σου, Ερωτόκριτος



Λατρεμένε μου,
Τα λόγια σου ήταν γεμάτα φαρμάκι. Πότε δεν περίμενα να ακούσω αυτές τις λέξεις από το στόμα σου. Άκουσε με, άκου την καρδιά μου που χτυπά μονάχα για εσένα, διώξε αυτές τις σκέψεις από το μυαλό σου. Σ' αγαπώ περισσότερο από την ίδια μου τη ζωή! Προτιμώ να είμαι φτωχή, να μην έχω να φάω και να είμαι μαζί σου, παρά να έχω πλούτη και μεγαλεία με κάποιον άλλον! Καλύτερα να ζω στην κόλαση μαζί σου, παρά στον παράδεισο χωρίς εσένα. Να πέσω στις φλόγες να καώ, παρά να είμαι μακριά σου. Δεν έχουν σημασία τα πλούτη και η καταγωγή, το μόνο που μετρά είναι η αγάπη! Και εγώ αγαπώ μόνο εσένα! Θα σ' αγαπώ ώσπου ο ήλιος να σταματήσει να λάμπει , ώσπου τα χελιδόνια σταματήσουν να είναι μαύρα, ώσπου να σταματήσει να υπάρχει η βροχή! Ακόμα και αν εσύ σταματήσεις να με αγαπάς, Εγώ θα σ' αγαπώ! Ω Θεέ! Σε λατρεύω, είσαι ο μόνος λόγος που ζω! Είσαι η αιτία ύπαρξης μου! Είσαι ο,τι πιο σημαντικό στη ζωή μου, ακόμα και από τον ίδιο μου τον εαυτό! Θα κάνω τα πάντα για να δω εκείνο το υπέροχο χαμόγελο, που γεμίζει την ψυχή μου! Δεν θα παντρευτώ κανέναν άλλον εκτός από εσένα! Δεν πρόκειται να σε ξεχάσω, θα είσαι αιώνια στη καρδιά μου χαραγμένος! Κι αν η μοίρα δεν μας θέλει στον κόσμο αυτό μαζί, μην ανησυχείς οι ψυχές μας θα είναι αιώνια μαζί στον άλλο κόσμο!
Υ.Γ. Κάθε σπιθαμή του σώματος μου σ' αγαπά και δεν πρόκειται να σε ξεχάσω ποτέ!
Μαρία Νίκη Χατζαντώνη, Γ5
Για πάντα δική σου, Αρετουσα





Αγαπητή μου Αρετούσα,
        Προσπάθησα. Σε ζήτησα απ'τον βασιλιά κι όμως μ' απαρνήθηκε στην εξορία στέλνοντάς με.Τέσσερις μέρες μου 'δωκε περιθώριο να μείνω, να μαζέψω πράγματα να χαιρετήσω κόσμο. Μα πώς θα σ'αποχωριστώ, πώς θα σε χαιρετήσω; Ξέροντας ότι η αγάπη σου για εμέ,  βράζει ακόμα στην καρδιά σου. Αυτό όμως που με πληγώνει πιο πολύ είναι η επιθυμία του πατέρα σου να σε παντρέψει μ' αλλον. Πλούσιο αφεντόπουλο και γεροδεμένο. Κι αν εσύ αλλάξεις γνώμη; ΚΙ αν με απορρίψεις; Κι αν τον ξένο παντρευτείς και 'με ξεχάσεις; Άκου προσεκτικά Αρετούσα μου και μιαν χάρη να μου κάμεις. Όταν τον παντρευτείς, όταν μ' απορρίψεις, όταν τους όρκους μας αυτούς εσύ η ίδια ξεχάσεις, να δακρύσεις και να πείς ότι όλα όσα μου υποσχέθηκες τα ξέχασες, ότι όλα ήταν ψέμα και ότι η αγάπη σου για εμέ δεν έχει χώρο στην καρδιά σου πια. Και τότε εγώ θα προτιμήσω το θάνατο παρά μιαν ζωή μακρια 'πο σένα.
   
                                                                              Με παντοτινή αγάπη,
                                                                                                                                                                                                                                                            Ερωτόκριτος



Μοναδικέ μου Ερωτόκριτε,
         Πώς μπόρεσε το στόμα σου να ξεστομίσει τέτοιου είδους κουβέντες, αφού και ο ίδιος γνωρίζεις την αγάπη μου για 'σένα. Οι σκέψεις σου αυτές μακριά πολύ να φύγουν και στο μυαλό σου το καθαρό, έγνοια να μην έχεις. Διότι η αγάπη μου για εσέ δεν μπορεί να σβηστεί με τίποτα απ'την καρδιά μου. Κι αν το σύμπαν θελήσει να μας χωρίσει; Εάν δεν ξανασυναντηθούμε ποτέ, τότε στις πύλες του Άδη ανυπόμονα θα σε περιμένω για να ζήσουμε έστω και πεθαμένοι, μαζί για μιά ζωή.


                                                                                                          Η πολυαγαπημένη σου,
                                                                                                                                                                                                                                                                        Αρετούσα


Μαρία Ανθούλη, Γ1




Αρετούσα μου,
Μια μέρα να μην δω το χαμόγελό σου και τα αστραφτερά σου μάτια είναι για μένα σαν να μην υπάρχει μέρα. Μα ο πατέρας σου θέλει να με διώξει και έχω μονάχα τέσσερις μέρες μέχρι να φύγω μακριά σου.Και αν δεν φύγω ο κύρης σου απείλησε να με σκοτώσει.Μα αν ήξερα τουλάχιστον πως μ'αγαπάς,πριν χάσω την ζωή μου και πως θα λαχταράς την ημέρα που θα με ξαναδείς.Αν γνώριζα πως χωρίς εμένα δεν θα μπορείς να ζεις και όταν φτάσει η μέρα να παντρευτείς κάποιον άλλο θα προτιμήσεις να πεθάνεις.Έτσι εγώ αισθάνομαι για'σένα,για αυτό και προτιμώ να σε δω και να πεθάνω παρά να ζήσω μακριά σου.Και αν σου φέρουν για γαμπρό πλούσιο και άρχοντα για'σένα εγώ θα είναι σαν να μην υπήρξα ποτέ; και θα προτιμάς εκείνον στην αγκάλη σου; ή θα θυμάσαι τους όρκους που ανταλλάξαμε εκείνη την βραδιά; Γιατί εγώ σου ορκίστηκα εκεί,κάτω από το φως του φεγγαριού πως θα σ'αγαπώ και θα σε ποθώ ακόμα και αν χάσω την ψυχή μου!
 Για πάντα δικός σου, ο Ερωτόκριτό σου!

Ερωτόκριτέ μου,
Εσύ είσαι για'μένα η ζωή μου όλη,εσύ είσαι αυτός που αγαπώ και ποθώ κοντά μου. Μαζί σου παιδιά εγώ θέλω να'χω και'σένα στην κάμαρή μου.Αυτά γιατί τα σκέφτεσαι;Γιατί αδικείς τον έρωτά μας; Εκείνη τη νύχτα που με φίλησες την καρδιά μου γιάτρεψες και με έκανες να νιώσω και πάλι ζωντανή.Μόνο για'σένα να χτυπά,μόνο για'σένα να υπάρχει και ας είσαι μακριά μου.Τους όρκους που ανταλλάξαμε δεν τους ξεχνώ και ούτε τους παίρνω πίσω.Την καρδιά μου εσύ ορίζεις,γιατί μονάχα για'σένα υπάρχει για άλλον κανέναν δεν χτυπά μα όσο και αν το μυαλό μου θέλει να ακούσει τον πατέρα μου η καρδιά δεν πρόκειται να το αφήσει.Αν όμως οι όρκοι που αλλάξαμε δεν εμπιστεύεσαι ακόμη έναν ακόμη εγώ θα σου προσθέσω για να πειστείς:Πως αν εσένα εγώ δεν μπορώ να παντρευτώ,τότε δεν αξίζει να ζω γι'αυτό και προτιμώ να σε συναντήσω στον Άδη.Αυτό κατάλαβέ το και βάλτο καλά στο νου σου,διότι χωρίς εσένα δεν υπάρχει λόγος για να ζω.
Η παντοτινή σου αγάπη, η Αρετούσα σου!
Χρυσοβαλάντω Αυγενάκη, Γ1





Αγαπημένη μου,
Έμαθες τι μου συνέβη; Μ’ έδιωξε ο πατέρας σου, με εξόρισε και μου ‘δωκε τέσσερις μέρες μονάχα. Δεν μπορώ να σ’ αποχαιρετήσω κι αν μου έδινε μια αιωνιότητα. Πώς θα μπορούσα; Είναι πάνω από τις δυνάμεις μου να ζήσω σε ένα κόσμο που δεν υπάρχεις. Κι απ’ την άλλη, φοβάμαι… Ο κύρης σου θα σε παντρέψει κι ευτυχισμένη θα ‘σαι. Θα με ξεχάσεις. Δεν θέλω να σου το στερήσω αλλά όσο σκέφτομαι ότι κοντά σου δε θα ‘μια… Αυτή την πραγματικότητα εγώ επιθυμώ να σου χαρίσω. Ειλικρινά δεν ξέρω πώς να ζήσω χωρίς εσένα. Δεν έχω τη δύναμη να μελινω μακριά σου, αλλά αν τη βρω θα είναι μόνο γιατί θα βεβαιωθώ ότι θα είσαι ευτυχισμένη. Πρόσεχε την καρδιά μου. Την άφησα μαζί σου.
Για πάντα δικός σου,
Ρωτόκριτος
Ρωτοκριτέ μου,
Πώς μπόρεσες να τα σκεφτείς; Διώξε αυτές τις σκέψεις απ’ το νου σου και αναλογίσου τι έχω να σου πω. Δε θα μπορούσα να νιώσω με κανέναν αυτά που προκάλεσες εσύ στην καρδιά μου. Σε αγαπάω περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο (σε συνδυασμό). Δεν είναι αρκετό αυτό για να σε πείσει; Σταμάτα να βασανίζεσαι και βάλε τέλος σ’ αυτούς τους λογισμούς. Μη με ξαναζητάς αφού ξέρεις ότι με έχεις. Η καρδιά μου έχει αποφασίσει πριν από ‘μενα. Αφού δε θέλει η μοίρα μας να σμίξουμε σε τούτο τον κόσμο, ας έρθει να με βρει η ψυχή σου στον Άδη. Αφού ξέρεις κάλλιο έχω τον θάνατο, παρά τη ζωή μου χωρίς εσένα. Να θυμάσαι: μας περιμένει μια ζωή. Εδώ ή στον άλλο κόσμο.
Με αιώνια αγάπη,
Αρετούσα

Αφροδίτη Χλαπάνη, Γ5



\\\\\\\




"Ο τυφλοπόντικας", Φιλίπ Μπαρμπώ

Πρώτη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης της Α Γυμνασίου για φέτος και το βιβλίο που είχαμε να διαβάσουμε ήταν «Ο τυφλοπόντικας» του Φιλίπ Μπαρμπώ. Τα παιδιά μας διάβασαν το βιβλίο και συζητήσαμε για την ιστορία του, τους χαρακτήρες και τα θέματα που θίγει. Καθένα από τα μέλη της Λέσχης τοποθετήθηκε ξεχωριστά και ακολούθησε συζήτηση.
Ο Διονύσης βρήκε ενδιαφέρον το βιβλίο αν και το θεώρησε πιο παιδικό, ενώ ο Οδυσσέας μας είπε ότι του άρεσε η ιστορία , τα παρατσούκλια που χρησιμοποιούσαν τα παιδιά μεταξύ τους καθώς και το ότι τα παιδιά δέθηκαν και μεταξύ τους αλλά και με το δάσκαλο. Ο Ιάκωβος αναφέρθηκε στην ιστορία –που τη βρήκε ωραία-  και στο ότι τα παιδιά προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να πετύχουν το σκοπό τους. Ο Σωτήρης βρήκε βαρετή την ιστορία  και του άρεσε που τα παιδιά είχαν την τόλμη να τα βάλουν με το δάσκαλο, ενώ η Αντωνία επισήμανε το γεγονός ότι τα παιδιά προσπαθούσαν να βγάλουν χρήματα για να κάνουν την εκδρομή τους δουλεύοντας ομαδικά.

Στην Εύα άρεσε ο δάσκαλος και το πώς προσέγγισε τα παιδιά και την Ειρήνη την εντυπωσίασε το πώς τα παρατσούκλια των παιδιών ταίριαζαν τόσο πολύ σε όλους. Η Μαρία βρήκε παιδικό το βιβλίο , ενδιαφέρουσα την ιστορία και της άρεσε η  τελευταία φράση του βιβλίου …..Η Στέλλα είπε ότι η ιστορία του βιβλίου ήταν πολύ ωραία και αυτό που ξεχώρισε στο βιβλίο ήταν η επιμονή των παιδιών να πραγματοποιήσουν την εκδρομή που τόσο πολύ ήθελαν. Η Φανή εντόπισε τη διαφορά του συγκεκριμένου βιβλίου στο ότι προβάλλονται παιδιά που έχουν μαθησιακά προβλήματα, παιδιά που αρχικά δεν αγαπούν τη μάθηση και τη γνώση αλλά σταδιακά αλλάζουν γνώμη και ξεχώρισε το Σπόρο από τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα, γιατί ήταν η πιο μικρή αλλά συγχρόνως η πιο δραστήρια.

Η Ντανιέλα, η Μαρία αλλά και ο Χρήστος βρήκαν ενδιαφέρουσα την ιστορία, ενώ ο Φίλιππος αναφέρθηκε στο πώς αυτά τα παιδιά , που αρχικά είχαν παραβατική συμπεριφορά, ασχολήθηκαν και με το σχολείο και με τα μαθήματα. Η Αναστασία βρήκε πολύ ωραίο το τέλος – το ότι τα παιδιά κατάφεραν να πάνε να δούνε τη θάλασσα και η Δομνίκη ανέφερε το πόσο κοπίασαν για να πετύχουν το στόχο τους.
Η συζήτηση που ακολούθησε περιστράφηκε γύρω από το πώς ένας δάσκαλος μπορεί να αλλάξει τη ζωή των μαθητών του. Τα παιδιά είπαν γιατί θα ήθελαν να έχουν ένα δάσκαλο σαν τον Τυφλοπόντικα:
  • Επειδή έπαιζε μουσική
  • Επειδή δε φώναζε
  • Επειδή θα κάναμε πολλές δραστηριότητες
  • Η μάθηση θα ήταν πιο εύκολη
  • Θα νοιαζόταν για τα παιδιά
  • Γιατί θα μας έκανε να αγαπήσουμε τη γνώση

Τα παιδιά στο βιβλίο άλλαξαν λόγω του δασκάλου :εκεί που θεωρούσαν ότι ήταν εκτός του σχολικού περιβάλλοντος, αυτός τους έδωσε την προσοχή του και τα βοήθησε να ανακαλύψουν τη χαρά της μάθησης!
Επόμενο βιβλίο της Λέσχης μας είναι τα "Σκουπίδια" του Άντυ Μάλλιγκαν

Νομίζεις ότι ξέρεις ποιος είσαι;Δεν έχεις ιδέα...., Crash, (2004)

Η ταινία Crash , κατά τη γνώμη μου, πιστεύω ότι είναι η καλύτερη που έχουμε δει – ως τώρα –στην Κινηματογραφική λέσχη. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι η σύγκρουση των φυλών μεταξύ τους – το ότι οι περισσότεροι χαρακτήρες συνδέονται με ένα «τρακάρισμα».  Η ταινία είχε βαρετές, ωραίες αλλά και συγκινητικές σκηνές. Μου άρεσε πολύ η σκηνή που ο νέος αστυνομικός πυροβολεί το μαύρο αγόρι επειδή πίστευε ότι θα έβγαζε το όπλο του, ενώ εκείνος το μόνο που ήθελε να κάνει ήταν να του δείξει το αγαλματάκι του Αγίου Χριστόφορου.
Στην ταινία δε μου άρεσε ο ρατσισμός εναντίον των μαύρων. Θα έπρεπε να τους συμπεριφέρονται με καλύτερο τρόπο. Επίσης δεν μου άρεσε το πώς αντέδρασε η μητέρα όταν έμαθε ότι έχασε το γιο της., λέγοντας τον άλλο γιο της πως έφταιγε εκείνος που δεν είχε πάει να τον βρει. Λάτρεψα την αντιστροφή των ρόλων –δηλαδή η γυναίκα που απαξίωνε την οικιακή βοηθό της –που ήταν Μεξικάνα- έφτασε στο τέλος να της πει ότι είναι η καλύτερη της φίλη! Εγώ μέσα από αυτή την ταινία κατάλαβα πόσο μικρός είναι ο κόσμος, πώς συγκρούονται οι άνθρωποι μεταξύ τους και πώς μπορεί να αλλάξουν κάποιοι χαρακτήρες. Εξαιρετική ταινία! Θα ήθελα να την ξαναδώ!
Δομνίκη Χατζηνικολάου, Γ5





Μπορώ να πω μόνο ότι η ταινία αυτή είναι μια από τις πολλές που με άφησε με το στόμα ανοιχτό και ταυτόχρονα με συγκίνησε . Ήταν απίστευτο πως σε μια ταινία μπορούν να συνδυαστούν η θλίψη και τα έντονα συναισθήματα . Όλες αυτές οι ιστορίες οι οποίες με έναν πολύ περίεργο τρόπο μπορούν να συνδυαστούν μεταξύ τους και ο τρόπος που μπορεί από την μια στιγμή στην άλλη να αλλάξουν τα συναισθήματα κάποιου . Η σκηνή που με συγκλόνισε δεν μπορούσε να είναι μια . Η κάθε ιστορία είχε και κάτι να σου δείξει και να σε συγκινήσει . Περισσότερο όμως ήταν η σκηνή με το κοριτσάκι! Ήταν απίστευτη η συγκίνηση τον γονιών μόλις πυροβόλησε ο Πέρσης και στο τέλος λέει ότι τελικά τον προστάτεψε ενώ στην πραγματικότητα οι σφαίρες δεν είχαν τίποτα μέσα !!!
Λάουρα Ραμόλλι, Γ4




Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ στην ταινία ήταν η στιγμή που τρέχει το κοριτσάκι για να σώσει τον μπαμπά του από τον πυροβολισμό. Επίσης μου άρεσε και η στιγμή που η γυναίκα είχε παγιδευτεί στο αμάξι και πήγε ο αστυνόμος που την είχε κακοποιήσει να την βοηθήσει . Τελικά τα κατάφερε αφού μετά από λίγο το αυτοκίνητο ανατινάχτηκε και η γυναίκα με το βλέμμα της του έδωσε να καταλάβει πως της ξεπλήρωσε αυτό που της είχε κάνει. Η ταινία ήταν πάρα πολύ ωραία η και θίγει όχι μόνο τον ρατσισμό ανάμεσα στους λευκούς και τους μαύρους αλλά και την αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους.

Αλίκη Κατσέλη, Γ2


Crash, μια απρόσμενη ταινία που αναπαριστά τον ρατσισμό και την κοινωνική περιθωριοποίηση των ανθρώπων στην Αμερική. Πιο συγκεκριμένα, η εξαιρετική δουλειά του βραβευμένου με όσκαρ σκηνοθέτη Πολ Χάγκις και του αξιοθαύμαστου επίσης βραβευμένου συνθέτη μουσικής Μαρκ Ισάμ, έδωσαν έναν εξωπραγματικό και διαφορετικό τόνο στην ταινία. Τέσσερις διαφορετικές ιστορίες που απρόσμενα συνδέονται μεταξύ τους στο ανατρεπτικό αυτό τέλος. Τα συναισθήματα αναμιγνύονται ενώ ταυτόχρονα ο σκηνοθέτης μας ταξιδεύει ανάμεσα στις ιστορίες αυτές όπου η κάθε μια έχει και διαφορετικό τέλος. Δυστυχώς, τα γεγονότα σήμερα το 2016, συγκρίνονται και επαυξάνουν με αυτά του 2004 (έτος που γυρίστηκε η ταινία). Όσο απίστευτο και αν φαίνεται, η ταινία αυτή δυστυχώς πέτυχε τον σκοπό της στην αναπαράσταση με ακρίβεια χιλιοστού, αφήνοντας μας συγκινημένους και ταυτόχρονα θλιμμένους.  

-Άλεξ Γιαλλούσης, Γ1


Η ταινία ήταν εξαιρετικά εκπαιδευτική. Το θέμα της βασιζόταν στο ρατσισμό και στο να μην κρίνουμε ανθρώπους .Το ωραίοτερο σημείο της ήταν όταν ο καλός και φιλικός αστυνομικός σταματάει με το αμάξι του για να πάρει τον νεαρό μαύρο. Στο αμάξι του ο νεαρός μαύρος παρατήρησε ότι είχε μια μικρή μινιατούρα του Αγίου Χριστόφορου ,σαν αυτή που είχε και ο ίδιος, πράγμα που του φάνηκε αστείο. Όταν θέλησε να τη δείξει στον αστυνομικό , εκείνος έβγαλε το όπλο και τον σκότωσε .Αφού όμως είδε τι ήθελε να του δείξει, θύμωσε πολύ με τον εαυτό του. 
Μπερνάρντ Ελεζί, Γ1