Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016

Για δες, άνθρωπος είμαι κι εγώ, Όχι, δεν είμαι «ξένος»!

Η 3η ενότητα της Νεοελληνικής Γλώσσας της Γ Γυμνασίου έχει ως θέμα της το ρατσισμό. Με το Γ5 αφιερώσαμε πολύ χρόνο στην ενότητα και ασχοληθήκαμε με όλες τις πτυχές του προβλήματος. Αφού έγινε μια γενική εισαγωγή, ακολούθησε συζήτηση με τους μαθητές και τις μαθήτριες και ανατέθηκαν εργασίες. Τα παιδιά έφτιαξαν κολάζ , βίντεο, έγραψαν κείμενα και δύο μαθήτριες, η Αφροδίτη και η Μουαζέζ,  δημιούργησαν μια ιστοσελίδα, όπου τα κορίτσια κατέγραψαν τις πληροφορίες που βρήκαν για το θέμα καθώς και πολλά βίντεο για όλες τις μορφές και τα είδη του ρατσισμού. Στην ιστοσελίδα αυτή ανέβασαν και τις εργασίες και των συμμαθητών τους, ανάμεσα στις οποίες ήταν και τρία πολύ ωραία βίντεο.
Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν κείμενα του βιβλίου,  κείμενα που αλιεύσαμε από το διαδίκτυο, μια παρουσίαση για το θέμα του ρατσισμού που δημιουργήθηκε με αφορμή την 21η Μαρτίου - παγκόσμια ημέρα ενάντια στον ρατσισμό - πολλά βίντεο που υπάρχουν στο διαδίκτυο και αφορούν την ενότητα –κάποια από αυτά τα έφεραν μαθητές- καθώς και ταινίες μικρού μήκους.


 
 

   

 



Ολοκληρώνοντας την ενότητα ζητήθηκε από τους μαθητές να καταγράψουν δυο πράγματα:

α) να αναφέρουν αν οι ίδιοι έχουν πέσει θύματα ρατσιστικών σχολίων ή συμπεριφορών
 β) αν η όλη προσέγγιση του θέματος τους έκανε να προβληματιστούν, να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του προβλήματος και να σκεφτούν / να δράσουν/να αναθεωρήσουν τη στάση τους απέναντι στο κοινωνικό αυτό πρόβλημα.



Οι απόψεις των παιδιών είναι πολύ ενδιαφέρουσες .

Πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι είμαστε ρατσιστές και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου. Όλοι έχουμε ρατσιστικές αντιλήψεις και πολλές φορές χωρίς να το καταλάβουμε γινόμαστε ρατσιστές. Υπάρχουν πολλές φορές που γίνομαι ρατσίστρια κοροϊδεύοντας το άλλο άτομο, το οποίο έχει ντυθεί κάπως περίεργα. Ξέρω ότι δεν είναι σωστό αυτό, διότι και μένα την ίδια μπορεί κάποιος να με κοροϊδέψει .Το κάνω όμως χωρίς να το καταλάβω. Και το συνειδητοποίησα όταν κορόιδεψαν εμένα. Τότε κατάλαβα πόσο άσχημα μπορεί να νιώσει και αυτός που κοροϊδεύω εγώ.


Είχα και γω κάποιες ρατσιστικές προκαταλήψεις αλλά ολοκληρώνοντας την ενότητα, δεν έχω πια καμιά. Κι αυτό γιατί μιλήσαμε για πολλά πράγματα και πιστεύω ότι ο ρατσισμός δε βοηθάει την κοινωνία μας αλλά αντίθετα την καταστρέφει και μας οδηγεί εδώ που μας οδήγησε.


Από μικρό παιδί πάντα αγαπούσα όλους τους ανθρώπους . Ποτέ δεν ξεχώριζα  τους ανθρώπους λόγω εθνικότητας , λόγω κοινωνικής θέσης  ή λόγω φύλου. Αν είναι μετανάστης, αλλοδαπός ή πρόσφυγας. Αντίθετα, πάντα ήθελα να τους βοηθήσω , γιατί στενοχωριόμουν για τη δύσκολη ζωή που περνούσαν. Όταν στο σχολείο κάναμε την ενότητα του ρατσισμού , μάθαμε πολλά πράγματα. Ότι δεν είναι σωστό να ξεχωρίζουμε τους άλλους ανθρώπους και πρέπει να αποδεχόμαστε το διαφορετικό από εμάς.


Δε φέρθηκα ποτέ ρατσιστικά και αυτή ενότητα μου έδειξε πόσο σκληρός είναι ο κόσμος. Ο ρατσισμός δε χρειάζεται να υπάρχει στην κοινωνία μας.


Εγώ είμαι ρατσιστής μόνο με τους ρατσιστές.


Τελειώνοντας την ενότητα της Γλώσσας που μιλάει για το ρατσισμό, πιστεύω ότι δεν έχω αλλάξει. Πάντα ήμουν λίγο ρατσίστρια χωρίς να το θέλω. Για παράδειγμα δε θέλω να κάνω παρέα με τα φτωχά η τα άσχημα παιδιά ή μερικές φορές φέρομαι ρατσιστικά σε άλλες εθνικότητες. Δεν το κάνω επίτηδες. Απλώς έτσι μου βγαίνει. Και κάθε φορά που σκέφτομαι έτσι, προσπαθώ να αλλάξω τη συμπεριφορά μου και να υιοθετήσω μια λιγότερο ρατσιστική συμπεριφορά.


Δεν υπήρξα ποτέ ρατσίστρια και δεν είχα ποτέ ρατσιστικές αντιλήψεις. Πιστεύω ότι στην εποχή που ζούμε δε θα έπρεπε να υπάρχει ρατσισμός. Κατά τη γνώμη μου όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Δεν έχει σημασία αν είσαι μουσουλμάνος, ομοφυλόφιλος .. Σημασία έχει να είσαι σωστός απέναντι στους άλλους και να είσαι καλός άνθρωπος.


Στην οικογένεια μου όλοι είναι ρατσιστές , οπότε συχνά επηρεάζομαι από τις αντιλήψεις τους. Δυστυχώς δεν μπορούν να καταλάβουν  και να αλλάξουν νοοτροπία, αφού έτσι μεγάλωσαν. Κάνοντας αυτή την ενότητα προσπάθησα και ακόμη προσπαθώ να ξεκαθαρίσω αν είμαι ρατσίστρια ή  όχι. Επηρεάζομαι αρκετά από την οικογένεια μου, αλλά σιγά σιγά προσπαθώ να αποδεχτώ όλους τους καινούριους ανθρώπους που γνωρίζω χωρίς να τους κρίνω από το χρώμα, τη φυλή ή τη θρησκεία , αλλά από το χαρακτήρα τους. Με τα μαθήματα που κάναμε κατάλαβα πως ορισμένοι άνθρωποι αξίζουν τη φιλία μας. Ο ρατσισμός φυσικά και έχει αρνητικές συνέπειες στην κοινωνία αφού δεν αποδέχονται άνθρωποι , ανθρώπους. Προσπαθώ να αλλάξω τρόπο σκέψης και στην οικογένεια μου-πράγμα πολύ δύσκολο.


Εγώ και η οικογένεια μου δεν είμαστε ρατσιστές , γιατί πάντα μπαίνουμε στη θέση του άλλου και βλέπουμε πως θα ένιωθε. Και τώρα που κάναμε για το ρατσισμό έμαθα κάτι καινούριο: ο ρατσισμός δεν είναι συμβατός με την κοινωνία.

Παλιά πίστευα πως δεν ήμουν ρατσίστρια. Έπειτα όμως από αυτό το κεφάλαιο , κατάλαβα ότι όλοι μας έχουμε υπάρξει είτε ασυνείδητα είτε συνειδητά ρατσιστές. Δεν είναι ότι έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους γύρω μου, αλλά κατάλαβα ότι καμιά φορά με τις πράξεις μου ασυνείδητα έχω υπάρξει ρατσίστρια. Έπειτα από αυτό το κεφάλαιο προσέχω περισσότερο πως φέρομαι και τι λέω.


Κατά τη γνώμη μου το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων ήταν ή εξακολουθούν να είναι ρατσιστές. Προσωπικά εγώ είχα κάποιες ρατσιστικές αντιλήψεις προς τους μετανάστες αλλά με τα βίντεο που είδαμε και τις συζητήσεις που κάναμε άλλαξα γνώμη και έμαθα πόσο κόπο έκαναν για αν σωθούν από τον πόλεμο στη χώρα τους και ότι πρέπει να είμαστε φιλόξενοι απέναντι τους.


Προσωπικά πιστεύω ότι δεν είμαι ρατσιστής. Ο ρατσισμός είναι κάτι που δεν ωφελεί την κοινωνία. Μέσα από τα μαθήματα που κάναμε, κατάλαβα πως ο ρατσισμός έχει καταστρεπτικές συνέπειες , αφού σίγουρα το άτομο που δέχεται ρατσισμό θα αντιδράσει άσχημα , επειδή δέχεται καταπίεση.


Στην αρχή της χρονιάς έμαθα ότι η αγαπημένη μου ηθοποιός που υποστήριζα εδώ και μήνες, ήταν ομοφυλόφιλη. Αυτό με σόκαρε κι άρχισα να αλλάζω τη γνώμη μου γι αυτή τις επόμενες ημέρες. Εκεί συνειδητοποίησα ότι ήμουν ρατσίστρια ή ότι απλώς καλλιεργούσα ρατσιστικές ιδέες μέσα μου. Νομίζω ότι κατάφερα να αλλάξω γιατί και οι ομοφυλόφιλοι δεν έχουν καμιά διαφορά από τους υπόλοιπους στην κοινωνία. Απλώς είναι μια ταμπέλα της κοινωνίας.


Κάνοντας αυτά τα μαθήματα διαπίστωσα ότι δεν πρέπει να είμαστε ρατσιστές .Είδαμε πολλά βίντεο και διαβάσαμε κείμενα και παρόλο που δεν ήμουν γενικώς πολύ ρατσίστρια , ίσως κάποιες φορές να μην το καταλάβαινα και να γινόμουν. Τώρα συνειδητοποίησα πως πρέπει αν προσέχω περισσότερο . Ο ρατσισμός δεν ωφελεί την κοινωνία και πρέπει να σταματήσει παγκοσμίως.


Ήμουν ρατσίστρια , επειδή είχα επηρεαστεί από την οικογένεια μου, αλλά τώρα δεν είμαι πια, γιατί ήμουν και γω θύμα ρατσισμού και κατάλαβα πόσο άσχημο είναι. Πιστεύω ότι δεν πρέπει αν είμαστε ρατσιστές επειδή όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι και παντού υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι.


Πιστεύω ότι η πρόταση δεν είμαι ρατσιστής είναι το μεγαλύτερο ψέμα. Όλοι μέσα μας κρίνουμε το διαφορετικό , όλοι χωρίζουμε τους ανθρώπους, όλοι κάνουμε αρνητικές σκέψεις για το διαφορετικό . Ο ρατσισμός δεν θα σταματήσει.


Εγώ δεν ήμουν ποτέ ρατσιστής .Σκέφτηκα ότι αν ήμουν εγώ στη θέση του άλλου ανθρώπου δε θα ήταν ωραίο, οπότε γιατί να το κάνω αυτό;

Εγώ δεν ήμουν ποτέ ρατσίστρια ούτε και θα είμαι. Ανεξάρτητα από το φύλο, την κοινωνική θέση, τη χώρα κτλ. , όλοι οι άνθρωποι είμαστε όμοιοι. Απλώς έχουμε διαφορετικά έθιμα, συνήθειες και αντιλήψεις και αυτό πιστεύω ότι πρέπει αν είναι αποδεκτό από όλους. Όλοι πρέπει να υπολογίζουμε και να εκτιμάμε τον συνάνθρωπο μας , όποιος κι αν είναι αυτός.


Στο Δημοτικό αλλά και στην αρχή του Γυμνασίου δεν ήμουν ακριβώς ρατσιστής, αλλά δεν μου άρεσαν κάποιοι συγκεκριμένοι αλλοδαποί. Έχω αρχίσει να αλλάζω γνώμη για το ρατσισμό γιατί κατάλαβα τι σημαίνει να ασκείς σε κάποιον ρατσισμό.




ΜΗ ΜΕ ΦΩΝΑΖΕΙΣ «ΞΕΝΟ»!


Επειδή άλλη μάνα με γέννησε

και σ' άλλη γλώσσα άκουσες εσύ

τα όμορφα παιδικά σου παραμύθια...

μη με φωνάζεις «ξένο»

το ψωμί σου δε διαφέρει απ' το δικό μου

το χέρι σου είναι όμοιο με το δικό μου,

σαν τη φωτιά καίει

και η δική μου φωτιά.

Γιατί λοιπόν με φωνάζεις «ξένο»;

Επειδή σ' άλλους δρόμους βρέθηκα

και σ άλλο λαό γεννήθηκα

και άλλες θάλασσες γνώρισα

και απ'; αλλού σάλπαρα;

Αλλά το ίδιο άγχος κρύβουμε κι οι δυο

η ίδια εξάντληση

στην πλάτη μας βαραίνει,

αυτή που συντρίβει το κάθε θνητό

μέσ' απ' του χρόνου τα σκοτάδια

από τότε που σύνορα δεν είχαν τεθεί

κι ανάμεσά μας ακόμη δεν είχαν φθάσει

όσοι διχάζουν

και σκοτώνουν το φτωχό,

αυτοί που κλέβουν

και μοιράζουν ψέμματα,

αυτοί που εμπορεύονται κι εμάς

και θάβουν αδίστακτα τα όνειρά μας

όσοι εφεύραν αυτή τη λέξη

τη σκληρή: «ξένος».

λέξη παγωμένη και γεμάτη θλίψη

που θυμίζει αλησμοσύνη κι εξορία.


Αν θέλεις το καλό μου να είσαι καλός

σταμάτα τώρα να με φωνάζεις «ξένο»

αν θέλεις, κοίταξέ με στα μάτια,

πιο πέρα απ' το μίσος

ας φθάσει η ματιά σου,

ας ξεπεράσει φόβο, εγωισμό.

Για δες, άνθρωπος είμαι κι εγώ

Όχι, δεν είμαι «ξένος»!


΄Αγνωστος Μετανάστης    
(από το ιστολόγιο του 8ου Γυμνασίου Περιστερίου)

Υπόκλιση στο μέλλον (Truman Show)

Η σημερινή ταινία που είδαμε στην κινηματογραφική λέσχη ήταν από τις καλύτερη που έχω δει μέχρι στιγμής . Η ταινία, παρόλο που γυρίστηκε στην δεκαετία του 90, θίγει αρκετές καθημερινές αντιλήψεις τις οποίες ακολουθεί η σημερινή κοινωνία. Έτσι μπορώ να πω ότι η συγκεκριμένη ταινία είναι μια προγνωστική ταινία . Το σημαντικότερο θέμα που θίγει είναι η επιλογή του ανθρώπου να ακολουθεί και να πιστεύει την οποιαδήποτε πληροφορία που θα δεχθεί . Δεν επιλέγει να ζήσει έξω από το – ουσιαστικά-  "κλουβί " που δημιουργούν τα Μ.Μ.Ε και η κοινωνία . Αντίθετα από μόνος του αφήνει τον κόσμο των Μ.Μ.Ε να καθοδηγήσει την δική του ζωή . Τέλος η αγαπημένη μου στιγμή από την ταινία ήταν η χαρακτηριστική υπόκλιση του πρωταγωνιστή όταν αφήνει πίσω του την ψεύτικη ζωή του και ξεκινάει την δική του αρχή.
Ηλιάνα Μισίρη, Γ3


Η ταινία "Τρουμαν σόου " αναφέρεται στην σημερινή εποχή γι αυτό και μπορώ να πω πως με εντυπωσίασε, καθώς μιλάει για την σημερινή ζωή των νέων πάνω από ένα "μηχάνημα" όπου ξοδεύουν τον ελεύθερο χρόνο τους,  χωρίς να έχουν κανένα αποτέλεσμα . Επίσης οι σημερινοί άνθρωποι βασίζονται σε αυτό που τους λένε οι άλλοι απορρίπτοντας την πραγματικότητα .
Γιώτα Καραγιάννη, Γ2


Η ταινία παρόλο που ήταν μια παραγωγή της δεκαετίας του 1990 θίγει θέματα τα οποία απασχολούν τις σύγχρονες κοινωνίες , όπως το πόσο εύκολο είναι μας ελέγξει κάποιος και πόσο εύκολο να μας παρακολουθούν-τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην καθημερινότητα μας.
Αργύρης Γκαντολούδης, Γ1


Η ταινία μπορεί να γυρίστηκε τη δεκαετία του 1990, αλλά είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Η παρακολούθηση της ζωής μας, η ανυπαρξία προσωπικής ζωής, τα reality, η εισβολή της τηλεόρασης και των Μέσω στη ζωή μας, η εκεμτάλλευση της ζωής του άλλου για το κέρδος - όλα αυτά παρουσιάζονται στην ταινία όπως και ο σκηνοθέτης που έχει τη θέση του Θεού στην ταινία και διαχειρίζεται τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου. Πολλά τα ερωτήματα που εγείρονται , με κυριότερο αυτό του πόσο μας ελέγχουν τη ζωή μας οι κάμερες, πόσο έχουμε αληθινή γνώση της πραγματικότητας, πόσο είμαστε ελεύθεροι....




Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016

Θα σ' αγαπώ μέχρι η ψυχή και το σώμα μου να πεθάνουν...(Ερωτικά γράμματα και διάλογοι του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας)

Ερωτόκριτος: Άκουσες Αρετούσα; Ο πατέρας σου δεν θέλει να παντρευτούμε και μου είπε να φύγω , αλλιώς θα με σκοτώσει. Μόνο μια εβδομάδα μου έδωσε. Και μου είπε να φύγω όσο πιο μακριά μπορώ,  ειδάλλως θα με βρει και θα με σκοτώσει. Αλλά εγώ σ' αγαπάω και δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.  Αν ζήσω χωρίς εσένα είναι σαν να μην έχω ζωή ,σαν να μην αναπνέω.
Αρετούσα:  - Ερωτόκριτε,  το ίδιο νιώθω και εγώ για εσένα,  αλλά να ξέρεις πως πάντα εγώ σ'αγαπάω και θα σ'αγαπάω μέχρι να πεθάνω. Και θα αντισταθώ ακόμα και στους γονείς μου και δεν θα τους αφήσω να με παντρέψουν με κάποιον άλλο. Θα τους προειδοποιήσω πως , αν με παντρέψουν με κάποιον άλλο,  εγώ θα αυτοκτονήσω και θα έχουν το κρίμα στο λαιμό τους .Και να ξέρεις πως αν το θέλει η μοίρα θα είμαστε μαζί, αλλιώς θα πεθάνουμε και οι δύο μας και η αγάπη μας θα είναι για πάντα δυνατή.
Ερωτόκριτος: Ναι αλλά και θα αφήσουμε ένα μάθημα στις επόμενες γενιές :  πως όταν ένα ζευγάρι αγαπιέται πρέπει να κάνουν τα πάντα για να μην χωριστούν ποτέ!
Ελισιάνα Τάκα, Γ5



 Ερωτόκριτος: Άκουσες,Αρετούσα μου,τα θλιβερά νέα;
Αρετούσα: Τι έγινε,Ερωτόκριτε;
Ερ.:Ο πατέρας σου με διώχνει από εδώ. Μου έδωσε διορία τέσσερις μέρες και μετά θα πρέπει να φύγω...
Αρετ.: Γιατί; Και εγώ πώς θα τα καταφέρω; Αφού δεν θα αντέξω μακριά σου...
Ερ.:Ούτε εγω, μα ο πατέρας σου το αποφάσισε, και ψάχνει μάλιστα βασιλιά για να σε παντρέψει!
Αρετ.: Α,αποκλείεται! Αυτό δεν γίνεται.
Ερ.: Γίνεται,Αρετούσα μου, καθώς όταν κάτι θέλουν οι γονείς το παιδί τους δεν μπορεί να εκφράσει την γνώμη του, παρά να συμφωνήσει, ξεχνώντας ό,τι εκείνο θέλει.
Αρετ.: Να ξέρεις, πάντως, πως εγώ πάντα εσένα θα αγαπώ και θα σκέφτομαι.
Ερ.: Δεν το πιστεύω! Εγώ γρήγορα θα ξεχαστώ, όταν καταλάβεις πόσο ευτυχισμένη θα είσαι. Καλύτερα να πεθάνω και να σε έχω, παρά να είμαι ζωντανός και να είμαι με άλλη. Εγώ ήρθα εδώ, στον κόσμο, για εσένα.
Αρετ.:Εγώ σε αγαπώ, και αν η μοίρα δεν το θέλει να είμαστε μαζί, τότε έλα να με βρείς, χαρούμενος, στον Άδη.
Ολυμπία Τρίγκα, Γ5


Ερωτ: Αρετούσα, αγάπη μου, να ξέρεις πως ο,τι και να γίνει θα σε αγαπώ αλλά κάπου εδώ πρέπει να σου πω αντίο...
Αρετ: Τι εννοείς Ρωτοκριτε δεν σε καταλαβαίνω... Μιλά καλά και πες μου τι συμβαίνει.
Ερωτ: Ο πατέρας σου με εξόρισε από την χώρα...έχω μόνο τέσσερις μέρες για να μαζέψω τα πράγματα μου...
Αρετ: Τι;Οχι! Πως ειναι ποτέ δυνατόν να σου κάνει κάτι τέτοιο... (Αρχίζει να κλαίει)
Ερωτ: Σου υπόσχομαι πως θα επιστρέψω και θα ζήσουμε μαζί! Εάν όχι σε αυτόν τον κόσμο,  θα σε περιμένω στο Άδη. Ωστόσο καμιά δεν θα σε αντικαταστήσει ούτε στην καρδιά,  αλλά ούτε και στο μυαλό.
Αρετ: Ρωτοκριτε,  είσαι η ζωή μου όλη! Να ξέρεις πως ο,τι και να γίνει θα σε περιμένω δεν θα σε ξεχάσω ποτέ...
Ερωτ: Αρετούσα μου, σε παρακαλώ υπόσχεσαι μου κάτι ...
Αρετ: Ο,τι θες.
Ερωτ: Τώρα που θα φύγω, ο πατέρας σου θα προσπαθήσει να βρει κάποιον να σε παντρέψει, να σταματήσεις να με σκέφτεσαι...
Αρετ: Όχι! Ποτέ! Καλύτερα στον Άδη να κατέβω και να σε περιμένω,  παρά να αγαπήσω κάποιον άλλο. Αλλά κι εσύ Ρωτοκριτε, τώρα που θα μου φύγεις, δεν θέλω να πάρει καμιά την θέση μου στην καρδιά σου...
Ερωτ: Πίστεψε με, αυτό ποτέ δεν θα γίνει και μην το ξαναπείς! Εξάλλου πως είναι δυνατόν να σε αντικαταστήσω. αφού για εσένα γεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου!
Ματίνα Τρακόσα, Γ5







 - Άκουσες Αρετούσα μου γλυκιά , πώς ο πατέρας σου με εξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα,  είπε ο Ερωτόκριτος στην Αρετούσα. 
  - Ναι , δυστυχώς το άκουσα , αγαπημένε μου Ερωτόκριτε , απάντησε λυπημένη η Αρετούσα.
  -Μονάχα , 4 μέρες μου έδωσε και τώρα περιμένω στην ξενιτιά να πάω, την πληροφόρησε.
  -Μα πώς μακριά σου να ζήσω εκεί χωρίς εσένα , αφού ξέρεις , θα σκέφτομαι τον πατέρα σου που γρήγορα θέλει να σε παντρέψει με ένα βασιλόπουλο και εσύ δεν θα μπορείς να αντισταθείς στη θέληση των γονιών σου , της μιλούσε θλιβερά ο Ερωτόκριτος με τα δάκρυα στα μάτια . 
    Η Αρετούσα δεν έβρισκε λόγια να πει από τον καημό της 
  -Μια χάρη σου ζητώ , την ώρα που θα αρραβωνιαστείς να μου υποσχεθείς πώς όλα θα τα ξεχάσεις και όσα ήθελες και ζήσαμε δεν υπάρχουν πια . Καλύτερα να πεθάνω παρά να ζω γιατί για σενα γεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου , είπε ο Ερωτόκριτος χίλια κομμάτια .
  -Τα λόγια σου Ερωτοκριτε ήταν γεμάτα φαρμάκι δεν περίμενα να ακούσω τέτοια λόγια από εσένα , ξαφνιασμένη απάντησε στα λόγια του Ερωτοκριτου η Αρετούσα 
  -Αυτό πρέπει να γίνει όμως , πρέπει να με ξεχάσεις , απάντησε ο Ερωτόκριτος 
  -Μα εγώ ή ίδια δεν μπορώ να αρνηθώ αφού ,δεν με αφήνει η καρδιά μου γιατί για σενα καίγεται η καρδιά μου Ερωτοκριτε , απάντησε κλαίγοντας η Αρετουσα 
  -Αν η μοίρα μας δεν θέλει να είμαστε μαζί , εσύ την ψυχή μου θα την βρεις χαρούμενη στον Άδη κάτω , είπε τα τελευταία της λόγια και έφυγε από δίπλα του .
Μουαζέζ Χατζηφειζουλάχ, Γ5



Αγαπημένη μου, 
Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου πω κάποια άσχημα νέα. Δυστυχώς ο πατέρας σου με εξορίζει σε τόπο μακρινό και μου έδωσε μονάχα τέσσερις ακομα μέρες να μείνω εδώ. Φεύγω Αρετούσα, φεύγω... Μα πως θα ζήσω μακριά σου; Πως θα ζήσω χωρίς να ακούω την καρδιά σου να χτυπά; Είσαι ο λόγος που ζω, ο λόγος που αναπνέω! Καλύτερα να πεθάνω, αν δεν γίνεται να σε έχω κοντά μου. Ο πατέρας σου θέλει να σε παντρέψει με έναν άρχοντα, με έναν πρίγκιπα! Ίσως εκείνος να μπορεί να σου προσφέρει τα πλούτη και μια ζωη μέσα στη χλιδή, αλλά ποτέ κανείς δεν θα σε αγαπήσει όσο σ' αγάπησα εγώ! Δεν υπάρχει άνθρωπος, που να πάτησε το πόδι του κάτω στη γη, που να αγάπησε κάποιον όσο εγώ σ' αγαπώ! Το ξέρω πως και εσύ μ' αγαπάς, αλλά ξέρω πως δεν θα φέρεις αντίρρηση στον πατέρα σου και θα παντρευτείς ένα πριγκιπόπουλο. Το μόνο που θέλω από εσένα, όταν παντρεύεσαι, είναι να με θυμηθείς, να κλάψεις, να θυμηθείς όσα μου είχες υποσχεθεί και τα είχες ξεχάσει. Δεν θα αγαπήσω ποτέ καμία άλλη στον κόσμο! Είσαι το οξυγόνο μου, ο λόγος για τον οποίο το κορμί μου γεννήθηκε! Μην με ξεχάσεις και ας είσαι παντρεμένη! Απλά μην με ξεχάσεις.
Υ.Γ. Θα σ' αγαπώ μέχρι η ψυχή και το σώμα μου να πεθάνουν! Δικός σου, Ερωτόκριτος



Λατρεμένε μου,
Τα λόγια σου ήταν γεμάτα φαρμάκι. Πότε δεν περίμενα να ακούσω αυτές τις λέξεις από το στόμα σου. Άκουσε με, άκου την καρδιά μου που χτυπά μονάχα για εσένα, διώξε αυτές τις σκέψεις από το μυαλό σου. Σ' αγαπώ περισσότερο από την ίδια μου τη ζωή! Προτιμώ να είμαι φτωχή, να μην έχω να φάω και να είμαι μαζί σου, παρά να έχω πλούτη και μεγαλεία με κάποιον άλλον! Καλύτερα να ζω στην κόλαση μαζί σου, παρά στον παράδεισο χωρίς εσένα. Να πέσω στις φλόγες να καώ, παρά να είμαι μακριά σου. Δεν έχουν σημασία τα πλούτη και η καταγωγή, το μόνο που μετρά είναι η αγάπη! Και εγώ αγαπώ μόνο εσένα! Θα σ' αγαπώ ώσπου ο ήλιος να σταματήσει να λάμπει , ώσπου τα χελιδόνια σταματήσουν να είναι μαύρα, ώσπου να σταματήσει να υπάρχει η βροχή! Ακόμα και αν εσύ σταματήσεις να με αγαπάς, Εγώ θα σ' αγαπώ! Ω Θεέ! Σε λατρεύω, είσαι ο μόνος λόγος που ζω! Είσαι η αιτία ύπαρξης μου! Είσαι ο,τι πιο σημαντικό στη ζωή μου, ακόμα και από τον ίδιο μου τον εαυτό! Θα κάνω τα πάντα για να δω εκείνο το υπέροχο χαμόγελο, που γεμίζει την ψυχή μου! Δεν θα παντρευτώ κανέναν άλλον εκτός από εσένα! Δεν πρόκειται να σε ξεχάσω, θα είσαι αιώνια στη καρδιά μου χαραγμένος! Κι αν η μοίρα δεν μας θέλει στον κόσμο αυτό μαζί, μην ανησυχείς οι ψυχές μας θα είναι αιώνια μαζί στον άλλο κόσμο!
Υ.Γ. Κάθε σπιθαμή του σώματος μου σ' αγαπά και δεν πρόκειται να σε ξεχάσω ποτέ!
Μαρία Νίκη Χατζαντώνη, Γ5
Για πάντα δική σου, Αρετουσα





Αγαπητή μου Αρετούσα,
        Προσπάθησα. Σε ζήτησα απ'τον βασιλιά κι όμως μ' απαρνήθηκε στην εξορία στέλνοντάς με.Τέσσερις μέρες μου 'δωκε περιθώριο να μείνω, να μαζέψω πράγματα να χαιρετήσω κόσμο. Μα πώς θα σ'αποχωριστώ, πώς θα σε χαιρετήσω; Ξέροντας ότι η αγάπη σου για εμέ,  βράζει ακόμα στην καρδιά σου. Αυτό όμως που με πληγώνει πιο πολύ είναι η επιθυμία του πατέρα σου να σε παντρέψει μ' αλλον. Πλούσιο αφεντόπουλο και γεροδεμένο. Κι αν εσύ αλλάξεις γνώμη; ΚΙ αν με απορρίψεις; Κι αν τον ξένο παντρευτείς και 'με ξεχάσεις; Άκου προσεκτικά Αρετούσα μου και μιαν χάρη να μου κάμεις. Όταν τον παντρευτείς, όταν μ' απορρίψεις, όταν τους όρκους μας αυτούς εσύ η ίδια ξεχάσεις, να δακρύσεις και να πείς ότι όλα όσα μου υποσχέθηκες τα ξέχασες, ότι όλα ήταν ψέμα και ότι η αγάπη σου για εμέ δεν έχει χώρο στην καρδιά σου πια. Και τότε εγώ θα προτιμήσω το θάνατο παρά μιαν ζωή μακρια 'πο σένα.
   
                                                                              Με παντοτινή αγάπη,
                                                                                                                                                                                                                                                            Ερωτόκριτος



Μοναδικέ μου Ερωτόκριτε,
         Πώς μπόρεσε το στόμα σου να ξεστομίσει τέτοιου είδους κουβέντες, αφού και ο ίδιος γνωρίζεις την αγάπη μου για 'σένα. Οι σκέψεις σου αυτές μακριά πολύ να φύγουν και στο μυαλό σου το καθαρό, έγνοια να μην έχεις. Διότι η αγάπη μου για εσέ δεν μπορεί να σβηστεί με τίποτα απ'την καρδιά μου. Κι αν το σύμπαν θελήσει να μας χωρίσει; Εάν δεν ξανασυναντηθούμε ποτέ, τότε στις πύλες του Άδη ανυπόμονα θα σε περιμένω για να ζήσουμε έστω και πεθαμένοι, μαζί για μιά ζωή.


                                                                                                          Η πολυαγαπημένη σου,
                                                                                                                                                                                                                                                                        Αρετούσα


Μαρία Ανθούλη, Γ1




Αρετούσα μου,
Μια μέρα να μην δω το χαμόγελό σου και τα αστραφτερά σου μάτια είναι για μένα σαν να μην υπάρχει μέρα. Μα ο πατέρας σου θέλει να με διώξει και έχω μονάχα τέσσερις μέρες μέχρι να φύγω μακριά σου.Και αν δεν φύγω ο κύρης σου απείλησε να με σκοτώσει.Μα αν ήξερα τουλάχιστον πως μ'αγαπάς,πριν χάσω την ζωή μου και πως θα λαχταράς την ημέρα που θα με ξαναδείς.Αν γνώριζα πως χωρίς εμένα δεν θα μπορείς να ζεις και όταν φτάσει η μέρα να παντρευτείς κάποιον άλλο θα προτιμήσεις να πεθάνεις.Έτσι εγώ αισθάνομαι για'σένα,για αυτό και προτιμώ να σε δω και να πεθάνω παρά να ζήσω μακριά σου.Και αν σου φέρουν για γαμπρό πλούσιο και άρχοντα για'σένα εγώ θα είναι σαν να μην υπήρξα ποτέ; και θα προτιμάς εκείνον στην αγκάλη σου; ή θα θυμάσαι τους όρκους που ανταλλάξαμε εκείνη την βραδιά; Γιατί εγώ σου ορκίστηκα εκεί,κάτω από το φως του φεγγαριού πως θα σ'αγαπώ και θα σε ποθώ ακόμα και αν χάσω την ψυχή μου!
 Για πάντα δικός σου, ο Ερωτόκριτό σου!

Ερωτόκριτέ μου,
Εσύ είσαι για'μένα η ζωή μου όλη,εσύ είσαι αυτός που αγαπώ και ποθώ κοντά μου. Μαζί σου παιδιά εγώ θέλω να'χω και'σένα στην κάμαρή μου.Αυτά γιατί τα σκέφτεσαι;Γιατί αδικείς τον έρωτά μας; Εκείνη τη νύχτα που με φίλησες την καρδιά μου γιάτρεψες και με έκανες να νιώσω και πάλι ζωντανή.Μόνο για'σένα να χτυπά,μόνο για'σένα να υπάρχει και ας είσαι μακριά μου.Τους όρκους που ανταλλάξαμε δεν τους ξεχνώ και ούτε τους παίρνω πίσω.Την καρδιά μου εσύ ορίζεις,γιατί μονάχα για'σένα υπάρχει για άλλον κανέναν δεν χτυπά μα όσο και αν το μυαλό μου θέλει να ακούσει τον πατέρα μου η καρδιά δεν πρόκειται να το αφήσει.Αν όμως οι όρκοι που αλλάξαμε δεν εμπιστεύεσαι ακόμη έναν ακόμη εγώ θα σου προσθέσω για να πειστείς:Πως αν εσένα εγώ δεν μπορώ να παντρευτώ,τότε δεν αξίζει να ζω γι'αυτό και προτιμώ να σε συναντήσω στον Άδη.Αυτό κατάλαβέ το και βάλτο καλά στο νου σου,διότι χωρίς εσένα δεν υπάρχει λόγος για να ζω.
Η παντοτινή σου αγάπη, η Αρετούσα σου!
Χρυσοβαλάντω Αυγενάκη, Γ1





Αγαπημένη μου,
Έμαθες τι μου συνέβη; Μ’ έδιωξε ο πατέρας σου, με εξόρισε και μου ‘δωκε τέσσερις μέρες μονάχα. Δεν μπορώ να σ’ αποχαιρετήσω κι αν μου έδινε μια αιωνιότητα. Πώς θα μπορούσα; Είναι πάνω από τις δυνάμεις μου να ζήσω σε ένα κόσμο που δεν υπάρχεις. Κι απ’ την άλλη, φοβάμαι… Ο κύρης σου θα σε παντρέψει κι ευτυχισμένη θα ‘σαι. Θα με ξεχάσεις. Δεν θέλω να σου το στερήσω αλλά όσο σκέφτομαι ότι κοντά σου δε θα ‘μια… Αυτή την πραγματικότητα εγώ επιθυμώ να σου χαρίσω. Ειλικρινά δεν ξέρω πώς να ζήσω χωρίς εσένα. Δεν έχω τη δύναμη να μελινω μακριά σου, αλλά αν τη βρω θα είναι μόνο γιατί θα βεβαιωθώ ότι θα είσαι ευτυχισμένη. Πρόσεχε την καρδιά μου. Την άφησα μαζί σου.
Για πάντα δικός σου,
Ρωτόκριτος
Ρωτοκριτέ μου,
Πώς μπόρεσες να τα σκεφτείς; Διώξε αυτές τις σκέψεις απ’ το νου σου και αναλογίσου τι έχω να σου πω. Δε θα μπορούσα να νιώσω με κανέναν αυτά που προκάλεσες εσύ στην καρδιά μου. Σε αγαπάω περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο (σε συνδυασμό). Δεν είναι αρκετό αυτό για να σε πείσει; Σταμάτα να βασανίζεσαι και βάλε τέλος σ’ αυτούς τους λογισμούς. Μη με ξαναζητάς αφού ξέρεις ότι με έχεις. Η καρδιά μου έχει αποφασίσει πριν από ‘μενα. Αφού δε θέλει η μοίρα μας να σμίξουμε σε τούτο τον κόσμο, ας έρθει να με βρει η ψυχή σου στον Άδη. Αφού ξέρεις κάλλιο έχω τον θάνατο, παρά τη ζωή μου χωρίς εσένα. Να θυμάσαι: μας περιμένει μια ζωή. Εδώ ή στον άλλο κόσμο.
Με αιώνια αγάπη,
Αρετούσα

Αφροδίτη Χλαπάνη, Γ5



\\\\\\\