Λέσχη Ανάγνωσης 2ου ΓΕΛ Κω 2026 - 2027 : Συνάντηση πρώτη!

Πρώτη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης για τη φετινή χρονιά και το βιβλίο που είχαμε να διαβάσουμε ήταν το βιβλίο Αγνοείται, της Μπριζίτ Ζιρό.

Υπόθεση: Ο Λίβιο παρουσιάζει μια εργασία για την καύση βιβλίων από τους ναζί κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναφέρεται στον Μάγκνους Χίρσφελντ, έναν Γερμανοεβραίο γιατρό που πάλεψε για την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Για τον Λίβιο είναι κάτι περισσότερο από μια απλή παρουσίαση, είναι μια διεκδίκηση, μια εξομολόγηση. Αντιμετωπίζεται όμως με αμηχανία, αδιαφορία αλλά και εχθρικότητα. 

Φέτος τιμούν την ομάδα μας, όπως και πέρσι, και μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Λυκείου , που παρόλο το βαρύ πρόγραμμά τους βρίσκουν χρόνο να διαβάσουν βιβλία και να έρθουν να τα συζητήσουμε.

Ο Μανώλης άνοιξε την κουβέντα και μας είπε πως του φάνηκε πολύ ενδιαφέρων ο τρόπος αφήγησης , σα να κάνει απολογισμό το κάθε άτομο που συμμετέχει στην ιστορία ξεχωριστά. Ξεχώρισε τον πατέρα του Λίβιο  και παρόλο που καταλαβαίνει πως θέλει το καλό του γιου του ένιωθε άβολα στην ιδέα της ομοφυλοφιλίας του. Είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει αποδεχτεί το παιδί του και εξαρτάται πολύ από τη γνώμη που είχαν οι άλλοι γι αυτόν. Επίσης του φάνηκε παράξενο πως ο νταής του σχολείου είχε να πεί τόσα πολλά στη δική του αφήγηση.

Ο Χρήστος το βρήκε αναμενόμενο ως θέμα και αρκετά μέτριο βιβλίο. Αυτό που ξεχώρισε ήταν η ιστορία του Γερμανοεβραίου γιατρού Μάγκνους Χίρσφελντ που ίδρυσε το πρώτο ιδιωτικό κέντρο στον κόσμο αφιερωμένο στη σεξουαλική έρευνα καθώς και το πόσο μπερδεμένος φαίνεται αν είναι ο πατέρας.

Ο Κώστας αρχικά είπε πως το βιβλίο δεν είχε σασπένς και κουράστηκε να διαβάζει τι έλεγε το κάθε πρόσωπο καθώς υπήρχαν αρκετές επαναλήψεις. Επίσης θεώρησε αδιανόητο να υπάρχουν τέτοιες αντιλήψεις για τους ομοφυλόφιλους σε μια εποχή που είναι τόσο προχωρημένη. Απλό στην ανάγνωση του γενικά και τον παραξένεψε που ο πατέρας φάνηκε πολύ μαλακός και ήπιος στην καταγραφή των σκέψεων του.  

Στην Ελένη άρεσε η δομή του βιβλίου και θα ήθελε να δίνονταν πιο πολλές λεπτομέρειες για κάθε ήρωα. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν η παρουσίαση  των απόψεων και της οπτικής του Αρτύρ, του μαθητή που έκανε μπούλινγκ στον Λίβιο καθώς τη βοήθησε να δει και την άλλη πλευρά, αυτή του θύτη. Η πλοκή της θύμισε τοπίο γεμάτο ομίχλη που καθώς περνάει η ώρα καθαρίζει και βλέπεις την εικόνα.

Η Αγγελίνα δήλωσε πως η συγγραφέας θα μπορούσε να έχει γράψει πολύ καλύτερα το βιβλίο –με λιγότερες επαναλήψεις και περισσότερα στοιχεία. Η καθηγήτρια όπως και η Καμίγ ήταν εκείνες που δεν της άρεσαν καθόλου : η καθηγήτρια γιατί όλη την ώρα έλεγε τα ίδια και η Καμίγ γιατί ήθελε να γίνει το δικό της και δεν υπερασπίστηκε το φίλο της. Παράλληλα δεν υπάρχουν στοιχεία της προσωπικότητας των ηρώων ώστε να σχηματίσουμε μια πλήρη εικόνα τους και να γίνει πιο ενδιαφέρον το βιβλίο.

Η Εύα σιχάθηκε την Καμίγ γιατί δεν υπερασπίστηκε τον Λίβιο, δεν στάθηκε δίπλα του, δε σταμάτησε όσους τον κορόιδευαν . Ο Λίβιο δεν είχε κανένα άτομο στο οποίο μπορούσε να ακουμπήσει και να μπορέσει να πάρει θάρρος γι αυτό και έφυγε. Το ταξίδι ου ήταν ένα ταξίδι αυτογνωσίας, μια γνωριμία με τον εαυτό του. Οι συμμαθητές του του φέρθηκαν πολύ άσχημα στο coming out του – όπως και όλοι οι άλλοι άνθρωποι της ζωής του. Τα φαινόμενα ομοφοβίας ήταν πολύ ρεαλιστικά.

Η Σμαράγδα δεν το περίμενε να έχει τόσες πολλές διαφορετικές οπτικές – ένιωσε σαν ανακρίτρια που παίρνει κατάθεση από τους εμπλεκόμενους σε ένα έγκλημα. Δεν της άρεσε που το βιβλίο ξεκίνησε με την οπτική της Καμίγ καθώς και οι πολλές επαναλήψεις που υπήρχαν καθώς εξελισσόταν η πλοκή. Οι γονείς πάσχιζαν να   βρουν δικαιολογίες για να μην νιώθουν ένοχοι  για τη φυγή τα του Λίβιο. Ο Λίβιο πάλι οφείλει τα πάντα στον Μάγκνους – αυτός τον βοήθησε να πάρει θάρρος καθώς αυτός ήταν και το μοναδικό πρότυπο της ζωής του – οι γονείς φαίνεται ότι δεν ήταν μέσα στη ζωή του . ήθελε πολύ μεγάλο θάρρος να παρατήσει τα πάντα και να φύγει.

Ο Άλεξ στην αρχή δεν είχε καταλάβει ότι θα μιλούσαν στο βιβλίο τόσα πολλά άτομα. Αυτό που δεν του άρεσε ήταν οι συχνές επαναλήψεις που τον κούρασαν. Το ίδιο μας είπε και η Μαρία καθώς το βιβλίο δεν ήταν του γούστου της και βαρέθηκε εξαιτίας των επαναλήψεων.

Η Ροδία εκνευρίστηκε με την καθηγήτρια που δεν έκανε απολύτως τίποτε προκειμένου να προστατέψει τον Λίβιο. Και η Καμίγ θα έπρεπε να έχει κάνει κάτι και ίσως γι αυτό ξεκίνησε και να ψάχνει το Λίβιο. Η μάνα δείχνει πολύ απελπισμένη και ψάχνει μόνη της , ενώ ο πατέρας να και υποστηρίζει πως είναι γενικά λακωνικός στη ζωή του, το κεφάλαιο στο οποίο μιλούσε ήταν το μεγαλύτερο σε έκταση. Ο Λίβιο πάντως βρήκε πολύ πρωτότυπο τρόπο να κάνει το coming out και μάλιστα μπροστά σε ολόκληρη την τάξη.

Στην Ερμινάντα το βιβλίο άρεσε και της φάνηκε πολύ ενδιαφέρον που το κάθε άτομο μιλούσε και έλεγε τη δική του οπτική για την ιστορία του Λίβιο. Ο Αρτυρ την θύμωσε καθώς ήταν αυτός που με τη βία που άσκησε στον Λίβιο τον ώθησε να φύγει.

Και στη Βαρβάρα άρεσε που καταγράφονταν οι διαφορετικές φωνές των ανθρώπων της ζωής του Λίβιο και σιχάθηκε τους συμμαθητές του. Η καθηγήτρια πάλι, κατά τη γνώμη της , θα μπορούσε να έχει σταματήσει το σαματά στην τάξη και να υπερασπιστεί το παιδί .  Της άρεσε που η μητέρα του ήρωα κατέγραφε στοιχεία και έψαχνε να βρει το γιο της – αυτό δείχνει και την απελπισία που ένιωθε. Ο Λίβιο έχει τεράστιο κουράγιο – οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα είχαν τόση δύναμη

Την Αντριάνα πάλι εντυπωσίασε το θάρρος του Λίβιο και να κάνει την παρουσίαση και να φύγει. Η καθηγήτρια τη νευρίασε καθώς δεν υπερασπίστηκε το παιδί , όπως και η Καμίγ που έλεγε παντού ότι ήταν η κοπέλα του Λίβιο.

Η Χριστίνα υποστήριξε την Καμίγ γιατί ο Λίβιο τη χρησιμοποίησε για να μην γίνει αντιληπτός. Βγήκε μμετά μπροστά στην τάξη και αποκαλύφθηκε και ένιωσε ότι έγινε ρεζίλι και η ίδια – άρα μπορεί κάποιος να μπει στη θέση της και να την καταλάβει. Σίγουρα θα ένιωσε πολύ μπερδεμένη και θυμωμένη συγχρόνως. Η δασκάλα απαράδεκτη , καθώς έβαλε πιο πάνω από το Λίβιο τη συνάντηση με τον διευθυντή – ή ίσως αυτό ήταν και μια δικαιολογία για να μην ασχοληθεί άλλο. Τα κεφάλαια στα οποία μιλούσαν οι γονείς ο λόγος ήταν πολύ αναλυτικός και κουραστικός σε αντίθεση με τα κεφάλαια στα οποία μιλούσαν  τα παιδιά.

Γενικές παρατηρήσεις

Η Καμίγ έβαλε προτεραιότητα τη δική της ζωή.

Η μητέρα δε γίνεται να μην είχε καταλάβει τίποτε- μάλλον βρισκόταν σε άρνηση. Ή ίσως και να μην την ενδιέφερε τελικά αν θα βρισκόταν ο γιος της. Προτιμούσε να δείχενι ότι ψάχνει.

Η στάση του πατέρα ήταν ψεύτικη- δεν είχε εκτιμήσει το παιδί του όσο ήταν εκεί.

Ο Λίβιο δε θα είχε φύγει αν είχε έστω και ένα άτομο να βασιστεί , να στηριχτεί.

 

Η γενικότερη συζήτηση στράφηκε γύρω από τις οικογενειακές σχέσεις αλλά και τη θέση των δασκάλων και των μαθητών σε τέτοια ζητήματα, καθώς τα  φαινόμενα ομοφοβίας υπάρχουν πολύ έντονα και σήμερα.