Η λευκή απεργία των ροζ φλαμίνγκο

Δε σας άρεσε, δε σας άρεσε το βιβλίο και να πόσα θέματα βρήκατε και συζητάτε τώρα… αποφάνθηκε ο Μιλτιάδης ακούγοντας την ομάδα της λέσχης ανάγνωσης της Β Γυμνασίου να συζητά για το βιβλίο του Βασίλη Παπαθεοδώρου «Η λευκή απεργία των ροζ φλαμίνγκο»!

Σήμερα λοιπόν συναντηθήκαμε με τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης της Α Γυμνασίου για να συζητήσουμε το βιβλίο που διάβασαν. Ανάμεικτες οι εντυπώσεις. Τέλειο, βαρετό, φλύαρο, υπερβολικό, οικολογικό! Η Αγγελική βρήκε πολύ ενδιαφέρον το θέμα –επειδή της αρέσει πολύ η φύση και αγαπάει τα ζώα-αλλά δεν την ενθουσίασε η πλοκή  και η εξέλιξη της ιστορίας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Αρετή που της άρεσε πολύ το θέμα γιατί λατρεύει τα φλαμίνγκο –και μας έφερε μάλιστα και μια πολύ ωραία ζωγραφιά!- αλλά το βιβλίο το βρήκε μέτριο. Η Σοφία βρήκε βαρετό το βιβλίο γιατί δεν την ενδιαφέρει το θέμα της οικολογίας και βρήκε πολύ απλή τη γραφή. Με τη Σοφία συμφώνησε και η Κατερίνα που το θεώρησε πολύ υπερβολικό και δεν της άρεσε πολύ.

Αντίθετα, η Μαρία βρήκε ΤΕΛΕΙΟ όπως μας είπε και το βιβλίο και τον τρόπο γραφής και της άρεσε ιδιαιτέρως ο ρόλος της μάγισσας! Ενδιαφέρον και διόλου βαρετό το βρήκε και ο Μιλτιάδης , ο οποίος δεν ήθελε να του αποκαλύψουμε πάρα πολλά, γιατί δεν είχε προλάβει να το τελειώσει. Στη Δήμητρα άρεσε πολύ γιατί ανέδειξε ένα τόσο σπουδαίο πρόβλημα όπως αυτό της οικολογικής καταστροφής.

Στον Γιόβαν δεν άρεσε καθόλου ούτε το θέμα του βιβλίου οπότε δεν ολοκλήρωσε την ανάγνωση. Θεώρησε ότι δεν είχε εκπλήξεις , ήταν πολύ αναμενόμενη η εξέλιξη. Η Ηλιάνα βρήκε συμπαθητικό το βιβλίο,  αλλά ενθουσιάστηκε κυρίως από την εικονογράφηση που ανέδειξε το θέμα. (Η εικονογράφηση άρεσε σε όλους πάρα πολύ και όλοι διάλεξαν τη σελίδα που τους άρεσε περισσότερο.) Κατά τα άλλα δεν της τράβηξε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Η Μαριάννα πάλι  τρόμαξε από την υπερβολή στην εξέλιξη της υπόθεσης (εισβολή νυχτερίδων, φίδια ) αλλά της άρεσε πολύ το θέμα γιατί αγαπά την οικολογία . Τον Αργύρη πάλι τον εντυπωσίασε η σκηνή με το φίδι στη μπανιέρα!

Τα μέλη της λέσχης με το βιβλίο μας!

Μετά τις τοποθετήσεις των παιδιών για το βιβλίο συζητήσαμε γενικά για τα θέματα που θίγει και διαπιστώσαμε ότι παρόλο που η συνολική εικόνα ήταν ότι δεν ξετρελαθήκαμε με αυτό, τα θέματα του ήταν πολλά και σήκωναν πολλή συζήτηση. Ποιος ήταν ο ρόλος των παιδιών των πλούσιων οικογενειών – τα παιδιά ήταν αυτά που τόλμησαν να αγνοήσουν την απαγόρευση των γονιών τους και να κάνουν παρέα, είναι αυτά που δε φοβούνται να γνωρίσουν το διαφορετικό, να πλησιάσουν τη «μάγισσα», είναι αυτά που δοκιμάζουν το καινούριο.

Η μάγισσα, η απόκοσμη αυτή φιγούρα που συμβολίζει το διαφορετικό στην κοινότητα , το άγνωστο. Κι όπως όλοι ξέρουμε ο κόσμος φοβάται το άγνωστο, το ξένο προς αυτόν, οτιδήποτε δεν του μοιάζει.

Η απεργία των φλαμίνγκο-τα πουλιά που βρίσκουν αυτό τον τρόπο να διαμαρτυρηθούν και να διεκδικήσουν την κατοικία τους, το φαγητό τους , την περιοχή που αναπαράγονταν.

Η φύση που αποδεικνύεται πιο δυνατή από τον άνθρωπο που ανόητα πιστεύει ότι θα τη χαλιναγωγήσει και θα την εκμεταλλευτεί. Αυτό φάνηκε και με την επίθεση των αρουραίων, των νυχτερίδων και των φιδιών στην πόλη. Η οικολογική αλυσίδα έχει κάποιο λόγο ύπαρξης, δεν μπορούμε να την παραβιάσουμε διότι θα δεχτούμε τις συνέπειες.

Οι κάτοικοι της πόλης με τις ασυμφωνίες τους, την ανικανότητα τους να συζητήσουν και να συμφωνήσουν έκαναν τα πράγματα χειρότερα. Μοναδική εξαίρεση ο Μορίς, ο δήμαρχος,  που νοιάζεται αληθινά και την πόλη και τους κατοίκους σε αντίθεση με τους δυο πλούσιους που αλληλοϋποστηρίζονται προκειμένου να εκμεταλλευτούν την πόλη και έχουν κέρδη. Η εξαγορά ψήφων, ένα θλιβερό φαινόμενο που θα πρέπει αν μας προβληματίσει και να μας κάνει να σκεφτούμε και τη δική μας κοινωνία.

Και γιατί ο τίτλος να είναι η λευκή απεργία; Η Μαριάννα έδωσε τη δική της απάντηση :το χρώμα τους ξεθώριαζε,  προκειμένου να μοιάσει στο νέο φυσικό περιβάλλον, να καταφέρουν να επιβιώσουν.

Φύση, ανεργία, διαφορετικότητα, πολιτικές δολοπλοκίες, αστυνομική υπόθεση το βιβλίο τα είχε όλα. Τελικά μήπως δεν ήταν τόσο βαρετό όσο πιστέψαμε στην αρχή;  

Οι μαθητές μας τέλος διατύπωσαν μια σειρά ερωτήσεων προς τον συγγραφέα και αναμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις του!

" Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη ζούμε μισώντας τους άλλους " (AMERICAN HISTORY X)

Το βαθύ νόημα της ταινίας είναι πως το μίσος δεν οδηγεί πουθενά! Όσο και να προσπαθείς, αν η ιδεολογία σου είναι βασισμένη στο μίσος  το μόνο που θα καταφέρεις είναι να επηρεάσεις και άλλους ανθρώπους να σε ακολουθήσουν και να μεγαλώσεις αυτό το μίσος με αποτέλεσμα όταν μετανιώσεις να είναι αργά γιατί θα έχεις τραβήξει και τους ανθρώπους που αγαπάς σε αυτό !

Όταν πολεμάς το μίσος με μίσος τότε έχεις χάσει όλο το παιχνίδι γιατί το μίσος γίνεται ένας φαύλος κύκλος και το μόνο που καταφέρνεις είναι να χάνεις αυτούς που αγαπάς !

Ο μόνος τρόπος να βάλεις ένα τέλος σε αυτόν τον φαύλο κύκλο είναι η κατανόηση! Αν κατανοήσεις και γνωρίσεις τον πόνο του εχθρού σου μόνο τότε μπορείς να καταλάβεις την δικιά του μεριά !

Αν καταφέρεις να διώξεις το μίσος από έναν , τότε αυτός με την σειρά του θα πάρει το μίσος από τους άλλους ! Το θέμα είναι να προσπαθήσουν και οι δυο μεριές να καταλάβουν η μια την άλλη γιατί αλλιώς το μόνο που θα υπάρξει ως αποτέλεσμα είναι πάλι τίποτα!

Στην ταινία ακόμα και όταν κατάφερε να αλλάξει ο Ντέρεκ κατάλαβε πως ήταν αργά γιατί είχε ήδη μπλέξει τον αδερφό του σε όλο αυτό και παρόλο που κατάφερε να τον αλλάξει και να του πάρει αυτό το μίσος η απέναντι μεριά αισθανόταν ακόμα μίσος με αποτέλεσμα  να πεθάνει ένα μικρό παιδί , και ένας άλλος να περάσει την ζωή του στην φυλακή.

Ένα ακόμα νόημα της ταινίας είναι πως είναι πολύ εύκολο κάποιος που μιλάει με μίσος , στατιστικά στοιχεία και διορατική ρητορική να σε κάνει να τον ακολουθείς αν δεν αμφιβάλλεις για αυτά που λέει ούτε για λίγο ! Αν θες να μην μπορεί να σε ελέγξει κανείς πρέπει να ξέρεις να αμφισβητείς και να ψάχνεις μόνος σου την αλήθεια !

"No one is born hating another person

because of the colour of his skin,

or his background, or his religion.

People must learn to hate,

and if they can learn to hate,

they can be taught to love,

for love comes more naturally

to the human heart than its opposite."

Nelson Mandela

Σεμπάστιαν Ντερντούσα, μαθητής  Γ  λυκείου

 «Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας» μια ταινία με πάρα πολλά μηνύματα. Μου ζητήσατε να πω τη γνώμη μου κι αυτό θα κάνω. Γι αν είμαι απόλυτα ειλικρινής, η ταινία δεν μου άρεσε , δεν ήταν του γούστου μου και δε θα την έβλεπα ολόκληρη μόνη μου γιατί έχει κάποιες σκηνές που απλά με έκαναν να αηδιάζω. Όμως ήταν καταπληκτική ταυτόχρονα. Είναι δύσκολο μια ταινία να αναρωτιέσαι ποιος είσαι, τι γίνεται γύρω σου και απλά να σε αφήσει μουδιασμένο όταν τελειώσει. Εγώ αυτό έπαθα, όταν πια έπεσαν οι τίτλοι τέλους, απλά ήμουν κοκαλωμένη για κάποιο λόγο και είχα ταχυκαρδία. Το τέλος , δε μου άρεσε επειδή ήθελα να δικαιωθεί κάποιος ίσως διότι έτσι θα ένιωθα λιγότερη απέχθεια για τον κόσμο που ζω.

Η ταινία είναι ρεαλιστική σε τρομακτικό βαθμό. Μας δείχνει το ανθρώπινο είδος στη χειρότερη του μορφή χωρίς κανέναν ελαφρυντικό. Δεν είναι μια ιστορία συγχώρεσης ή αγάπης , είναι μια κατηγορία από μόνη της .Σου δείχνει τον μεγάλο αδερφό, τον Ντέρεκ, που είναι φανατικός ναζιστής αρχικά, όμως ξαφνικά αναγκάζεται να πάει φυλακή γιατί σκότωσε δυο έγχρωμους που προσπάθησαν να κλέψουν το αμάξι του. Όταν πλέον αποφυλακίζεται μετά από τρία χρόνια έχει αλλάξει εντελώς. Οι καταστάσεις που βίωσε τον άλλαξαν προς το καλύτερο .Έτσι βλέπουμε πώς γίνεται ένας άνθρωπος να αλλάξει πραγματικά εάν προσπαθήσει αρκετά, άμα έχει κάποιον που νοιάζεται και δεν τον παρατάει όπως ήταν ο έγχρωμος φίλος του στη φυλακή. Άμα έχεις έναν τέτοιο άνθρωπο μπορείς να βρεις το δρόμο σου, έξω από το σκοτάδι. Δυστυχώς όμως εσύ μπορεί πραγματικά να έχεις αλλάξει , αλλά οι υπόλοιποι όχι. Ο Ντερέκ λοιπόν βγαίνοντας από τη φυλακή βρίσκει την οικογένεια του σε άθλια κατάσταση και το χειρότερο από όλα το μικρό του αδερφό τον Ντάνι να ακολουθεί τα βήματα του και να είναι κι αυτός ο πλέον φανατισμένος ναζιστής. Ο Ντέρεκ προσπαθεί να τον βοηθήσει, μάταια αρχικά θέλοντας να ξεγραφτεί τελείως από το κίνημα των ναζιστών που τον είχαν ως Θεό. Πηγαίνει στο πάρτυ που γινόταν εκείνο το βράδυ και μιλά με τον Κάμερον τον αρχηγό. Η κουβέντα δεν καταλήγει καλά καθώς ο Ντέρεκ χτύπησε από τα νεύρα του τον αρχηγό .Όταν αποφασίζει να  φύγει από το πάρτι βλέπει ότι όλοι όσοι είναι εκεί είναι εναντίον του καθώς αντιλαμβάνονται ότι δεν έχει τα ίδια πιστεύω με αυτούς. Τελικά το σκάει από κει παίρνοντας μαζί και τον αδερφό του. Όταν σταματούν κάπου ο Ντέρεκ εξηγεί στον αδερφό του τις καταστάσεις μέσα στη φυλακή που τον οδήγησαν στην απόρριψη όλων των προηγούμενων πιστεύω του. Ο Ντέρεκ επιτυγχάνει το σκοπό του και κάνει τον αδερφό του αν αμφισβητήσει όσα ξέρει. Γυρνώντας σπίτι τα δυο αδέρφια κατεβάζουν από τους τοίχους όλες τις αφίσες του Χίτλερ και του ναζισμού. 

Στη συνέχεια έρχεται για μένα η πιο σημαντική σκηνή. Ο Ντέρεκ κάνει ντους και όταν βγαίνει βλέπει στον καθρέφτη τον εαυτό του .Στο στήθος του έχει τατουάζ το σήμα των Ναζί. Ντροπιασμένος το κρύβει με το χέρι του κι απαρνείται οριστικά τον εαυτό του. Επίσης πιστεύω ότι είναι μια μεταφορά γιατί τα τατουάζ είναι κάτι μόνιμο , είναι κομμάτι του εαυτού μας και δε γίνεται να τα αφαιρέσουμε. Επιτέλους φτάνουμε στο τέλος όπου ο μικρός αδερφός έχει παραδεχτεί ότι απαρνείται το ναζισμό και λέει χαρακτηριστικά ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη ζούμε μισώντας τους άλλους. Παρόλα αυτά η σκληρή πραγματικότητα χτυπά ξανά και ο Ντάνιελ δολοφονείται από έναν έγχρωμο συμμαθητή του.

 Το τέλος για μένα ήταν πολύ απότομο και ωμό όπως και όλη η ταινία για να πω την αλήθεια . Βλέπουμε ότι αν είσαι μέσα σε τέτοιες ομάδες είναι αδύνατον σχεδόν να ξεφύγεις . Τέλοσπαντων περίμενα κάποια δικαίωση στο τέλος. Η μόνη δικαίωση που πήρα είναι ότι ο Ντάνιελ πέθανε γρήγορα και δεν υπέφερε. Αλλά τι είναι γρήγορος θάνατος; Δεν ξέρω. Ο πόνος αυτός των τελευταίων δευτέρων θα ήταν απαίσιος όταν η καρδιά του σταμάτησε και τα πνευμόνια του πλέον δεν μπορούσαν να πάρουν οξυγόνο. Δεν πιστεύω ότι ένας; Γρήγορος θάνατος που κυριαρχεί αφόρητος πόνος είναι όντως σύντομος.  Δεν είμαι σίγουρη πως ακριβώς θα πρέπει να τελειώσω επειδή ακόμα τρέμω λίγο και το κεφάλι μου είναι μπερδεμένο και  γεμάτο ερωτήματα.

Κ.Τ, Γ5

Η ταινία ήταν καταπληκτική με πολλά και σημαντικά μηνύματα για όλους. Ένα από αυτά είναι ο ρατσισμός είναι άδικος και ανούσιος και οδηγεί σε αδιέξοδο .Η βία οδηγεί σε απρόσμενα αποτελέσματα  και η οργή καταλύει την ανθρωπιά.

Βαγγελίτσα Κάβουρα, Γ2

«Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμα σου να το λες». Βολταίρος

Πιστεύω ότι αυτά τα λόγια του Βολταίρου ήταν είναι και θα είναι επίκαιρα , διότι πάντα θα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι θα θελήσουν να καταργήσουν ένα από τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου. Αυτό το δικαίωμα δεν είναι άλλο από την ελεύθερη έκφραση. Η άποψη μου είναι ότι εάν ο άνθρωπος δεν μπορεί να εκφράσει αυτά που θέλει στην ουσία δεν είναι ελεύθερος. Επίσης η ελεύθερη έκφραση δεν είναι κάποια ομάδα να την υποστηρίζουμε όποτε μας συμφέρει, δηλαδή ένα κάποιος λέει πράγματα που δεν σου αρέσουν δεν έχεις δικαίωμα να του κλείσεις το στόμα. Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω τα εξής: αρκετοί πιστεύουν ότι η ελεύθερη έκφραση αποτελεί απλά ένα προνόμιο της δημοκρατίας. Διαφωνώ απόλυτα με αυτή την άποψη διότι πιστεύω ότι η ελεύθερη έκφραση δεν αποτελεί απλώς ένα προνόμιο της δημοκρατίας, είναι η ίδια η δημοκρατία! Εάν καταπατηθεί αυτό το δικαίωμα , καταπατείται και η δημοκρατία.

Δημήτρης Φρούντζας, Γ6

Ένα από τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου είναι η ελευθέρια σκέψης και έκφρασης .Κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να εκφράσει τις απόψεις και τα πιστεύω του δημόσια. Ασφαλώς όμως δεν θα πρέπει να παραβιάζει την προσωπική ελευθερία του άλλου.  Κατά την άποψη μου όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως θρησκείας θα έπρεπε να ζουν μονοιασμένοι , να σέβονται ο ένας τον άλλον και να μη χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως αφορμή για τα εγκλήματα τους.

Γιάννης Χατζηπυλιώτης, Γ6

Τα λόγια του Βολταίρου είναι επίκαιρα διότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να σκέπτεται και να εκφράζεται ελεύθερα. Γι αυτό το δικαίωμα άνθρωποι έχουν δώσει αγώνες με τίμημα τη ζωή τους. Μετά τα τελευταία γεγονότα στο Παρίσι όπως φαίνεται ο κόσμος είναι αποφασισμένος να μη φοβηθεί και να μη σκύψει το κεφάλι σε κάποιους που μας θέλουν άβουλα πλάσματα στα χέρια τους για να επιτύχουν τους σκοπούς τους. Είμαστε άνθρωποι με σκέψη και κανείς δεν μπορεί να μας το στερήσει!.

Λευτέρης Χατζηνικολάου, Γ6

Τα λόγια του Βολταίρου πιστεύω πως έχουν άμεση σχέση με τα γεγονότα που συνέβησαν στη Γαλλία πρόσφατα διότι σε όλα τα συντάγματα όλων των κρατών υπάρχει ελευθερία έκφρασης. Έτσι αυτό είναι ένα δικαίωμα το οποίο οι πρόγονοι μας πέρασαν πολλά για να μας το διασφαλίσουν και μείς σήμερα το καταργούμε για αδικαιολόγητους λόγους. Μπορεί να μην ταιριάζουν όλες οι γνώμες των ανθρώπων μεταξύ τους όμως όλοι μας οφείλουμε να σεβόμαστε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης γιατί στο μέλλον ίσως τύχει να πούμε τη γνώμη μας όμως αυτή γνώμη δεν αρέσει σε κάποιους τότε δε θα θέλαμε ο άλλος να μας βάλει το πιστόλι στον κρόταφο.

Ένι Χίντα, Γ6

(Τα παραπάνω κείμενα γράφτηκαν από τα παιδιά μετά από συζήτηση σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα που συνέβησαν στη Γαλλία. Αφού τα παιδιά ενημερώθηκαν για το θέμα , σχολιάσαμε τις γελοιογραφίες που κυκλοφόρησαν και ακολούθως έγραψαν τα κείμενα.)

Je Suis Charlie by giota_kefala5891

Θεέ μου, τι σου Κάναμε; Qu'Est-ce qu'on a Fait au Bon Dieu?

Πρώτη Κυριακή για την κινηματογραφική Λέσχη και η ταινία που είδαμε ήταν το Θεέ τι σου κάναμε; Τα τελευταία γεγονότα στη Γαλλία ήταν η αφορμή για να δούμε αυτή την χιουμοριστική μεν , πολύ ουσιαστική δε ταινία.Ακολουθεί η άποψη της Κατερίνας και του Δημήτρη!

Η μία, από τις τέσσερις κόρες μιας γαλλικής και καθολικής Χριστιανικής οικογένειας, παντρεύεται έναν Κινέζο, η μια αδερφή της έναν Μουσουλμάνο, η άλλη έναν Εβραίο και η τέταρτη κόρη, η Λορ προβλέπεται να παντρευτεί έναν καθολικό, τον Σαρλ, ο οποίος, όμως, έχει καταγωγή από την Αφρική. Έτσι και οι τέσσερις γαμπροί έρχονται αντιμέτωποι με το ρατσισμό, των πεθερών τους και μάλιστα ο Σάρλ και με το ρατσισμό του πατέρα του, αλλά και των αδερφών της Λορ, όπως και με τους υπόλοιπους τρεις γαμπρούς. Έτσι ο γάμος της, κινδυνεύει μέχρι να γνωρίσουν όλοι αυτοί το διαφορετικό, που τόσο πολύ τους φοβίζει.

Κατά τη γνώμη μου ήταν μια πολύ ωραία ταινία, που εξηγεί, μέσα από το χιούμορ, πόσο ανόητο, αλλά και πόσα προβλήματα μπορεί να προκαλέσει ο ρατσισμός ή αλλιώς ο φόβος μας, για κάτι που τυχαία δεν είμαστε...

Κατερίνα Παπαδάκη, Γ4

Πιστεύω πως αυτή η ταινία ήθελε με χιουμοριστικό τρόπο να μας δείξει ότι εάν καταπολεμηθεί μέσα μας ο φόβος για το άγνωστο θα μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με ανθρώπους οι οποίοι τελικά δεν ήταν αυτό που νομίζαμε. Επίσης νομίζω πως προσπαθεί να μας περάσει το μήνυμα ότι δύο άνθρωποι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι μαζί ανεξάρτητα από το χρώμα,την φυλή ή την εθνικότητα.

Δημήτρης Φρούντζας, Γ6

Η κοπή της βασιλόπιτας της Κινηματογραφικής μας λέσχης!

Πρώτη Κυριακή για την Κινηματογραφική Λέσχη του σχολείου και μας περίμενε μια έκπληξη από την αγαπημένη μας, απόφοιτη πια μαθήτρια, Αθηνά Βαρθακούρη, που αποτελεί πιστό μέλος της λέσχης! Η Αθηνά μας περίμενε στην είσοδο του σχολείου κρατώντας μια χειροποίητη βασιλόπιτα ! Μετά την παρακολούθηση της ταινίας "Θεέ τι σου κάναμε;",  κόψαμε την πίτα και το φλουρί έτυχε στον μαθητή του Γ4 Γιώργο Πάχο!Αντιστοιχούσε δε σε δυο εισιτήρια για το τοπικό σινεμά!

Η αριστερή πτέρυγα των κινηματογραφόφιλων!

Η δεξιά πτέρυγα των μελών!

Και μια selfie! Μπροστά το βασικό μέλος της λέσχης μας ο Χαρίδημος!

Η Αθηνά δέχτηκε πολλά συγχαρητήρια για τη βασιλόπιτα της αφού κατά κοινή ομολογία ήταν καλύτερη από τη βασιλόπιτα των τοπικών φούρνων!Την ευχαριστούμε πάρα πολύ και της ευχόμαστε κάθε πρόοδο!Είναι συγκινητικό που απόφοιτοι πια μαθητές μας έρχονται ξανά στο σχολείο και στηρίζουν τα προγράμματα και τις εκδηλώσεις του!

Μια ροκ ..Αγέλαστη Πολιτεία!

   

 Τα σχολεία έκλεισαν σήμερα για τις καθιερωμένες διακοπές των Χριστουγέννων και μεις είπαμε να αποχαιρετήσουμε τη χρονιά που φεύγει με μια μικρή γιορτή στο Γυμνάσιο. Την ιδέα είχε η συνάδελφος φιλόλογος κ. Βάσω Καλύβα , που πρότεινε να παρουσιάσουμε κάποιο δρώμενο στο σχολείο. Μετά από σκέψη καταλήξαμε στο παραμύθι των Κατσιμιχαίων "Η αγέλαστη πολιτεία και οι Καλικάντζαροι". Με την κ.Καλύβα  διασκευάσαμε ελαφρώς το κείμενο και προσθέσαμε τραγούδια-ξένα ροκ και ελληνικά! Η παράσταση βασίστηκε κυρίως στη δραματοποίηση και στην αφήγηση και  συμμετείχαν μαθητές της Α Γυμνασίου, οι οποίοι διασκέδασαν πάρα πολύ και την προετοιμασία και την παρουσίαση του δρώμενου στους συμμαθητές τους.

Τα παιδιά μας ντύθηκαν καλικάντζαροι και πολίτες της αγέλαστης πολιτείας και χόρεψαν , τραγούδησαν και μοίρασαν καραμέλες στους συμμαθητές τους!  Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ήταν παρών και μοίρασε γλυκά σε όλα τα παιδιά , ετοίμασε μαζί με το δεκαπενταμελές του σχολείου παζάρι ρούχων και συμπλήρωσε τις καραμέλες που χρειάστηκαν για την παράσταση μας! Να ευχηθούμε Καλά Χριστούγεννα σε όλους!Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος που είναι καθ οδόν!

Ας ξυπνήσουν οι αγέλαστοι κάτοικοι!

Και άνοιξαν τις ομπρέλες τους !

Θα βρέξει καραμέλες!

Ποιος θα πιάσει τις περισσότερες;;

Ξημέρωσαν Χριστούγεννα!

Καλικάντζαροι και αγέλαστοι άνθρωποι σε μια κοινή εμφάνιση!

Disconnect

Η ταινία περιέχει τρεις ιστορίες σχετικά με το διαδίκτυο και εξηγεί πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει εάν δεν το χρησιμοποιήσουμε σωστά. Συγκεκριμένα  μία κοπέλα ενώ  πήγε να βοηθήσει κάποιον, που είχε γνωρίσει μέσω του διαδικτύου, βρίσκει τον μπελά της,  μία οικογένεια χάνει τα χρήματά της, διότι έκανε πληρωμές στο διαδίκτυο με την κάρτα της και ένα παιδί κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, που τον οδηγεί σε κώμα, επειδή είχαν δημοσιευθεί προσωπικά του στοιχεία, αφού τα είχε δώσει σε κάποια φίλη του, που συνομιλούσε μέσω facebook, η οποία δεν ήταν αυτή που φαινόταν, αλλά δύο αγόρια, που ήθελαν να προκαλέσουν κάποιο κακό σε αυτόν.

Το αξιοσημείωτο σε αυτήν την ιστορία είναι, πως το ένα από τα δύο αγόρια, ενώ παρουσιαζόταν ως ένα άλλο άτομο, έδινε τα πραγματικά του στοιχεία. Έτσι καταλαβαίνουμε πως και εκείνος είχε κάποια προβλήματα τα οποία ήθελε να τα πει σε κάποιον. Επίσης αυτός όταν μαθαίνει πως ο Κάιλ βρίσκεται σε κώμα, μετανιώνει για τις πράξεις του και παραδέχεται το λάθος του, σε αντίθεση με το φίλο του, ο οποίος το μόνο που τον νοιάζει είναι να διαγραφεί ο λογαριασμός για να μην βρεθεί σε δύσκολη θέση.

Κατά τη γνώμη ήταν μία πολύ καλή ταινία και εξηγεί πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει το διαδίκτυο, αν δεν προσέξουμε ποιες πληροφορίες θα δώσουμε. Ακόμα και κάτι απλό που δημοσιεύουμε μπορεί να είναι εναντίον μας. Όπως για παράδειγμα η ημερομηνία γέννησης.

Κατερίνα Παπαδάκη, Γ4

Wow, they did it. They did it. They screwed me up. I have no words just to explain what I saw. It’s just, true. It can happen to anybody. Family, friends, you name it. It’s also interesting to note that the movie affected some people. So if a movie about some stories about the internet affects those people, I recommended seeing it.

Χάρης Φρατζής, Γ6