Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2016

"Αν πεθάνει το κτήνος, θα πεθάνει και ο άνθρωπος", Συγχώρεση, Σώτη Τριανταφύλλου


Αυτή τη φορά η Λέσχη Ανάγνωσης της Γ Γυμνασίου διάβασε δυο βιβλία που δεν συγκαταλέγονται στην εφηβική λογοτεχνία :Τη Συγχώρεση , της Σώτης Τριανταφύλλου και το Μιλώντας στο γιο μου για την ηθική και την ελευθερία, του Φερνάντο Σαβατέρ.
Η συνάντηση μας πραγματοποιήθηκε χτες το απόγευμα και παρά το τσουχτερό κρύο ήμασταν άπαντες παρόντες!
Αρχικά μιλήσαμε για το βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου, που η υπόθεση του έχει ως εξής: Η Αντόνια Κούπερ, παντρεμένη νοικοκυρά και μητέρα ενός μικρού κοριτσιού από το Νάσβιλλ της πολιτείας του Τεννεσσή στον αμερικανικό Νότο, αφηγείται την ιστορία της και πώς ένα φρικτό γεγονός, η εξαφάνιση και η δολοφονία της κόρης της Στέλλας, διαλύει την οικογένεια αλλά και τον εσωτερικό της κόσμο.
Ο Χάρης τοποθετήθηκε πρώτος λέγοντας ότι το βιβλίο του φάνηκε ανατριχιαστικό αν και είχε ενδιαφέρον. Η Αντόνια είναι ρεαλίστρια , είναι μια γυναίκα αμόρφωτη που έφτασε να συγχωρήσει το δολοφόνο της κόρης της , πράγμα με το οποίο δε συμφώνησε ο ίδιος. Στο Σταμάτη άρεσε το βιβλίο και σαφώς αναγνώρισε ελαφρυντικά στοιχεία στην πράξη του δολοφόνου(ψυχολογικά προβλήματα, οικογενειακά προβλήματα) αλλά θεωρεί ότι αυτά δεν δικαιολογούν και την πράξη του. Επίσης συμπλήρωσε ότι η συγχώρεση ως πράξη δεν είναι συχνό, καθημερινό φαινόμενο.
Η Νικολέτα βρήκε πολύ περίεργο να θέλει η Αντόνια να συναντήσει το δολοφόνο του παιδιού της και ακόμα πιο περίεργο να τον συγχωρήσει-αν και αναγνώρισε ότι στο βιβλίο αυτή η συγχώρεση παρουσιάζεται δικαιολογημένη. Η Γιάννα πάλι πιστεύει ότι η μητέρα ήθελε να συναντήσει το δολοφόνο της κόρης της γιατί ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που την είδε ζωντανή και ήθελε να μάθει τι έκανε το παιδί της πριν πεθάνει. Η Βάσια συμπλήρωσε ότι το βιβλίο θα μπορούσε να γίνει μια κινηματογραφική ταινία με κοινωνικό περιεχόμενο,  η αφήγηση της φάνηκε πολύ απλή και όχι κάτι ιδιαίτερο και η ίδια δε θα μπορούσε να συγχωρήσει ποτέ το φονιά του παιδιού της.
Στη Χρυσάνθη άρεσε η ιστορία και ο τρόπος που παρουσιάστηκαν τα γεγονότα αλλά διαφώνησε και αυτή με την τελική συγχώρεση.
Η Στεργιάννα βρήκε πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο, συνοπτικό, χωρίς πλατειασμούς. Η περιγραφή των γεγονότων ήταν ακριβής και πιστεύει ότι η Αντόνια συγχώρησε τον δολοφόνο για να λυτρωθεί η ίδια , για να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή της. Επίσης συμπλήρωσε ότι ένιωσε πως ο δολοφόνος είχε συνειδητοποιήσει το λάθος του.
Η Κατερίνα θύμωσε με το σύζυγο της Αντόνια επειδή δεν την βοήθησε όσο θα έπρεπε και συνέχισε κανονικά τη ζωή του. Η ίδια θα δικαιολογούσε τον δολοφόνο αλλά δε θα τον συγχωρούσε. Η Αντόνια ωστόσο μετά τη συγχώρεση μπόρεσε και να λυτρωθεί και να συνεχίσει τη ζωή της δίνοντας τα πράγματα της Στέλλας , της κόρης της, που μέχρι τότε τα κρατούσε όπως ήταν στο δωμάτιο της. Η Νεφέλη συμφώνησε και αυτή ότι το βιβλίο ήταν ενδιαφέρον και ότι η Αντόνια μπόρεσε να συνεχίσει να ζει μετά τη συγχώρεση.
Ο Παναγιώτης διαφώνησε με τη στάση του Τζίμυ , του συζύγου της Αντόνια, διότι πιστεύει ότι έπρεπε να μείνει να τη βοηθήσει και όχι να την εγκαταλείψει και να συνεχίσει τη δική του ζωή. Και αυτός διαφώνησε με τη στάση της Αντόνια και τη συγχώρεση του δολοφόνου. Ο Μάριος πιστεύει ότι ήταν το καλύτερο βιβλίο από όσα διαβάσαμε φέτος γιατί τον έκανε να προβληματιστεί σχετικά με το θέμα αυτό της συγχώρησης. Όπως χαρακτηριστικά μας είπε: « Εδώ δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε το συμμαθητή μας ή έναν φίλο μας για κάτι απλό, πώς μπορούμε να συγχωρήσουμε έναν δολοφόνο;» Οπότε καλό θα ήταν αν σκεφτούμε τη δική μας στάση , να σκεφτούμε πώς θα ήταν ο κόσμος μας, αν ήμασταν περισσότερο συγχωρητικοί.  
Η Ιωάννα μας είπε ότι όταν έκλεισε το βιβλίο έβαλε τα κλάματα. Ο δολοφόνος ήταν ένα θύμα που έγινε θύτης, ένας άνθρωπος που μεγάλωσε μέσα στη σκληρότητα και την απόρριψη . Οπότε συμφωνεί με την Αντόνια και η ίδια και θα συγχωρούσε το δολοφόνο του παιδιού της. Ο Κωνσταντίνος βρήκε τρελό, περίεργο και παράλογο το ότι η Αντόνια ήθελε να δει το δολοφόνο του παιδιού της. Παράλληλα αναφέρθηκε και στο σύζυγο της, λέγοντας ότι δεν έπρεπε να αφήσει τη γυναίκα του αλλά να της σταθεί ως το τέλος.
Στη συζήτηση που ακολούθησε των τοποθετήσεων των παιδιών μιλήσαμε για τη δύναμη ψυχής που χρειάζεται μια τέτοια πράξη, όπως η συγχώρεση. Δεν είναι εύκολο πράγμα να συγχωρήσεις κάποιον που σου έκανε κακό-πόσο μάλλον όταν αυτός είναι ο δολοφόνος του παιδιού σου. Ωστόσο η συγχώρεση μπορεί να κάνει καλύτερο τον κόσμο μας και να αλλάξει τις σχέσεις των ανθρώπων.
Το επόμενο βιβλίο μας είναι το δυστοπικό μυθιστόρημα Βαθμολογίες, της Λόρεν Μακ Λάφλιν.

(Η συζήτηση για το άλλο βιβλίο μας αναβλήθηκε για την επόμενη συνάντηση ).

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016

Η λύτρωση του προορισμού

Πάντα θα υπάρχει ένας δρόμος που θα χωρίζει δυο πόλεις, δυο χωριά, δυο ψυχές
Όταν αποφασίσεις να τον διασχισεις θα φυσάει θερμος αέρας και σκόνη θα τρυπώνει μέσα στα πονεμένα σου μάτια
Όταν τον διασχισεις θα υπάρχουν πέτρες για να γδαρουν τα κουρασμένα σου πόδια
Χαλάζι θα βρέχει πάνω στο σκοτισμενο σου κεφάλι
 Κρύο θα ανατριχιαζει το ταλαιπωρημενο σου σώμα
Ένας τοίχος στοιβαγμενος από βαριές κοτρονες θα θέλει να σε εμποδίσει
Όμως, αν εσύ διώξεις την σκόνη από τα δακρυσμένα σου μάτια
 Αν εσύ πατήσεις πάνω στις πέτρες κι ας τρυπανε τα γεμάτα φουσκαλες πόδια σου
 Αν αντέξεις τον πόνο που φέρνει το χαλάζι και το κρύο που διαπερνά σαν μαχαίρι το σώμα σου
 Αν γκρεμισεις εκείνον τον ψεύτικο τοίχο που τόσο νομιζες ότι θα σε δυσκολευε
Τότε εισαι έτοιμος να φτάσεις στο τέλος του δυσβατου αυτού δρόμου...


Ιωάννα Ακριτίδου, Γ1

Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2016

"Όσο μπορείς": οι καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.

Οι τελευταίες εργασίες των μαθητών με αφορμή το "Όσο μπορείς": βίντεο και ζωγραφική!
Ο Σταμάτης Χατζηπέτρος έκανε μια μουσική σύνθεση και την εικονοπoίησε με τη βοήθεια του συμμαθητή του Κωνσταντίνου Ζιάννη, ο Κωνσταντίνος πάλι έκανε ένα δικό του βίντεο και οι μαθητές Ζαχαρίας και Μάριος Αυγουλλάς και οι μαθήτριες Εύα Αλευροφά και Παυλίνα Αλεξίου δημιούργησαν τις δικές τους εικαστικές συνθέσεις!Μπράβο σε σε όλους!







(Tο βίντεο του Κωνσταντίνου)


Εύα Αλευροφά


Παυλίνα Αλεξίου



Μάριος Αυγουλλάς





Μάριος Αυγουλλάς




Ζαχαρίας Αυγουλλάς






(Το βίντεο με την πρωτότυπη μουσική του Σταμάτη)

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2015

Το ιστολόγιο μας προτείνει βιβλία!

Ήρθε η ώρα και φέτος να προτείνουμε βιβλία στους φίλους και τις φίλες του ιστολογίου. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν βιβλία εφηβικά για κάθε γούστο: μυθιστορήματα κοινωνικά, δυστοπικά, αστυνομικά, κόμικ. Καλές γιορτές και Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους!


Βαθμολογίες
Συγγραφέας: Lauren McLaughlin
Μεταφραστής: Στέλλα Κάσδαγλη

Ξέχνα την οικογένεια, ξέχνα τους φίλους σου. Είσαι η βαθμολογία σου! Αν πάρεις πάνω από 90, έχεις εξασφαλίσει πλήρη υποτροφία και την καριέρα των ονείρων σου. Αν πάρεις κάτω από 75, η ζωή σου θα είναι πολύ σκληρή.
Η Ιμάνι Λεμόντ έχει βάλει τα δυνατά της και έναν μήνα πριν από την αποφοίτηση έχει καταφέρει να φτάσει στο 92. Δυστυχώς, η καλύτερή της φίλη, η Κάντυ, είναι στο 71 και συνεχώς πέφτει. Και τώρα ο Ντιέγο Λάντις –πανέξυπνος, επαναστάτης και αβαθμολόγητος– ζητάει από την Ιμάνι να γράψουν μαζί μια εργασία.
Για να ανεβάσει τη βαθμολογία της, η Ιμάνι πρέπει να σκεφτεί το μέλλον της. Να μείνει πιστή στη βαθμολογική της ομάδα. Να ξεφορτωθεί αυτούς τους δύο.
Όμως η Ιμάνι δε νιώθει πια καλά με το σύστημα της βαθμολόγησης, γιατί εκτός από πρακτικά κριτήρια περιλαμβάνει και ηθικά. Τις παρέες σου, τη συμπεριφορά σου, τα μέρη όπου συχνάζεις, τον τρόπο με τον οποίο μιλάς… Η Score Corp –η κολοσσιαία εταιρεία προγραμματισμού, με τις πανέξυπνες και πανταχού παρούσες μικρές κάμερες που παρακολουθούν την παραμικρή κίνηση του καθενός– ισχυρίζεται ότι η βαθμολόγηση έχει στόχο να δημιουργήσει ευκαιρίες κοινωνικής ανέλιξης. Ποιοι όμως είναι εκείνοι που θα ωφεληθούν στον θαυμαστό καινούριο κόσμο της Score Corp; Για ποιο λαμπρό μέλλον θα άξιζε άραγε να παρατήσεις την κολλητή σου;
Η Ιμάνι πρέπει ν’ αποφασίσει γρήγορα, γιατί, από τη στιγμή που θα βγουν οι τελικές βαθμολογίες, δεν υπάρχει πλέον γυρισμός.





beta I - Πειραματικός έφηβος κλώνος
Συγγραφέας:Ρέιτσελ Κον
Mεταφραστής:Χαρά Γιαννακοπούλου
Η Ελύζια είναι Beta, ένα πειραματικό μοντέλο έφηβου κλώνου. Γεννήθηκε δεκαέξι ετών μέσα σε ένα εργαστήριο, δίχως την παραμικρή εμπειρία ζωής, και αποτελεί αντίγραφο ενός έφηβου κοριτσιού που χρειάστηκε να πεθάνει. Σκοπός της είναι να υπηρετεί τους κατοίκους του Ντεμέζνι, ενός νησιωτικού παράδεισου για τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου.
Στην αρχή, η ζωή της Ελύζια είναι ειδυλλιακή. Σύντομα όμως ανακαλύπτει πως οι κάτοικοι του Ντεμέζνι δεν είναι τόσο ευτυχισμένοι όσο φαίνονται, ενώ διαπιστώνει πως υποβόσκει μια έντονη δυσαρέσκεια στον πληθυσμό των κλώνων-εργατών. Ταυτόχρονα, η Ελύζια προβληματίζεται με τις μνήμες που ανακαλύπτει πως έχει, αλλά και με τις αισθήσεις που εισβάλλουν απροσδόκητα στην καθημερινότητά της. Κανονικά αυτή δε θα έπρεπε να νιώθει, να νοιάζεται ή να θυμάται. Τι της συμβαίνει;
Αν κάποιος αντιληφθεί πως η Ελύζια δεν είναι ο αναίσθητος κλώνος που προσποιείται πως είναι, η μοίρα της είναι προδιαγραμμένη: θα καταστραφεί! Πρέπει λοιπόν να βρει τρόπο να επιβιώσει!
Το πρώτο μέρος μιας τολμηρής διλογίας επιστημονικής φαντασίας που εγείρει ηθικά και φιλοσοφικά ζητήματα για το τι είναι αγάπη, ελευθερία και αξιοπρέπεια σ’ έναν κόσμο επίπλαστο, γεμάτο διαφθορά. 




Έξω βρέχει, μέσα το ίδιο, να σε πάρω να φύγουμε;
Συγγραφέας: Antonio Dikele Distefano 
Μετάφραση:Δήμητρα Δότση
Φαντάσου ότι βρίσκεσαι μόνος σου στο σπίτι, έχεις βάλει δυνατά μουσική στο youtube και κάθε τραγούδι που ακούς σε παρασέρνει σ’ ένα χείμαρρο αναμνήσεων και σκέψεων που τις μοιράζεσαι με τους φίλους σου στον τοίχο σου στο facebook ή στο chat. Ε λοιπόν, κάπως έτσι είναι γραμμένο κι αυτό το βιβλίο. Έχει μουσική υπόκρουση, έχει πολλές αναμνήσεις και ακόμη περισσότερες σκέψεις, μόνο που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος, όπως τα κλασικά μυθιστορήματα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το μυθιστόρημα της γενιάς του facebook και των sms.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο ίδιος ο συγγραφέας, ο εικοσάχρονος Αφροϊταλός Αντόνιο που μοιράζεται με τον αναγνώστη την ιστορία της ζωής του. Μιας ζωής γεμάτης στερήσεις και δυσκολίες οικονομικές αλλά κυρίως κοινωνικές, επειδή από την ημέρα που γεννήθηκε στην Ιταλία, όπου ζει μέχρι σήμερα, έζησε το ρατσισμό, τις προκαταλήψεις και την απαξίωση μιας «πολιτισμένης» σύγχρονης κοινωνίας, μόνο και μόνο επειδή είναι έγχρωμος. Ίνδαλμά του είναι ο Μάριο Μπαλοτέλλι, όχι όμως υπό την ιδιότητα του ποδοσφαιριστή, αλλά με αυτή του έγχρωμου Ιταλού που κατάγεται από τη Γκάνα.
Με αφορμή τον έρωτά του για τη δεκαεννιάχρονη Λίντα, ο Αντόνιο αφηγείται περιστατικά από τη σχολική και την οικογενειακή ζωή του, τις φιλίες του αλλά κυρίως απορεί για την εχθρότητα που εισέπραξε από τις φίλες και ακόμη περισσότερο από τη μητέρα τής Λίντα, οι οποίες τον θεωρούσαν περιθωριακό και «λίγο». Όμως εκείνος, ώριμος, αισιόδοξος και συμφιλιωμένος πλέον με τον εαυτό του, δεν το βάζει κάτω και αποφασίζει να λυτρωθεί κάνοντας αυτό που ξέρει καλά: να γράφει.



Η Αλίκη στην πόλη
Συγγραφέας:Αργυρώ Πιπίνη
H Aλίκη, ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι, ζει την προσωπική του κρίση μέσα στην οικονομική κρίση. Η Αλίκη στους δρόμους της πόλης μετά από έναν καβγά των γονιών της. Κρύο, παντού κρύο. Back to black. Με τη μουσική στ’ αυτιά και τα μάτια ορθάνοιχτα. Συναντά έναν άλλο κόσμο, συναντά τη μοίρα, το θαύμα και το τραύμα: αδέσποτοι άνθρωποι, αδέσποτα ζώα, φίλοι έτοιμοι να βοηθήσουν, εχθροί έτοιμοι για όλα. Help yourself. Παρέα με τον φίλο της τον Σταύρο κάνει τις δικές της ανακαλύψεις. Και μετρώντας τα ανοιχτά τραύματα της πόλης, προσπαθεί να κάνει το επόμενο βήμα και να αναμετρηθεί με τις δικές της πληγές.


Το τέρας έρχεται
Συγγραφέας:Πάτρικ Νες
Η μητέρα του δεκατριάχρονου Κόνορ πεθαίνει από καρκίνο. Ο Κόνορ προσποιείται πως αυτό δε συμβαίνει, πως η μητέρα του θα γίνει καλύτερα. Την ίδια στιγμή, η μητέρα του σιγοντάρει αυτό το ψέμα. Ένα βράδυ όμως, στο παράθυρο του Κόνορ εμφανίζεται ένα τέρας – όχι όμως το τέρας του εφιάλτη που βλέπει σχεδόν κάθε βράδυ από τότε που ξεκίνησε η μητέρα του τις χημειοθεραπείες. Το τέρας στον κήπο είναι διαφορετικό. Είναι ένα πελώριο έλατο που περπατά, αρχέγονο και άγριο, που ζητά από τον Κόνορ το πιο επικίνδυνο πράγμα στον κόσμο: την αλήθεια. Και του υπόσχεται ότι θα ξανάρθει για να του πει τρεις ιστορίες, μόνο που μετά θα πρέπει να του πει κι ο Κόνορ τη δική του…..
Το βιβλίο βασίζεται στην ιδέα της τιμημένης με το Carnegie Medal Σιόμπαν Ντάουντ, που εξαιτίας του πρόωρου θανάτου της από καρκίνο, στα 47 της, δεν κατάφερε ποτέ να τη μετατρέψει η ίδια σε βιβλίο. Πατώντας πάνω στους δικούς της χαρακτήρες και στις ιδέες της, ο Πάτρικ Νες πλέκει μια πανέμορφη, σκοτεινή, πολυσήμαντη και απόλυτα συγκινητική ιστορία σχετικά με τον θάνατο, την περιπλοκότητα των ανθρώπων και τη δύναμη της αφήγησης. Όσο για τα ασπρόμαυρα εικαστικά που κοσμούν την έκδοση, κόβουν την ανάσα, συνεισφέροντας τα μέγιστα στη γοητεία του βιβλίου.


Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ
Συγγραφέας: Γλυκερία Γκρέκου
Αθήνα, 2012. Μια ηλικιωμένη Eλληνίδα δασκάλα, με καταγωγή από τον Πόντο, ζει μόνη και αισθάνεται ξένη στον τόπο όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε, εργάστηκε και έκανε τη δική της οικογένεια. Φοβάται να βγει από το σπίτι της, φοβάται να ζήσει μια κανονική ζωή εξαιτίας των ξένων που έχουν «καταλάβει» τη γειτονιά της. Στον απέναντι δρόμο ζει ένα κορίτσι, προσφυγόπουλο από το Αφγανιστάν. Κι αυτό επίσης ζει στο φόβο και βιώνει αντίστοιχα τη μοναξιά που νιώθει κάθε πρόσφυγας. Όταν η μοναξιά γίνεται αφόρητη, η ηλικιωμένη γυναίκα αισθάνεται πως η ζωή δεν έχει αξία αν δε μοιράζεσαι την καθημερινότητα με άλλους ανθρώπους. Σκαρφίζεται ένα κόλπο, γνωρίζεται με τη μικρή και έτσι αναπτύσσεται μια ανθρώπινη σχέση ανάμεσά τους… Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή∙ ένα εξαιρετικό βιβλίο-καθρέφτης της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.



ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
Συγγραφέας: Ελένη Ρουφάνη
«Μου χρωστάς», της λέει αργότερα ο Φοίβος μέσα απ’ τα δόντια καθώς ανεβαίνουνε τις σκάλες, «απαιτώ να μου δώσεις εξηγήσεις. Με ποιον γύρναγες και προτιμάς να νομίζουν ότι ήσουνα στην πορεία; Ελπίζω να παίρνεις προφυλάξεις…»
Μια σφυριχτή κατραπακιά τον κάνει να σταματήσεις – για μια μόνο στιγμή.
«Αν έχει μπλέξει με τίποτα ναρκωτικά δε θέλω να σε ξέρω», ψιθυρίζει στο αυτί της αδελφής του και χώνεται στο δωμάτιό του, προτού εκείνη προλάβει να αντιδράσει.
Τα παράθυρα στην απέναντι πολυκατοικία είναι όλα κλειστά. Με το φόβο απλωμένο σαν σεντόνι πάνω απ’ την πόλη, η Αλίκη νιώθει ασφυξία. Αυτομάτως το κεφάλι της παίρνει τη στάση στην οποία κάθε φορά σταβολαιμιάζει, για ν’ αντικρίσει ένα κομμάτι ουρανό. Έχει μέρες να σκεφτεί τον Κωνσταντίνο…
Στη σημερινή Αθήνα, οι ήρωες παλεύουν με το τέλος της εφηβείας και με την κατάρα που βαραίνει την εποχή τους. Από το κέντρο της πόλης μέχρι της άκρη του σύμπαντος, ταξιδεύουν σ’ έναν κόσμο όπου τα πάντα αναποδογυρίζουν. Συνωμοσίες, καβγάδες, επικίνδυνες ενέδρες και φαντασιώσεις ζωντανεύουν σε μια διαρκή σύγκρουση με την ταραγμένη κοινωνική πραγματικότητα και με τις αποτυχημένες συμβάσεις της. Όχι, δε θα φοβηθούν, θα γελάσουν με τους αγέλαστους, θα τραγουδήσουν, θα ερωτευτούν, θα αγωνιστούν για τα όνειρά τους και θα το αλλάξουν το γκρίζο τοπίο του πλανήτη.




ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
Συγγραφέας: Γιώργος Παναγιωτάκης
Μια δαιδαλώδης πολιτεία. Η πρώτη μέρα της άνοιξης. Ένας πόλεμος που μόλις ξεκινά. Και ένα μήνυμα.
Ένα παράξενο μήνυμα που διατρέχει χιλιάδες σώματα και κεραίες, για να καταλήξει στη Σβέλτα, το μοναχικό κορίτσι των στοών. Ο αποστολέας του είναι άγνωστος. Κι όμως, όταν η Σβέλτα λάβει αυτό το μήνυμα, μια πρωτόγνωρη δύναμη θα ανθίσει μέσα της και θα τη βοηθήσει να πάρει τη ζωή στα χέρια της. Σύντομα, θα έρθει αντιμέτωπη με όλους τους ισχυρούς της πόλης. Ακόμη και με την ίδια τη βλοσυρή βασίλισσα.
Έχει όμως πάρει την απόφασή της. Τίποτα και κανένας δεν μπορεί να τη σταματήσει. Θα θελήσει να βγει στον έξω κόσμο.
Και εκεί, ανάμεσα στα πανέμορφα ηλιολούλουδα και στις επικίνδυνες αραχνοφωλιές, θα αναζητήσει το μυστηριώδη αποστολέα του μηνύματος.
Την ίδια στιγμή, σε μια άλλη πολιτεία, ένα αγόρι βιώνει κάτι παρόμοιο...
Ένας κόσμος που μοιάζει αμετακίνητος, μα που τελικά ίσως και να μπορεί να αλλάξει. Όπως συμβαίνει και με το δικό μας κόσμο.



ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ;
Συγγραφέας: Συλλογικό
Εφτά κεφάλαια. Εφτά οικογένειες. Εφτά παιδιά. Εφτά βασικές ελευθερίες τούς έχει στερήσει ένα κόμμα. Τι κι αν λέγεται Κόμμα της Ελευθερίας, μόνο την ελευθερία δεν υπηρετεί…
Κόσμος πολύς πανηγυρίζει στους δρόμους όλης της χώρας: το Κόμμα της Ελευθερίας κέρδισε τις εκλογές. Πολύ σύντομα η νέα εξουσία αποκλείει όσους διαφέρουν έστω και ελάχιστα από το πρότυπο που εκείνη έχει ορίσει, και καταδιώκει όσους εκείνη έχει χαρακτηρίσει «κακοντυμένους», «σκουρόχρωμους», «όχι αρκετά υγιείς»… Επιβάλλει κανόνες όλο και πιο αυστηρούς: τι ώρα πρέπει να ξυπνάνε οι πολίτες, τι δεν επιτρέπεται να λένε, να κάνουν, να τρώνε, να φοράνε…
Όμως, πώς φτάσαμε ως εδώ;



Ήταν το ίνδαλμά μου
 Συγγραφέας: Βασίλης Παπαθεοδώρου
Ο 13χρονος Ηλίας Μακρής είναι μαθητής της Α’ Γυμνασίου. Συνηθισμένο. Αυτό που τον κάνει να νιώθει ξεχωριστός -φτερά στα πόδια του- είναι άλλο: είναι αδερφός του Μάνθου, του μεγάλου ταλέντου της ομάδας της περιοχής, του 19χρονου που θαυμάζουν όλοι, που σαρώνει στα γήπεδα κάθε Κυριακή, που ονειρεύεται τα μεγάλα άλματα που θα απογειώσουν την καριέρα του.
Ο Ηλίας ανασαίνει για το Μάνθο. Το σχολείο του είναι αδιάφορο. Όποιος δεν νοιάζεται για το ποδόσφαιρο και τα επιτεύγματα του αδερφού του επίσης. Στα επιτεύγματα του Μάνθου βλέπει ήδη τον εαυτό του μετά από λίγα χρόνια. Θα βαδίσει στα χνάρια του, διψάει για ποδόσφαιρο, για διάκριση, για δόξα, για αποθέωση από τους φιλάθλους. Ονειρεύεται το όνομά του στο γήπεδο. Να λάμπει, να φωτίζεται, να αστράφτει.
Όμως τι τα θες! Είναι επιπόλαιος ο μικρός, βιαστική και γρήγορη η ματιά του στα πράγματα. Χμ! Κι ο αδερφός του δεν πάει πίσω. Κάτι χάπια έχει αρχίσει και παίρνει, κάτι συναλλαγές οφ δι ρέκορντ που θα απογειώσουν την καριέρα του κάνει κι όταν το τοπικό πρωτάθλημα κρέμεται από την κλωστή της τελευταίας αγωνιστικής για το ποιος θα ανέβει στην Γ’ Εθνική κατηγορία, τότε οι επιλογές του Μάνθου, του μεγάλου αδερφού, που θέλησε να πετάξει ψηλά και γρήγορα, θα δώσουν ένα χτύπημα με σαφή κρότο και ακόμα σαφέστερο γδούπο στην οικογένειά του, την τοπική κοινωνία των φανς αλλά κυρίως στον μικρότερο αδερφό, τον Ηλία, που ήθελε τόσο μα τόσο να μοιάσει στον ταλαντούχο αδερφό του.




Το μπλε καταφύγιο
Συγγραφέας: Σούζαν Κρέλερ
Η Μάσα περνάει τις καλοκαιρινές διακοπές με τον παππού και τη γιαγιά της που ζουν σε μια μικρή ευρωπαϊκή πόλη. Βαριέται αφόρητα και η μόνη της διασκέδαση είναι να παρακολουθεί τα παιδιά να παίζουν στην παιδική χαρά. Εκεί συναντά δύο αδέλφια, την Ιουλία και τον Μαξ, που είναι κάπως φοβισμένα και κλεισμένα στον δικό τους κόσμο. Η Μάσα υποψιάζεται ότι κάτι τρομακτικό συμβαίνει στο σπίτι τους και αποφασίζει να αναλάβει δράση. 

Τα οδηγεί σε ένα μικρό μπλε σπίτι, στη μέση ενός χωραφιού με κριθάρι, και τα καθησυχάζει λέγοντάς τους ότι ο πατέρας τους της έχει ζητήσει να τα φροντίσει για λίγο. Όμως, οι μέρες περνούν, ο πατέρας δεν εμφανίζεται και τα παιδιά παραμένουν κλεισμένα στο καταφύγιό τους. Η μοναδική τους επαφή με τον έξω κόσμο είναι η Μάσα. 

Τελικά, ποιος είναι ο «καλός» και ποιος ο «κακός»; Τι κρύβεται πράγματι μέσα στο μπλε καταφύγιο;



Θαύμα
Συγγραφέας: Palacio R.J.
Αν μπορείς να αυτοσαρκάζεσαι, αν μπορείς να συγχωρείς, αν αγαπάς τους φίλους που εσύ επιλέγεις να αγαπάς, αν βλέπεις ομορφιά εκεί που δεν την βλέπουν οι άλλοι, ε, τότε... όλα μπορούν να συμβούν.
Ακόμα και ένα θαύμα!
Το ξέρω ότι δεν είμαι ένα συνηθισμένο εννιάχρονο αγόρι! Θέλω να πω, φυσικά και κάνω συνηθισμένα πράγματα.
Τρώω παγωτό. Κάνω ποδήλατο. Παίζω μπάλα. Έχω Xbox. Κάτι τέτοια πράγματα με κάνουν ένα συνηθισμένο παιδί. Έτσι νομίζω τουλάχιστον. Επίσης νιώθω συνηθισμένος. Μέσα μου. Ξέρω όμως πως τα συνηθισμένα παιδιά δεν τα κοιτάζουν παράξενα μόλις εμφανιστούν κάπου... ξέρω πως τα συνηθισμένα παιδιά δεν κάνουν τα άλλα παιδιά να φεύγουν φωνάζοντας από την παιδική χαρά.



Μετά το χιόνι
Συγγραφέας: Σ.Ν.Κρόκετ

Ο δεκαπεντάχρονος Γουίλο ζει στο γυμνό και αφιλόξενο τοπίο μιας νέας εποχής παγετώνων, σε ένα μέλλον που φαντάζει εφιαλτικά κοντινό. Πάνω στις χιονισμένες βουνοπλαγιές στήνει παγίδες για να πιάνει λαγούς και να συντηρεί τους δικούς του, που έχουν επιλέξει να ζουν «αδέσποτοι» στο βουνό, παρά να υποκύψουν στην καταπίεση της κυβέρνησης. Όταν μια μέρα γυρίζει σπίτι του, ανακαλύπτει ότι ολόκληρη η οικογένειά του έχει εξαφανιστεί. Και μετά από μία νύχτα ολομόναχος στο άδειο σπίτι, καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται να γυρίσουν πίσω. Μόνος και αντιμέτωπος με πολλούς κινδύνους, ο Γουίλο φορτώνει το έλκηθρό του και ξεκινάει για ένα τρομακτικό ταξίδι μέσα στο χιόνι: ένα ταξίδι επιβίωσης, περιπέτειας, φιλίας και αυτογνωσίας – με μοναδικό οδηγό το πνεύμα του σκύλου που ζει μέσα στο μυαλό του.
Ετοιμαστείτε για μια ιστορία που θα σας παγώσει μέχρι το μεδούλι και θα σας κόψει την ανάσα, καθώς ο Γουίλο αναγκάζεται ξανά και ξανά να αμφισβητήσει όλα όσα ξέρει για τον κόσμο του.




Τα τέρατα της Οξφόρδης
Συγγραφέας: Άντριου Λέιν

Ο νεαρός Σέρλοκ Χολμς βρίσκεται στην Οξφόρδη, προκειμένου να καλύψει τα εκπαιδευτικά κενά που άφησαν τα ταξίδια του. Ωστόσο, η προσοχή του διασπάται συνεχώς από τις φήμες σχετικά με κλεμμένα μέλη πτωμάτων. Αποφασίζει λοιπόν ν’ ανακαλύψει τον δράστη και να κατανοήσει το κίνητρό του. Για μία ακόμα φορά οι έρευνες τον οδηγούν σε επικίνδυνες καταστάσεις, καθώς βρίσκεται μπλεγμένος στην καρδιά ενός μυστηρίου που σχετίζεται με ένα κινούμενο σπίτι.




Γκάτερ
Συγγραφέας: Ντόρα Παπαλιού

Νύχτα στην καφετέρια του «Τζίμη». Ο δεκαοχτάχρονος Αλέξανδρος Δαμιανός σκιτσάρει το πρόσωπο του άγνωστου άντρα που κάθεται απέναντί του. Όμως δεν μπορεί να φανταστεί πως το σκίτσο είναι μόνο η αρχή, η πρώτη εικόνα σε μια ιστορία που αρχίζει να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του σαν τα κόμικς που συνεχώς σχεδιάζει. Δύο σκοτεινοί τύποι πλησιάζουν και λένε κάτι στον άγνωστο. Αυτός τους ακολουθεί έξω. Ο Αλέξανδρος βλέπει ένα πιστόλι. Ή μήπως του φάνηκε;




Συγγραφέας: Cyril Pendrosa
Μετάφραση:Γεωργία Τσάκωνα
Σε έναν τόπο μακρινό, σε μια εποχή αλλοτινή κάπου κοντά στον μεσαίωνα, σε μια παραδεισένια κοιλάδα ζουν ευτυχισμένοι ο Γιοακίμ και οι γονείς του. Το αγροτόσπιτό τους βρίσκεται ανάμεσα σε λόφους, απομονωμένο, μακριά από τον κόσμο, τη βαβούρα του και τα βάσανά του. Κι όλα κυλούν ξέγνοιαστα για την τριμελή οικογένεια, μέχρι που από το πουθενά εμφανίζονται οι Τρεις Σκιές. Τρεις ανθρωπόμορφες σκιές, ακάλεστες, ανατριχιαστικές και με άγνωστες προθέσεις, που επίμονα περιτριγυρίζουν την οικογένεια. Αλίμονο, οι τρεις σκιές έχουν έρθει για τον Γιοακίμ. Οι Τρεις Σκιές γεννήθηκαν από ένα πραγματικό γεγονός που βίωσε ο δημιουργός όταν στενοί του φίλοι έχασαν το παιδί τους σε μικρή ηλικία.

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2015

Γνωρίζω τον τόπο μου.


Η κ.Καλύβα με τους μαθητές του Β2 ολοκληρώνοντας την 1η ενότητα της Νεοελληνικής Γλώσσας, που αφορά τη γνωριμία με τον τόπο μας ,δημιούργησαν το ακόλουθο βίντεο.Μπράβο στα παιδιά!



Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015

"Τα τρία ανθρωπάκια" Απόστολος Δοξιάδης

Τελευταία συνάντηση για το 2015 και τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης της Γ Γυμνασίου συναντήθηκαν να συζητήσουν για Τρία Ανθρωπάκια. Ένα βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη που άρεσε σε όλα σχεδόν τα μέλη της Λέσχης! Όλοι μας συμφωνήσαμε ότι η καταιγιστική δράση και η αστυνομική υπόθεση ήταν τα στοιχεία του βιβλίου που μας κράτησαν σε εγρήγορση κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Η Βάσια μας είπε ότι της άρεσε πολύ η δράση και η ιστορία του τρίτου ήρωα ενώ στη Χρυσάνθη δεν άρεσε ιδιαίτερα το βιβλίο πλην της ιστορίας του Λη Φρανκ. Η Γιάννα πάλι δεν περίμενε αυτή την εξέλιξη για το τρίτο ανθρωπάκι και το βιβλίο την κράτησε σε αγωνία μέχρι το τέλος. Η Στεργιάννα βρήκε ενδιαφέρουσα την περιπέτεια που υπάρχει καθώς και την ταχύτητα με την οποία εξελισσόταν η υπόθεση. Η περιγραφή του χαρακτήρα του Τερανόβα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και πειστική και αποτελούσε το πιο ενδιαφέρον άτομο στο βιβλίο.
Ο Χάρης μας είπε ότι η δράση που υπάρχει στο βιβλίο του θύμισε κινηματογραφική ταινία , ενώ και σε κείνον άρεσε ιδιαίτερα ως χαρακτήρας ο Πέπε Τερανόβα και αγαπημένη του σκηνή ήταν η μαφιόζικη εκτέλεση της οικογένειας του Τερανόβα. Ο Σταμάτης ενθουσιάστηκε και βρήκε διασκεδαστικές τις δύο πρώτες ιστορίες , τα δυο πρώτα ανθρωπάκια, ενώ η ιστορία του Λη Φρανκ ήταν η πιο ενδιαφέρουσα. Ο Παναγιώτης δήλωσε ότι το βιβλίο ήταν ωραίο, με σασπένς, ενώ ,αν και η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη , το ενδιαφέρον του παρέμεινε αδιάπτωτο μέχρι το τέλος.
Η έξυπνη ιδέα του συγγραφέα να στηριχτεί στο παραμύθι με τα τρία γουρουνάκια και να στήσει τη δική του ιστορία φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα και στο Μάριο, που έκρινε πολύ ενδιαφέρον και περιπετειώδες το βιβλίο. Με τους προηγούμενους συμφώνησε και ο Κωνσταντίνος που η ασταμάτητη δράση του βιβλίου του θύμισε αστυνομική ταινία και ξεχώρισε και κείνος την τρίτη ιστορία. Η Ειρήνη πάλι μας είπε ότι δεν της άρεσε ούτε η ιστορία που διαπραγματεύεται το βιβλίο ούτε και η εξέλιξη του.
Η συζήτηση που ακολούθησε μετά τις τοποθετήσεις των παιδιών στράφηκε γύρω από το θέμα της ανθρώπινης ταυτότητας με αφορμή τις σκέψεις του Λη Φρανκ στη σελίδα 127 « …….Τι μένει στον άνθρωπο αν του τα αφαιρέσεις όλα αυτά ;Ένα πρόσωπο, ένα όνομα, ένα διαβατήριο, δηλαδή αέρας κοπανιστός» .Ποια είναι η ταυτότητα μας;Το όνομα μας μόνο; Ή οι φίλοι μας, η ζωή που έχουμε επιλέξει, η δουλειά μας, οι αγαπημένοι μας;

Μια άλλη σκέψη του Λη Φρανκ στη σελίδα 169  « ….Μα το να μη ζεις για τον εαυτό σου αλλά για τους άλλους!», αυτό είναι το Υπέρτατο Νόημα της Ζωής.» μας έβαλε να σκεφτούμε για το ποιο είναι το αληθινό νόημα της ζωής μας , αν η ζωή του ανθρώπου βρίσκει νόημα στην προσφορά στον πλησίον. Τέλος συζητήσαμε και για τα αίτια της μεταστροφής του Πέπε Τερανόβα και την απόφαση να αλλάξει ριζικά τη ζωή του.

Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον απόγευμα και μια ωραία συνάντηση! Τα βιβλία που θα διαβάσουμε στις διακοπές μας είναι δύο αυτή τη φορά: «Μιλώντας στο γιο μου για την ηθική και την ελευθερία» του Φερνάντο Σαβατέρ και «Η Συγχώρεση» της Σώτης Τριανταφύλλου. Καλά Χριστούγεννα σε όλους και χαρούμενος ο νέος χρόνος!

Joeux Noel- Merry Christmas



Τελευταία ταινία για φέτος η ταινία Χαρούμενα Χριστούγεννα.Η ταινία προβάλει πως ο δεσμός μεταξύ των ανθρώπων, ησυμφιλίωση, η αγάπη και η χαρά μπορούν να σταματήσουν  ακόμα και μία μάχη μεταξύ αντίπαλων στρατοπέδων. Οι άνθρωποι αυτοί ανακάλυψαν «το θαύμα των Χριστουγέννων» στο πιο απίθανο μέρος και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες. Έδωσαν τα χέρια, αντάλλαξαν ευχές, γιόρτασαν, έκλαψαν, ένιωσαν και βίωσαν στ’ αλήθεια την μαγεία της ζωής. Τα σχόλια που ακολουθούν είναι από τη Χριστιάννα!Καλές γιορτές σε όλους! 

Η ταινία που είδαμε σήμερα ήταν μια πολύ ωραία, συγκινητική ιστορική ταινία που αφορούσε τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ταινία συνδέεται στενά με τα Χριστούγεννα. Προβλεπόταν ο γαλλικός, ο αγγλικός και ο γερμανικός στρατός να συνεχίσουν να πολεμούν ακόμη και τα Χριστούγεννα, ενώ όλοι ήθελαν να γιορτάσουν στα σπίτια τους με τις οικογένειες τους. Ωστόσο, οι στρατιώτες και οι λοχαγοί έκαναν την ανατροπή. Το μουσικό ήθος και το πνεύμα των Χριστουγέννων έφερε κοντά τους αντιμαχόμενους λαούς και οδήγησε στην ανακωχή. Μετά από αυτό το γεγονός οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και οι Γερμανοί στρατιώτες  κατάλαβαν τα κοινά που έχουν μεταξύ τους  κι ότι πολεμούν επειδή το θέλουν οι ανώτεροι τους.

Χριστιάννα Χανοπούλου, Γ6