Διαφορετικότητα και ρατσισμός

Η Γεωργία Μονογυιού από το Γ3 ετοίμασε την ακόλουθη παρουσίαση για το θέμα του ρατσισμού και του φόβου για το διαφορετικό.Μπράβο Γεωργία!

ρατσισμός γ3 by giota_kefala5891

Κακοποίηση των γυναικών

Στα πλαίσια του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας οι μαθήτριες του Γ1 Δανάη Αμαλβύ και Ευγενία Γιαννοπούλου δημιούργησαν ένα βίντεο σχετικά με την κακοποίηση των γυναικών. Ιδού το αποτέλεσμα!Μπράβο κορίτσια!

Γράμμα από τη Βασιλεύουσα

Kωνσταντινούπολη, 17 Σεπτεμβρίου

του σωτηρίου έτους 6060 από κτίσεως κόσμου

Αγαπητέ φίλε Κομνηνέ,

Σου γράφω από τη Βασιλεύουσα, την πρωτεύουσα του Βυζαντινού κράτους.

Σήμερα επισκέφτηκα, μαζί με τους γονείς μου, την Αγία Σοφία, γνωστή και ως “Βυζαντινός Ναός της ΄Υπατης Σοφίας του ΄Ενσαρκου Λόγου του Θεού”.

Η πρώτη Αγία Σοφία εγκαινιάστηκε το 360, επί της αυτοκρατορίας του Κωνσταντίου Β΄ και, μαζί με το ναό της Αγίας Ειρήνης, αποτελούσε τον κύριο καθεδρικό ναό της πρωτεύουσας και έδρα του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Καταστράφηκε από πυρκαγιά το 404 και χτίστηκε εξαρχής τα επόμενα χρόνια. Ο νέος ναός εγκαινιάστηκε το 415 επί βασιλείας του Θεοδοσίου Β΄.

Κατά τη Στάση του Νίκα, το 532, υπέστη μεγάλη φθορά και το κτίσιμο του ναού δρομολογήθηκε από τον Αυτοκράτορα (Ιουστινιανό Α΄). Αρχιτέκτονες του ναού ήταν οι γεωμέτρες Ανθέμιος από τις Τράλλεις και Ισίδωρος από τη Μίλητο. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα και τα εγκαίνιά του τελέστηκαν στις 27 Δεκεμβρίου του 537.

Η Αγία Σοφία έχει σήμερα χίλιους κληρικούς.

Η αρχιτεκτονική του ναού ακολουθεί το ρυθμό της βασιλικής με τρούλο. Εξαιτίας των παραθύρων που βρίσκονται στη βάση του, (ο τρούλος) μοιάζει σα να αιωρείται, οι δε ακτίνες του ήλιου, που εισέρχονται στο χώρο, δίνουν την εντύπωση να άγονται από τους ουρανούς.

Ο όλος ναός αποτελείται από το αίθριο, υπαίθρια μαρμαρόστρωτη και περίστυλη αυλή, στο μέσον της οποίας είναι η “κομψή φιάλη”, δηλαδή η μαρμάρινη κρήνη, που έφερε την ονομαστή καρκινική επιγραφή “ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ” (ξέπλυνε τις αμαρτίες σου κι όχι μόνο το πρόσωπό σου), τον έξω και κυρίως νάρθηκα, και τον κυρίως ναό, είσοδος του οποίου είναι οι τρεις πύλες, που καλούνται Βασιλικές, επειδή εξ αυτών εισήρχετο ο Αυτοκράτορας στις επίσημες τελετές. Εντυπωσιακός είναι ο πλούσιος εσωτερικός διάκοσμος, ο οποίος ξεχωρίζει σε σχέση με τα υπόλοιπα μέρη του ναού.

Η φράση του Ιουστινιανού : <<Δόξα τω Θεώ τω καταξιώσαντι με τοιούτον έργο επιτελέσαι. Νενίκηκά σε, Σολομών>>, μαρτυρά το θαυμασμό που προκαλεί ο ναός αυτός, ο οποίος ήταν πιο θαυμαστός και από το Ναό του Σολομώντα, στα Ιεροσόλυμα. Η όλη κατασκευή παρουσιάζει την εντύπωση μιας αρμονίας μεταξύ φωτός και αρχιτεκτονικής.

Είμαι πεπεισμένος ότι όλα τα παραπάνω θα σε κάνουν να καταλάβεις τα συναισθήματα που κυριαρχούν στον επισκέπτη του ναού. Θα σου πρότεινα ανεπιφύλακτα να βρεθείς κι εσύ κάποτε εκεί.

                                                   Με φιλικούς χαιρετισμούς,


                                                  Παναγιώτης  Μουζάκης (Β3)

Ταξίδι στο παρελθόν - Εντυπώσεις από την Αγία Σοφία

 

Κωνσταντινούπολη

 17  Σεπτεμβρίου του σωτηρίου έτους 6060 από κτίσεως κόσμου.

 

Αγαπητέ φίλε,

Σου γράφω από τη Βασιλεύουσα.

   Μετά από το πολυήμερο ταξίδι μου, επιτέλους έφθασα στη Βασιλεύουσα. Πέρασα τις πρώτες μέρες μου γυρίζοντας στην πόλη και θαυμάζοντας τα κτίρια αλλά και τους ανθρώπους. Σήμερα αποφάσισα να επισκεφτώ την πασίγνωστη Αγία Σοφία.

   Δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου τόσο μεγάλο κτίριο! Φαίνεται από χιλιόμετρα μακριά και σου προκαλεί δέος. Χιλιάδες άνθρωποι το επισκέπτονται καθημερινά, για να το θαυμάσουν. Το δέος που σου προκαλεί η θέα του εξωτερικά παραμένει και στο εσωτερικό του ναού. Στον πρόναο, οι  τοίχοι και το πάτωμα είναι φτιαγμένοι με μάρμαρο. Η οροφή είναι θαυμάσια διακοσμημένη. Μπαίνοντας στον κυρίως ναό μένεις άφωνος απ το ύψος του ναού, δεν υπάρχουν κολώνες και οι οροφή φαίνεται σαν να κρέμεται απ' τον ουρανό. Τέλος, οι τοίχοι λάμπουν σαν από χρυσάφι χάρη στις θαυμάσιες ψηφιδωτές εικόνες. Δεν έχω ξαναδεί ποτέ τέτοιο ναό!

                                                                                          Με εκτίμηση

                                                               Χαράλαμπος Νικολής, Β4

 

 

Αγαπητέ Αντώνη,

Πως είσαι; Σου γράφω για να σου πω για το ταξίδι μου με τον πατέρα μου στην Κωνσταντινούπολη πριν λίγες μέρες. Περισσότερο απ' όλα μου άρεσε η Αγία Σοφία και αφού ξέρω πως θες να την επισκεφθείς και εσύ είπα να στην περιγράψω.

Η Αγία Σοφία είναι το μεγαλύτερο κτίσμα που έχω δει ποτέ. Εξωτερικά είναι αξιοθαύμαστο, καθώς δεν πρόκειται να βρεις ούτε ένα λάθος ή μία ατέλεια στο χτίσιμο ή την διακόσμηση. Έχει μεγάλους κήπους με καταπράσινα παρτέρια και διάφορα έργα τέχνης να θαυμάσεις. Τα πάντα είναι διακοσμημένα με εικόνες-αγιογραφίες και διάφορα άλλα σχέδια.

Η πραγματική όμως ομορφιά κρύβεται στο εσωτερικό. Μόλις μπεις μέσα, δεν μπορείς παρά να κοιτάξεις πάνω, τον θόλο, ο οποίος φαίνεται σαν να κρέμεται από τον ουρανό. Ύστερα παρατηρείς τις αγιογραφίες, τις εικόνες, τα γλυπτά και τα μωσαϊκά που καλύπτουν κάθε τοίχο, ακόμη και στο πάτωμα υπάρχουν σχέδια. Οι κίονες είναι σκαλισμένοι περίτεχνα και όλα είναι θαυμάσια. Αμφιβάλλω πως υπάρχει άνθρωπος ο οποίος δε θα θαμπωνόταν από το τόσο περίτεχνο και καλοφτιαγμένο σύνολο της διακόσμησης και του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.

Με λίγα λόγια, η Αγία Σοφία είναι ένας εκπληκτικός ναός, ένα αριστούργημα, μοναδικό στον κόσμο, το οποίο καθένας πρέπει να επισκεφθεί. Ελπίζω μια μέρα να τον ξαναεπισκεφθώ.

Με αγάπη,

 

                                                            Λεωνίδας Σεγραίδος, Β4

 

 

Αγαπητέ Θεέ(2η συνάντηση της λέσχης ανάγνωσης)

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου, τελευταία ημέρα πριν τα Χριστούγεννα και η Λέσχη Ανάγνωσης συναντήθηκε στη βιβλιοθήκη του σχολείου για να συζητήσει το βιβλίο του Έρικ Εμάνουελ Σμιτ «Αγαπητέ Θεέ».

Η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, γιατί το βιβλίο δεν άρεσε σε όλους-κάποιοι το βρήκαν υπερβολικά θλιβερό και απαισιόδοξο, ενώ άλλοι χιουμοριστικό και αισιόδοξο.

Η Θεοδοσία και η Σέα βρήκαν πολύ ενδιαφέρουσα την υπόθεση και τους άρεσε η θαρραλέα αντιμετώπιση μιας τέτοιας δύσκολης ασθένειας από ένα τόσο μικρό αγόρι. Η Σεα μάλιστα μας δήλωσε πως το διάβασε δυο φορές και τώρα πια αυτό είναι το αγαπημένο της βιβλίο.

Η Σοφία(Πανέρα) και η Ευγενία βρήκαν αισιόδοξο το βιβλίο και η μεν Σοφία εντυπωσιάστηκε από τη συμβουλή της θείας Ρόουζ σχετικά με τα γράμματα στο Θεό, ενώ η Ευγενία θεώρησε το όλο σχέδιο με τα γράμματα σαν ένα πολύ ωραίο παιχνίδι. Η δε Ελένη (Κιαπόκα) το βρήκε πολύ έξυπνο και γεμάτοι χιούμορ.

Η Μάρα έκλαψε πολύ με το βιβλίο. Το θεώρησε μακάβριο και πολύ λυπητερό και δεν της άρεσε καθόλου. Επίσης μας παρακάλεσε να μην ξαναδιαβάσουμε κάτι τέτοιο!

Στη Δανάη δεν άρεσε διόλου ο τρόπος παρουσίασης του θέματος-τον οποίο βρήκε πολύ παιδικό- και θεώρησε επίσης απαράδεκτο τον τρόπο με τον οποίο ο  Όσκαρ αντιμετώπιζε τους γονείς του. Πιστεύει ότι όφειλε να είναι πιο καλός μαζί τους.

Η Διονύσια αν και αρχικά ψυχοπλακώθηκε στη συνέχεια εντυπωσιάστηκε με τον τρόπο που αντιμετώπιζε το θάνατο ο Όσκαρ και θύμωσε με τους γονείς του, οι οποίοι δεν ήταν ειλικρινείς απέναντι του.

Ο Αριστοτέλης, ο ρεαλιστής της παρέας, θεώρησε ότι ο πρωταγωνιστής του βιβλίου έλεγε ψέματα στον εαυτό του σχετικά με το θάνατο και γι αυτό το βιβλίο δεν του άρεσε ιδιαίτερα.

Η Ελένη(Σκουμπουρδή) όπως και η Ελένη (Πατάκου) το βρήκαν πολύ συγκινητικό. Η Ελένη Σ. μας είπε ότι αν τελικά επιζούσε ο Όσκαρ , θα θεωρούσε μη ρεαλιστικό το βιβλίο, ενώ Η Ελένη Π. βρήκε πολύ ενδιαφέροντα τον τρόπο σκέψης του ‘Οσκαρ καθώς και τη σχέση του με την Πέγκι Μπλου. Και αυτό που θα της μείνει από το βιβλίο είναι η ατάκα του ‘Οσκαρ ότι κάθε μέρα είναι μια ξεχωριστή μέρα!

Η Σοφία (Σούλη) έκλαψε και αυτή πολύ-από την αρχή κιόλας του βιβλίου, αλλά βρήκε πολύ όμορφη την υπόθεση και είναι πια ένα από τα αγαπημένα της!

Όσο για την Κατερίνα , έμεινε περισσότερο σε όλα όσα λέει ο συγγραφέας για το θάνατο καθώς και την αντιμετώπιση της ζωής-σε ιδέες λίγο πιο φιλοσοφικού περιεχομένου!

Κλασσικά μείναμε σε αυτό που λέει ο Όσκαρ ότι η ζωή είναι ένα δώρο!!

Το επόμενο βιβλίο μας είναι το βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου "Μιλώντας με την Αλίκη για τη φιλοσοφία και το νόημα της ζωής".

"Ένας αριθμός", (εναλλακτικό τέλος για το κείμενο του Τσέχοφ)

Β. Βαν Γκογκ, Η αναγνώστρια νουβέλας. 1888. Σε ιδιωτική συλλογή.

...Γιατί είσαι άβουλη;
Τότε η Ιουλία πήρε το θάρρος να μιλήσει.
-Και το μπορώ να κάνω;Να φωνάξω για το δίκιο μου;Δεν μπορώ!
-Γιατί να μην μπορείς;
-Γιατί δεν είναι όλοι σαν εσάς.Εσείς μου κάνατε αυτήν την πλάκα,για να πάρω ένα μάθημα αλλά οι προηγούμενοι εργοδότες μου με κλέβανε στα αλήθεια.
-Αφού το είχες καταλάβει...γιατί δεν μίλησες;
-Μίλησα,είπε η Ιουλίε και έσκυψε το κεφάλι της.
-Τότε,γιατί δε μίλησες και τώρα;
-Γιατί δε θέλω να πάθω ό,τι έπαθα και στην προηγούμενη δουλειά μου.
-Και τι έπαθες στην προηγούμενη δουλειά σου; ρώτησε ο εργοδότης με μεγάλη περιέργεια.
-Δεν άντεχα κάθε φορά τα ίδια και μίλησα!Είπα στον πρώην εργοδότη μου οτι με αδικούσε...η Ιουλία έκανε μια μικρή παύση...και τι κατάλαβα;συνέχισε η Ιουλία!Ούτε πληρώθηκα,έστω και με μεγάλη μείωση,και τη δουλειά μου την έχασα.
Ο εργοδότης λυπήθηκε πραγματικά πολύ και της είπε:
-Εδώ σε αυτό το σπίτι δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα.Πάντα να διεκδικείς τα δικαιώματα σου.
Το πρόσωπο της Ιουλίας έλαμψε από χαρά.Ευχαρίστησε θερμά τον εργοδότη και έφυγε απο το γραφείο.Απο εκείνη τη στιγμή η Ιουλία δεν έπαψε να διεκδικεί το δίκιο της και η ζωή της κύλησε πολύ πιο όμορφα!

Σέα Ντρέου, Β4

Life is beautiful

Η ζωή είναι γεμάτη από ανάμεικτα συναισθήματα αγάπης, χαράς, λύπης , γέλιου, πόνου και έντασης. Ζωή είναι ό,τι νιώθουμε,  ό,τι ελπίζουμε, .ό,τι  ονειρευόμαστε , ό,τι σκεφτόμαστε , ό,τι φοβόμαστε, ό,τι βλέπουμε, ό,τι αγγίζουμε. Είναι το φως και το σκοτάδι, η ψυχή και το σώμα, το θάρρος και ο φόβος..

Η ζωή μπορεί να μην είναι τυλιγμένη με μια κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο, ένα πολύτιμο δώρο., το οποίο ο άνθρωπος πρέπει να χαίρεται , να σέβεται και να εκτιμά. Παρόλο που είναι μικρή και έχει τέλος, είναι ωραία. Η ομορφιά της βρίσκεται στο ότι κάθε φορά αναζητούμε καινούρια πράγματα. Αν ξέρεις να τη ζεις καλά εκμεταλλευόμενος την κάθε στιγμή, τότε έχεις βρει το νόημα της και συνεπώς την ευτυχία…

Η ζωή είναι σαν ένα πλεκτό. Έρχεσαι στον κόσμο και σου δίνεται ένα κουβάρι μαλλί για να το κάνεις κάτι. Ξεκινάς και πλέκεις και το μόνο που σκέφτεσαι είναι να το πλέξεις όσο καλύτερα μπορείς , να καταφέρεις να φτιάξεις το σχέδιο που ονειρεύτηκες. Οι κόμποι σου να είναι περιποιημένοι και κρυμμένοι. Καθώς περνούν όμως  τα χρόνια και βλέπεις το κουβάρι σου να τελειώνει, αγωνιάς μήπως και δεν μπορέσεις να τελειώσεις το πλεκτό σου.Το κουβάρι μας λοιπόν μικρό ή μεγάλο είναι στα χέρια μας. Ας βάλουμε λοιπόν όλη μας την τέχνη να γίνει όμορφο , με χαρούμενα χρώματα και σχέδια , ζεστό και απαλό.

Αναστασία  Παπαγγελή, Γ3